Safnaðarblaðið Geisli - 03.08.1947, Blaðsíða 2

Safnaðarblaðið Geisli - 03.08.1947, Blaðsíða 2
L U C I A, (Premhald). Maxeniue starir í augu Luciu,en hún horfir róleg é moti.Hahn stendur hægt e fætur,gengur til hennar og hrópar: "Nei,það skal eldrei verða,- - Evað heitir þú?" "Lucie." "Lucia?- Hveð gömul ertu?" "18 ára." Maxeníus for eð ganga fram og aftur um gólfið.Henn talaði við sjélfen sig, fyrst í lágum hljóðum,en smphækkeði rómtnn.Loks sneri henn sér að henni og sagði,að bví er virtist við sjálfan sig:"Svona ung og fögur.L u c i a.Nei, það skel aldrei verða."Hann greip fast um axlir henna.r og hvíslaði: "Lucia. "Veistu bað,að fyrir'afbrot bitt verður bér varpeð fyrir óergedýr? " Lucia Bveraði ekki,hún gat það ekki, þvi að henni fannst sem iskold hendi gripi um hjerta sitt,- Leyja.Yfirgefa allt:mömmu,pabbe og bau hin. Ande.rtak hreyfðu sér innra með henni motmæli gegn dauð anum - en eðein's endertak - svo færðist aftur ró yfir hene.Var ekki eins og einhver hvíslaði að henni:"Sa sem elskar föður sinn eðe móður meira en mig, er mín ekki verður." Stóð ekki milli hennar og bess-a dóm'are einhver, sem breiddi út faðminn og sagði: "Pylg þú mér."- Lucia dró djúpt andann og sv&reði ekveðið:"Eg geng örugg í dauðann fyrir það afbrot. " "En þetta er heimska Lucia," hropaði Maxeníus."Þú veist ekki hvað bú ert að segja.En eg get,eg vil og eg skal bjargá þér, " "Á hvern hátt,voldugi herra? "spurði Lucia. Maxeníus gekk nokkur skref eftur á bak og benti með hægri hendinni é brjóst- líkanið af Neró:"Nerojdrottinn vor,mun sýne ber miekunn mím vegna,Maxenluser. Vertu glöð,Lucia,bér er borgið.LÚt þú "Viltu - viltu ¦ ¦'að ekki,barn?" Hann.leit vandræðalegur kringum sig, en kom svo.auga á bræl sinn og æpti: "Út með þig." Svo sneri hsnn sér ró- legri að Luciu og sagði:"Lueia,þú munt- eiga föður og moður og ef til vill systkin?Þú munt gera marga 6ham- ingjusama með bví pð ganga út í dauðpnn.Hugsaðu til moður þinnar. Hugseöu þér þá. sorg,sem þú leiðir yf- ir hena og öll þau 'tár, sem hún mun fella bín vegne." Ha.nn þagnaði andar- tak,gekk nær henni og hvísleði fyrst, en roddin steig hærra,eftir þ\í sem hann talaði lengur,uns hún var eem skipun:"Lucia,hugsaðu þér þá stund, þegar hin æðisgengnu,viltu tígris- dýr fré Bengal raðast á þig og rífa sundur líkama binn,drekka blóð þitt og svo að lokum bryðja bein bín.Það er^ægilegt.Neijbu getur ekki neitað því að lute mynd jtferós.Þu g e t u r það ekkijLucia^" Mpxeníus strauk hendinni um ennið, Hann var hrærðari en hún.-Fanginn bað ser ekki lífs.Maxenius gekk hægt að stólnum,þreif tigrisdýreskinnið, og gekk með það til Luciui' Sérðu þessar klær og bessar tennur,Lucip. Þreifaðu é beim." Lueia leit elvarleg é hann,en gerði svo eins og hann beuð:þreifaði á klQnun,lyfti haus dýrsin og sagði t: ,:rro ttinn Jesús,betta er hlutskif.ti- mitt." En Mexeníus gpfst ekki upp."Lucia, hvers væntir þú?Það sér þig enginn - hvern 6ttast þu þa?" "Þinn guð eér þig ekki,Maxeníus,en kur bæði,Nl heyrt minn guð sér o ' "En.j.ucia, eg hefi uðuð,að menn ættu að að þiö boð- vers yfirboður- um sinum undirgefnir.Er það ekki rétt?" "JÚ,Maxenius,enxokkur ber fremur að hlýð p G-uð i en mönnum," "Vissulega.,vissulega.NÚ erum við sammala.Guð binn hefir sannarlega líkaninu,hneigði sig og sagði:"Ave Lominus et Leus."(Heill drottinn og ¦ guð}, "Eei,nei,að eilífu nei."sagði Lucie,. Andartek starði hann i þö'gulli undrun f hine kristnu konu.Varir hens Trærðust, an þess að orð heyrðist.Loks gat he.nn stamað fram: tigrisdýrum.Er þin viska meiri en Epíkúrsjsem kennir okkur,að lífs- nautnin sé merk og mið lífs okkar?" Fremhald. ffiŒQOía파fl) m (DŒŒ ŒKDOJ

x

Safnaðarblaðið Geisli

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Safnaðarblaðið Geisli
https://timarit.is/publication/851

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.