Neisti


Neisti - 18.03.1949, Blaðsíða 3

Neisti - 18.03.1949, Blaðsíða 3
JSJJJISTI------ ^p*»*rtpM»<ri iii D 0 V^l^t^^^^^^r^V^'ki>WWif-^^U-'if-tfl"i^l!i-ltí-9^: f ag&lé'ijsqMgííiia eaÍ82J3fdl,B$jjIH inbaullá&A I 'fllIJCllfig'iÆJbfSJjf í Æskufýðsf ylkingln cg iingsjðti " I „Bæjarpósti" Mjölnis frá 9. marz s.l. fer Einar Albertsson enn á ný á stúfanna með rógmælgi í í garð F. U. J. Þessi rógmælgi rússadindilsins virðast eiga verða ofurlitlar sárabætur fyrir hinn fallandi félagsskap, æskulýðsfylk- inguna. Félagi ungra jafnaðarmanna er enginn skaði gerður með slíkum skrifum, iþvií að þau eru skrif hins öfundssjúka manns. Þessi ómerki- legu skrifEinars Albertssonar gelfa ekkert tilefni til andsvara. Hins- vegar verður Æskúlýðsfylking- unni og hugsjónum hennar gerð hér nokkur skil. ÆSKULÝÐSFYLKINGIN FYBR OG NU Æskulýðsfylkingin var stofnuð á skemmtifundi í Alþýðuhúsinu. — Gengið var á milli samkomugesta með áskriftalista, þar sem iþeir gerðust stofnendur félagsskpar, sem neítadist „Æskulýðsfylking- in". Stór hópur þeirra æskumanna og kvenna, sem skrifuðu sig á þessa lista, stóðu í þeirri mein- ingu, að þetta væri skemmtifé- lagsskapur, enda hvergi minnzt á „Félag ungra sósíalista" eða komm únista í fundarboðuninni. Bráðlega kaus félagsskapur þessi sér formann og var það sveinn að nafni, Einar Albertsson. Eftir að sveinn þessi tók for- mennskuna að sér kom fljótlega í ljós, að „Æskulýðsfyikingin" var félagsskapur ungra kommúnista og sögðu nokkrir sig þá þegar úr „Fylkingunni". Ekki hafði félagsskapur þessi starfað lengi, er miklar ýfingar og deilur hófust. Einar vildi stjórna „Fylkingunni", eftir rússneskri fyrirmynd. Hann var á móti því, að gert væri mikið að því, að fá nýja félaga, heldur yrði aðal- áherzlan lögð á það, að „Fylking- in" væri hópur æskumanna og kvenna, sem aðeins hefði eina trú — kommúnisman. Málefnin mátti ekki ræða nema frá einni hlið. Því var það, þegar einn áhuga- samur félagi, Steingrímur Arnar, deildi á Einar fyrir einstrengings- lega stefnu fékk hann ámnningu' og var síðan rekinn — fyrir að gagnrýna „foringjann". Nú er svo komið fyrir „Æskuiýðsfylking- unni", sem var stofnuð á f jölmenn- um skemmtifundi í Alþýðuhúsinu, að óskadraumur „foringjans" um fámennan ungkommúnistahóp hef- ur rætzt, enda má heita, að „Æskulýðsfylkingin" sé orðin syst- nníbf£fl *ijj8'íw t8l>iusl8l i kina fyrirtæki Eihárs ÁTberts- sonar, en Karl Sæmundsson hefur svipað hlutver-k að rækja og garmurinn hann Ketill í Skugga- Sveini. HUGSJÓNIR UNGKOMMA Eins og góðum kommúnistum sæmir hafa ungherjar kommún- ista ákaflega mikla „föðurlands- ást til að bera, því að auk þess að elska sitt litla land, munar þá ekkert um að ejska annað heitara, annað og miklu stærra land, Rúss- land. Norski kommúnistaleiðtog- inn Pétur Furubotn, skólabróðir Dodda, sagði frá þv'í alveg alf- dráttarlaust, „að kommúnistafl. Rússlands