Vera - 01.06.1995, Blaðsíða 19

Vera - 01.06.1995, Blaðsíða 19
hassviman er svo þægiTeg UNGLINGAR í 10 BEKK í GRUNNSKOLA VERA fékk fjóra ósköp venjulega unglinga í spjall, til aö komast að þvt hvernig þau skemmta sér. Þessir krakkar, sem eru í 10. bekk, koma frá ósköp venjulegum heimil- um, óbrotnum fjölskyldum og standa sig vel í skóla, s.s. engin vandræðabörn. En þrátt fyrir öll þessi venjulegheit kom í Ijós í spjall- inu aö þau eru engir englar. Þar með fellur kenningin sem foreldrar vilja svo gjarnan halda í, að unglingar séu slæmir ef heimilið er slæmt. Frændi eða frænka kaupa fyrir okkur, það eru Itka nokkrirí skólanum sem fá afgreiðslu í ríkinu. Annars er paþþi minn þúinn að sætta sig við það að ég drekki, hann fer núna I rtkið fyrir mig, mér finnst það mjög gott. Ég hætti þá að drekka sterk vtn, hann kaupir fyrir mig léttvín og bjór. Mér finnst hann hafa kennt mér að drekka. Núna vil ég bara góð vín, því áður keypti ég það sem var ódýrast og sterkast," segir ein þeirra. „Foreldrar mínir komust aö því að ég Krakkarnir vildu ekki segja til nafns, þvt þau ætluðu að leiða VERU í allan sannleik- ann um heim unglinganna og þeim fannst ekki líklegt að foreldrar þeirra gætu tekið honum öllum áfallalaust. „Við byrjuðum öll 13 ára að drekka og reykja, þó strákamir hafi ekki komist upp á lagiö meö það, þá reykja þeir á fylleríum. Fyrst rændi maður frá mömmu og pabba, sullaöi einhverju saman en svo byrjaði mað- ur aö kaupa landa. Það er mjög auðvelt að verða sér úti um hann, maður hringir í sím- boða, svo eru llka nokkrir krakkar að selja. Lítrinn kostar 1500 krónur. En núna kaup- um við bara landa ef við náum ekki í ríkiö. drekk og buðust þá til að fara fyrir mig í rík- ið, T stað þess að ég væri að drekka landa. En svo þegar ég bið þau þá segja þau bara nei," segir annar. „Ég kaupi helst það sem er sterkast, vodka eða sambucca. Við förum svona 4-5 sinnum á fyllerí í mánuöi. Þaö fer eftir því hvað er að gerast, stundum er fullt af partý- um aö fara í og þá er jafnvel fariö á fyllerí í miðri viku, eins og í verkfallinu, þá var fjör. Á sumrin fer maður meira niður í bæ og svo er líka hægt að fara á Villta tryllta Villa, en það er best að vera einhvers staðarí heimahúsi. Við byrjuðum öll að reykja hass í 9. bekk. Þaö var eitthvað spennandi, öðruvísi víma. Myiulirnar voru tcknar í mlbborg Rcykjavikur 17. juni í fyrra og tengjast ekkl vlbmælendum Veru. Svo er það ekkert svo hættulegt. Við vitum þó að áhrifin geta komið T Ijós mörgum árum seinna, en hvað heldurðu að við séum að pæla í því. Hassvíman er svo þægileg. Mað- ur er svo afslappaöur, hlær voða mikið. Við reykjum frekar hass þegar við erum með vin- um okkar að slaka á. Við blöndum því sjaldnast saman, víninu og hassinu. Það fer líka eftir því hvað við eigum mikinn pening. Grammið af hassi kostar 1000-2000 kr. Það fer eftir því hvar maður kaupir það. Ef maöur á mikinn pening, borgar sig að kaupa slatta og selja þá vinum sínum. En venju- lega á maöur bara fyrir einu grammi. Og kaupir það með vini sínum, þá er það bara 500 kall á mann. Við reykjum það svona tvisvartil þrisvarí mánuði. Það er mjög auð- velt að verða sér úti um það, maður hringir bara T stmboða eða þekkir einhvern sem þekkir einhvern annan. Þegar maður er aö drekka getur maöur gert það heima hjá sér, en það er annað með hassiö af því að lyktin er svo auðþekkj- anleg. Þá erum við úti t bílskúr eða einhvers staðar þar sem foreldramir eru ekki heima. Við fáum vasapeninga og svo bíópening og svona. En svo smyr maður sér nesti og fer ekkert í bíó, þá reddast þetta. En við erum ákveðin í því að fara ekki lengra, við höfum aldrei tekið töflur, spítt eða alsælu. Það er hættulegt, það vitum við og svo er þaö svo dýrt, 5000-6000 kr. Samt þekkjum við krakka sem taka spítt. Þau safna sér pening í svona mánuö, og drekka þá þess á milli." VERA vill ítreka að þessir unglingar eru eins og hverjir aðrir, lífsglaðir og heilsuhraustir krakkar, en þetta stutta spjall við þá sýnir að hassneysla meðal gagnfræðinga þykir ekkert stórmál, þvert á móti virðist hún vera orðin jafnalgeng og víndrykkja. Vera biður þó alla for- eldra sem nú grípa andann á lofti að rjúka ekki upp til handa og fóta, heldur minnast þess að af fullorðnum læra börnin. Þeim liggur á að kynnast heimi fullorðinna, sem er oft á tíðum T engu frábrugðinn heimi unglinganna. Ekki hengja bakara fyrir smið. Kolfinna Baldvinsdóttir

x

Vera

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vera
https://timarit.is/publication/858

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.