Neisti


Neisti - 18.06.1949, Blaðsíða 4

Neisti - 18.06.1949, Blaðsíða 4
NEISTI 0- w-Á" /&»*? A+rtcfi &rÓ4>mr*Sb óónmt Wmmmmmm......» Ritstj. wnnast: Sig. Jónasson, Jón Sæmundsson, Hólmsteinn Þórarinsson Beztu stuðningsmenn íhaldsins. Það er kunnugra en frá þurfi að greina, að komjmúnistar nota öll þau sívirðilegustu orð, sem íslenzk tunga hefir yfir að ráða ura Al- þýðuflokkinn og forystumenn hans. Sýknt og heilagt er rógur- inn látinn dynjavá Alþýðuflokkn- um, sem á undanförnum áratug- um hefur gert mest fyrir alþýðu þessa lands, og er enn að vinna fyrir aiþýðuna, á isama tíma, sem kommúniistar ibeita allri sinni orku og getu, til þess að ala á óánægju og hættulegri sundrung á meðal þeirra stétta, sem hann telur sig vera studdan aJf. Hver er svo út- koman af þessum árásumi komm- únista. Jú, hún er sú, að hinn gamíi andstæðingur alþýðunnar, Sjálfstæðisflokkurinn horfir á kiofningsstarf kommúnista innan alþýðunnar með ánægju, þar sem þessi iðja kommúnista sfciptir hinni vinnandi stétt í tvær deildir, sem hvorug er nógu sterk, tii þess að láta íhaldið finna verudega til sín, en sem gæti unnið þrekviiiki aliþýðunni til handa, ef þær stæðu saman. Á meðan kommúnistar haida áfram klofningsstarfsemi sinni innan raða himna vinnandi stétta, hlakkar í íhaldinu, og það notar sannarlega tækifærið, eins og það hefur alltaf gert, til þess að rafca tii sín semi mestum af- rakstri af striti þeirra, sem inna störfin af hendi, þeirra, sem i raun og veru eiga tvímælalaust að njóta ágóðans af striti sínu. Kommún- istar eru því beinlínis að skara eld af köku íhaldsins, þegar þeir með Mofningsstarfsemi sinni gera allt til þess að skapa sundurlyndi innan alþýðunnar og vilja gera hana áhrifailausa um gang þjóð- málanna. Þeir sem inna störfin af hendi hér í þessu landi, mjega fullvel vita það, að á meðan íhaldið f ær svo miklu ráðið, sem raun ber vitni um, þá rennur ágóðinn af vinnunni aMrei beina leið til þeirra sem vinna, heldur verður honum vafalaust eftirleiðis, sem hingað til, beint ofan í vasa stóreigna- mannanna, sem eiga atvinnutækin og ráða yfir þeim, hvenær þau eru í gangi og hverjir vinni við þau og oft fyrir hvaða kaup þeir vinna. Hvernig væri nú fyrir Þjóðviljann að endurskoða afstöðu sína gagn- vart hinum vinnandi stéttum, sem hann þykfet vera fulltrúi fyrir? — Kommúnistar þurfa ekki að halda að þeir geri Alþýðuflokknum eða forustum(önnum hans nokkurt ó- gagn með hinum kjánaleguyskrif- um. En á hinn bóginn gérir hann hinum vinnandi stéttum í heild stórtjón og íhaldinu mikinn greiða, einmitt með því að hamast eins og naut í moldarflagi gegn Alþýðuflokknum. Það er því e'kki neitt öfugmæli íhaldsmanna, þeg- ar þeir halda því fram að beztu stuðningsmenn sínir séu komm- únistar, mieð Mofningsstarfsemi sinni innan verkalýðshreyfingar- innar. Það er komiinn tími til þess ifyrir þá fylgendur kommúnista, ísem telja sig lýðræðissinna, að yfirgefa flokkinn og vinna að sameiningu verkalýðsins í eina lýðræðislega heild, — sem telja lýðræðið undirstöðuatriði þjóð- sikipulagsins og telja að með bylt- ingu vinnist ekkert, heldur beri að feta sig áfram stall af stalli, þar til hátindinum er náð, en s;á tind- ur er fyrst og fremst „völdin í hendur aiþýðunnar sjálfrar!" » Yfir álfur og lönd tengi bróðernið bönd." Þeir, sem tileinkað hafa sér mannréttindaihugs jónir jafnaðar- manna hafa mikið og göfugt hlut- verk að berjast fyrir. Stór hluti mannlkynsins leitar eftir gróandi iþjóðlífi, þar sem böli og skorti og styrjöldum sé útrýmt. Slíkt gró- andi þjóðlíf telur alþýða margra landa sig finna á brautum þeim, er jafnaðarstefnan bendir á. Jafn- aðarstefnan kennir okkur að vinna sam|an að lausn vandamálanna og við öflun daglegra nauðsynja, en ágóðann af vinnu okkar eigum við öH í félagi og beri að nota hann sameiginlega til að bæta afkomu heildarinnar og til pess að mæta hinum ýmsu örðugleikum, sem alltaf geta