væri kjarninn í komm- únistaflokkum og flokksdeiklum allra landa." Það er því ekki að furða, þó að siglfirzkir ungkomm- únistar aðhyllist stefnu „foringj- ans" og haldi því blákalt fram, að hugsjónum þeirra hafi verið komið í framkvæmd austur í Rússíá. En málpípur ungkomma gleyma alveg að segja íslenzkri æsku frá þeim „luxus", sem rússneskur verka- lýður á við að búa 'í dag, og þeir vitna hreyknir til. Það er nokkuð til þess að vera montinn af, að vérkamenn í kommúnistaríkinu skuli engu ráða um það, hvar þeir iia noí truarmr voru að.tala greir - oft framm i fyj vmna. Seir hafa ekki atkvæði *pa Kaupgjaldssamningar eru úr sög- nefnd norskra verkamanna gai út, menn efna tir^rtl^ífWá^síW 1 :'- r..,.-. : ¦ ... litið sem landráð. Komi verka- s^^þl^rilPffiáxolfelSréí^ fyrir þá yfif^ó^Í 'WéM1 WmÉ-1 útum þá er brotið svo „alv!r?égF^a að verkstjórarnir geta ekki afgert málið. Þá kemur það fyrir saka- dómara og þá geta sakborning- a ftiir búizt við ókeypis húsnæði í fangabúðum, eða að kynnast ríkis- þrælahaldinu. Talið er, að í Rúss- landi séu um 13 millj manna í þrælkun. Framkoma Rússa í al- heimsstjórnmálunum er óþarft að fjölyrða. 'Þeir vilja ekkert sam- samkomulag. Með aðstoð lepp- ríkja sinna eru þau búin að mynda hernaðarblokk, sem er algerlega stjórnað frá Moskvu. Yfirlýsing kommúnistaforingjanna um að- stoð við Rússa, sýna, .að ráðandi menn Rússlands eiga góða stuðn- ingsmenn í kommúnistaiflokkum allra landa, sem eru tilbúnir að svíkja föðurland sitt, til þess oð þjóna heimsvaldastefnu Rússa. Sá æskulýðsfélagsskapur, sem telur þetta vera hugsjón sína, hann verður aldrei f jölmennur á íslandi. Þessvegna er félagsskapur ungkommúnista á Siglufirðidæmd- ur til þess að vera lítill f élagsskap- ur. Við þetta verður Einar Alberts- son að sætta sig. xVa, sem í trammi: í>egar bæjarfull- '¦¦ . Sígild gýsing á shaBdsfiokkum allra landa Til er á islenzku sígild lýsing af Ihaldsflokkum ailra landa, og allra tíma. Hún er rituð af ekki ómerkari manni en Jóni Þorláks- syni, fyrrv. formanni Ihaíds- flokksins, sem þá hét réttu nafni, en nú nefnir sig Sjálfstæðisflokk. Þá var Jón að vísu ekki orðinn íhaldsmaður, en þó orðin áhrifa- mikill raaður éins og hann alltaf var. Þessi lýsing hans birtist fyi'st i blaðinu Lögréttu árið 1908, og er kjarni greinar hans á þessa leið: „Það eru venjulega hinir efri- aðri borgarar í hverju þjóðfélagi, sem fijlla íhaldsflokkinn. Þeir eru ánægðir með sinn hag og finna þess vegna ekki, að þörf sé breytinga eða bóta á hag þjóð- arinnar og vilja ekki láta heimta af sér skatta í því skyni. Fram- fara- og umbótaflokkana skipa aftur þeir, sem finna, að þjóð- félagið þarf að gera margt og mikið, til þess að bæta lífsskil- yrði alþýðunnar; sömu stefnu fylgja og þeir meðal efnaðri manna, sem einblína ekki á sína eigin. pyngju, heldur hafa hag þjóðarinnar í heild fyrir