Vera - 01.06.1995, Blaðsíða 4

Vera - 01.06.1995, Blaðsíða 4
A T 11 A F K O N l! R Æ N l K O Hafiö þiö smakkaö linsubaunaborgarana hjá Grænum kosti ? Hvaö er nú það, kann einhver aö spyrja þvf þaö er stutt síöan staöurinn var opnaöur. Þó hafa margir fundiö hann og græn- metissinnar sem vinna í miöbænum fjölmenna þangaö í hádegínu. Maturinn er frábær græn- metismatur. laus viö sykur, ger og hvítt hveiti. Og hvar í ósköpunum er svo þessi staour: Jú, innst í húsinu sem stendur eiginlega á plani bílastæöahússins á homi Skólavöroustígs og Bergstaöastrætis. Og þetta er fyrsti „heilsu- bitastaöurinn" á íslandi. Grænn kostur er í eigu Hjördísar Gísladóttur og Sólveigar Eiríksdóttur. Þeirra samstarf hófst þegar Hjördís var ráöin verkefnisstjóri hjá Náttúrulækningafélaginu og faliö aö sjá um matreiðslunámskeið. Henni datt í hug að kenna fólki að elda grænmetisfæði án auka- efna og fór að leita að góðum kokki. Þá var henni bent á Sólveigu. Námskeiðin gengu vel en þrátt fyrir það ákvað Náttúrulækningafé- lagið að þeim skyldi hætt. Þá varfjöldi fólks á glútenóþol. Við hugsuðum þennan stað sem miðstöð þeirra sem þjást af ofhæmi en reyndin er sú að hingað kemur alls konar fólk." Sólveig Eiríksdóttir var sjálf með fæðuóþol sem krakki og hefur sannreynt á sjálfri sér hve mikilvægt er að endurskoöa matar- æðið. Hún sótti hvert mat- reiðslunámskeiðið á fæt- ur ööru í Kaupmannahöfn þar sem hún bjó um skeiö auk þess sem hún vann sem kokkur í Kerlingafjöll- um um árabil. „Ég hef lesið mér til sjálf," segir hún, „því maður verður sjálfur að afla sér fræðslu um grænmetisfæði. Indverjar eiga t.d. langa hefö sem ég hef kynnt mér og þaö er líka forvitnilegt að skoða hvað Mexíkanar gerðu áðuren aukaefnin komu. Nú S MA RT. Ó DÝRT OO GOTT biðlista svo þær ákváðu að halda áfram sam- starfinu og leigðu sér húsnæði til námskeiða- halds. Á námskeiðin kom margt fólk sem hef- ur fæðuóþol. Meðal þess voru fjölmargir með mjólkurofnæmi og geróþol og enn aðrir sem hafa ofnæmi fyrir þeim aukaefnum sem oft eru sett í nútíma matvæli. Þetta fólk gat aldrei fariö út aö borða vegna þess að það vantaöi matsölustað sem bauö upp á „hreina" fæðu. Þær ákváðu því að færa út kvíamar og opna slíkan stað. „Viö fórum til London og skoðuöum svip- aða heilsubitastaði þar," segir Hjördís. „Þar er maturinn ódýr, enda hráefnið ódýrara en hér. Okkur langaöi til að gefa íslendingum kost á jafn ódýrum mat og ná tekjunum frek- ar inn með fjöldanum. Það sýnir sig að fjöld- inn kemur þannig að þetta virðist ætla aö ganga upp. Viö vildum líka að þetta yrði „töff" staður í staöinn fyrir blúndurnar og gamla stíl- inn sem hefur einkennt veitingastaði í mið- bænum undanfarin ár. Kjörorðin voru sem sagt smart, ódýrt og gott. Við vildum einnig gera virkilega vel við þá sem þjást af ofnæmi fyrirtd. kjöti, sykri, geri, aukaefnum og mjólkurvörum og bráðum ætl- um við líka að vera með mat fyrir fólk sem hefur Jf jújdihgafcauhir í Jíarrý 1 ko]]i íijújdihoakauhir 5 fco]]ar vath 1 tsjí. sa]t 1 fco]]l púrra 1 fco]]i gu]r*tur 1/2 fco]]i paprifca i/i fco]]i rófur <<- hvítjaujisrif 2 tsjí. Jtarrý 1/h tsjt. íayehhe l/<t ] vath 1/2 ] grjehhietisso'5/Jíraftur 1. Bauhirhar fcvephar og ]áth- ar ]i|oja i Weyli yfir nótt ásahit 10 sm strilu]i af Jjohifeu, eía fcejtisþara, sehi <íre?ur úr ?asinyh<ÍUh í tó'rwuhi J>e?ar fó]Jj fcor'Sar tauhir. Me3 tví a'S leggja hahh i fcleyli oo sjóSa sííah Me3 fcauhuhuhi er f as- hiyh<íuhihhi hajtíi'5 i ]áglnarRi. I. Soíhar í hýju Vathi í 1 kls\. og saJtaíar í ]o]<]h. 3,. 0]ía setl á pó'hhu og i hehhi er hvit]au}íur og kry44rt hitaí. <+. SrtshMetihU fcætt út í oy ]át- tstt út i oo ]áti? sjó'Sa i uhi 10 Grænn kostur: Miostóö þeirra sem þjást af fæöuóþoli, en þaö eru fleiri sem velja þennan kost. Athafnakonurnar f.v.: Sólveig Eiríksdóttir og Hjördís Gísladóttir. er talið að um 75% Vesturlandabúa séu með geróþol en gerið er nýtt í fæðunni því það var ekki fundið upp fyrr en eftir 1870. Við munum líka eftir því að foreldrar okkar keyptu eplakassa fyrir jólin en nú er það liðin tíð og fólk kaupir konfektkassa í staðinn. Sykur var yfirleitt ekki á borðum almennings fyrr en eftir seinna stríð og þá var líka farið að setja alls kyns aukaefni í fæð- una. Við sérhæfum okkur í fæöu án þessara aukaefna en þegar við vorum búnar að sleppa sykrinum, gerinu, mjólkinni og hvíta hveitinu vor- um við komnar svo langt að við ákváðum að sleppa eggjunum líka vegna þess að það eru svo margir með ofnæmi fyrir eggjum." Það hljómar undarlega í eyrum leikmanna að mjólkurafurðir séu ekki notaöar við matar- gerðina, en fjöldi fólks hefur ofnæmi fyrir þeim. Á Grænum kosti er þó notuð örlítil AB- mjólk í sósurnar, enda er hún ekki geril- sneydd, og þeir sem eru lausir við mjólkur- óþol geta fengíð þeyttan rjóma með eftirrétt- unum. Sé einhver hræddur um að fara á mis við kalkið segjast þær sækja þaö í t.d. sesamfræ, þara, tofu og hirsi auk þess sem þær noti mikið hnetur við matargerðina. Hjördís og Sólveig keyptu 57 fm húsnæði fyrir veitingastaöinn sinn og byrjuðu á því aö hafa opið frá hálf tólf til 6. En vegna þeirra sem vilja fá að borða kvöldmat hjá þeim hafa þær nú ákveðið að hafa opið til 9 á kvöldin. „Okkur dreymdi aldrei um að við gætum orðið atvinnuskapandi, en viö sjáum nú fram á að geta ráðið starfsfólk okkur til aðstoðar," segir Sólveig að lokum og leysir okkur út með uppskrift að einum af þeim réttum sem þær bjóða upp á á námskeiðunum. sbj

x

Vera

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vera
https://timarit.is/publication/858

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.