borið að dyrum og við getum ékki hindrað að komi. -— Meginkjarni jafnaðarstefnunnar er því sá, að í staðinn fyrir baráttu komi samstarf og að þjóðarauðn- um sé réttlátlega skipt á milh þjóðfélagslþegnanna. Jafnaðar- stefnan er því e!kki aðeins skyn- samleg áætlun um framkvæmdir og framleiðslu til almennings þarfa, heldur engu síður, jafnvel fyrst og fremst samfélag frjálsra manna og kvenna, byggt á full- komnu lýðræði og lýðfrelsi. Þetta er andstætt auðhyggj- unni, er vill halda aJlmenningi í f járhagslegum f jötrum og gagn- stætt einræðinu, sem keppir að því með allri taökni nútímans, að móta skoðanir og hugsanir manna, þannig, að heilar þjóðir verða að andlegum nátttröllumi, en frjáls hugsun vægðaralust brotin á bak aftur. Með því að f jölmenna undir merki jafnaðarstefnunnar og berj- ast þannig fyrir frelsi, jafnrétti og bræðralagi, getur alþýðan vænzt þess, að „Yfir álfur og lönd tengi bróðernið bönd." NYJAR FIKJUR (Framhald af 1. síðu). ! og þekkingarþrungin ritgerð, skrifuð af fremur óróasömum ungum manni, seni dkki vill una kúgun, blekkingu né kyrrstöðu eða afturför í velferðarmálum mannkynsins. Það er gaman að vita til þess, að til eru menn með svona skap og hugsun. Hinsvegar, iþó að margt sé þannig vel um rit- smíðina, þá munu efalaust verða nokkuð skiptar skoðanir um, hvert eigi að stefna ýmsum ásökunum, sem þeiml, er þarna koma fram. Bendir einmitt margt af því, sem við aðrir höfum ýmist séð sjálfir gerast, eða frétt af, eftir góðum heimildum, fremur til þess, að þessar ásakanir Jónasar H. Haralz mundu miklu réttar hitta þá og það, sem hann vill, að því er virð- ist eiginiega alveg undanskilja gagnrýni. Ef til vill breytist þetta þegar höfundurinn fer að starfa fyrir nýja flokkinn, enda hlýtur að verða einn af hornsteinum þess flokks: viljinn til að hafa vöku- augun fyrir öllum hættum jafnt. Hin athyglisverða greinin er um hungur og gervimat, og eftir Gylfa Þ. Gíslason, og vil ég benda á, að hún f jallar um ekki svo lítið at- riði í lífi mannkynsins, sem er að hafa nóg að éta. Vissulega ríkir í því efni hin miesta óreiða um veröld alla. Þurfa sambúðarhættir þjóða mjög að breytast frá þvi, sem er, éf þær eiga allar að kom- ast klakklaust að jötunni. En þvi trúa framsýnir menn, að sambúð- in byr ji senn að batna.' Og væri iþá rétt fyrir Þjóðvamarmenn að athuga það líka. En ekki er ég með þessum orðum að draga úr áhuga iþeirra fyrir að gera ráð- staf anir til heilla í matarmlálunum. Sizt aí öllu vil ég missa þá úr hungri. Og væri það þó mun æski- legra en að þurfa að horfa á þá, sem gervimenn við gerviborðhald. Þórarinn Guðnason læknir skrif- ar um hugleiðingar sínar á heim- leið til íslands og kemur víða við. Er þar einkum athyglisvert það sem sagt er um áhrif atomJspreng- inga. Enn eru í heftinu ritgerð um landeign á landnámsöld og ferða- saga til Hraunsréttar í Aðaldlal. Er sú fyrri rituð af hinum lærða ger- mana dr. Hans Kuhn, og stórfróð- Uif/a fá Laugardaginn kl. 9: NJÓSNAFÖRIN Sunnudaginn kl. 3: BALLETSKÓLINN Sunnudaginn kl. 5: FIESTA Sunnudaginn kl. 9: SVIKARINN Mánudaginn kl. 9: SVIKARINN Þriðjudaginn kl. 9: BALLETSKÓLINN SÍLDARSTtJLKUR! Það verður bezt að salta á söltunarstöð K. F. S. í sumar. — JÞið sem ekki hafið ráðið ykkur, ættuð a jðhaf a tal af Birni Þórð- arsyni sem f yrst I SÖLTUNARSTÖÐ K. F. S. ELDIVIÐAR- i TIMBUR tilsölu Sigurður Guðjónsson Ibakari T i A N N K R E M I /íýkoniið | ÍLITLA BtÐIN I Aðalgötu 5 leg, en hin síðari af Braga Sigur- jónssyni, og er það bernskuminn- ing. Þá er sm|ákvæði eftir Þráinn, og merkur ritdómabálkur, skrif- aður af Arnóri Sigurjónssyni. Er Arnór einn af áreiðanlegustu rit- dómurum hérlendis, en þeir eru efcki mjög margir. Sigurður Dnnnnlaiul Sunnuhvoli . Akureyri

x

Neisti

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Neisti
https://timarit.is/publication/848

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.