augum. Ihaldsmenn semja i öllum lönd- um stefnuskrár sínar þannig, að þær gangi sem bezt í augum al- mennings, því að á því veltur fylgið. Þess vegna segja þeir ekki:, Við viljum enga nýja vegi, ekki nýja talsíma, ekki járn- brautir; kærum okkur ekki um alþýðuskóla o.s.frv. Ef þeir segðu þettu, fengju þeir sem sé lítið fylgi. Þeir segja sem svo: Við viljum fara sparlega með lands- fé, við viljum styðja gætilega fjármálastjúrn, við viljum ekki hleypa okkur í skuldir......... Þeir vita það ofurvel, að ef þeir geta passað, að þjóðin kom- ist ekki í landssjóðinn, þá fær þjóðin hvorki alþýðuskóla, járn- brautir, hafnir eða annað slíkt, sem hún telur sig þurfa, en þe'ir, íhaldsmennirnir halda, að hún rfij£« i-gtiáis æitiB líSíLievíÍE- gbrföl aonr Jientu gaman ao íramhleypni W8 rgsrn xjqjsvij sin-isvÆ Bii'iíaSíS piltsmi og, W. osíþart. íúegSb jfö* honum. Gamansarmr. Ttiaungar -'•^trjÍEr "20 telja að Stefán hafi þarna ætlao að „slá sér upp" og reyna ræðu- mennskuhæfileika sína. En hvað um það. Stebba langaði ákaflega mikið til þess að tala og ætti Fuss að mynda málfundaflokk til þess að fullnægja þessari löngun rit- stjórans. i Sanulelkaimm er hver sárreiðastur 1 Alþýðublaðinu ekki alls fyrir. löngu, var þess getið, að starfsemi F.U.J. á Siglufirði hefði verið öflng í vetur, en starfsemi Fuss og Æfs „nær alveg legið niðri". Þetta hei,- ur farið mjög á fínu taugarnar^. einhverri smá 'ihaldssál, sem uefn- ir sig G. og skrifar skáldsögu rái F.u.j. í Fuss-síðu Siglfirðings. A skrifum þessarar smásálar máTas- in má marka, „að sannleikanuin er hver sárréiðastur". Þe^si smá- sál ihaldsins tekur upp úr Ttomm- únistablaðinu rógmælgi"3ogött§- komma um félagatölu F.lfíj.1>ÞélSg ir aðstandendur rauða ^Tjfffil^ na^ismans þykjast hafa iM^Srf&a Að félagatala F.U.J. 194fl&dlí^o-1 eins aukizt um 4 meðliWÍgmÉðf Fuss-síðu Siglfírðings 0M gWhí? eftirfarandi upplýsin£ir^mMÍ? fyrir að nokkrir F.U. AagMffií ust búferlum frá áíg^íxf. íl^lí því ekki lengur félágfr^Jms^re? lagatala F.U.J. veríMa ^t^fií hefur stöðugt ha'ífí^1 £M$?nB vaxa. Það er pn„&l%Bís'$ig'iH F.U.J." En hverifíren^1™ F.U.S.? Er þar Sffi¥Tai!^fiH . , ..jgirnar__ s snia ijolY-Ia maa nefna siq. VÆ að það svar^rð,, f/ sun upp a ao hlu mir þess vilja kostauþp^a 'að^tílunna að þvi, og VÁMffi PfflW, að hun se fær um.. ao riola áfr 58 ms _j|!d (í§.ftö~ jjjrpíoa lenqur a leiðinríLmhaq- -Ii trwmija -iriyl] tsÆ sældar oq. sialfstæðis, J!em mh- ftraiv 'finriBMpIiB'ii-Sioa mestar r7hqfa .reiinzf. anjigrs s a T~8xiíi-ir_ ÍBÖsm lulsri nni Þann avj iíuii ow þær lyftis^e gilda oksanna lysing Jrjns laksscyiaj' a íhaldsílokkum tima. Virðist engu burfa. yjö-Að , . , _B.n_ít_raoni_j6\r{fA bæta enn þann dag í dag.

x

Neisti

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Neisti
https://timarit.is/publication/848

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.