Alþýðublaðið - 11.12.1923, Blaðsíða 3

Alþýðublaðið - 11.12.1923, Blaðsíða 3
#LLÞTÖ*J1LAP©I» IVÍ u n i ö eftir Edinborgar- fitsQlunniI Maltextpakt frá ölgerð- innl EgUl Skallagrímsson er bezt °S ódýrast. átta burgeisanna gekk út á það að svívirða Alþýðuflokkinn og einstaka menn hans, sem fremst standa f baráttunni. Gylti skríllinn œddi um götur og torg með alls konar fíflalátutu; skikkanlegt alþýðutólk gat ekki gengið í friði utn goturnar án þess að verða fyrir hrópi frá þessu liði burgeisanna. (Frh) B. B. Þjóðnýtt sMpulag á framleiðslu og verdun í stað frjálsrar og skipulagslausrár framleiðslu og verzlunar í höndum ábyrgðarlausra einstaklinga. Mjaiparstðð hjúkrunarfélags- ins >Líknar< m opin: Mánudaga . . .kl. n—12 fc h. Þrlðjudaga ... — 5—6 a. - Miðvikudaga . . — 3—4 e. ~ Föstudaga ... — 5—6 m. - Laugardaga . . — 3—4 e. -- Undirritaður innheimtir skuldir, skrifar samninga, stefnur og bróf, afritar skjöl o. fl. Pétur Jakobs- sou, Nönnugötu 5 B. Heima kl. 3 til 4 og 8 ti) 9 síðd. Ur bréíi fra Yestmannaeyjum. . . . Héban er fátt að frétta, alt á afturfótunum og >rambar á helvítis barmi<, eins og fcú veizt, og ekki mun það batDa. Nei; nú situr auðvaldið i önd- vegi og kreppir hnefann ógnandi framan i fátækiingana með hinn nýja þingmann og meiri hluta bæjarstiómar í broddi fylkingar, enda kvað Jóhann Porkell vera búinn að heita á jafnaðarmenn; við fáum án efa að súpa í botn ávöxtinn af þingverkum hans eftir Q Síeinolla© ágæt tegund, í Kanpfélaginu Aðalstræti 10. Pramnesveg 20 C. Patahreinsun, afpressun, einnig vent og gert við föt. Áherzla lögð á vandaða vinnu Pramnesveg 20 0. orku hans og viti: það kemur fram á sínum tíma. >SkjöIdur< eys so;pinu án af- lála; þykir mönnum, sem vera ritstjórans í Kristilegum Pólags- skap Ungra Manna og sem Odd- fellow roeðlims verði honum nú til maklegs sóma. Já; menn geta verið siðspiltir, þótt þeir hafl geogið. hinn svo kallaða mentaveg. Pað eru aðailega Karl Einars- son og Ólafur Priðriksson, sem Kolka heflr verið sagt að nú þurfl að sviviiða, og svo ýmsir aðrir, sem eru aukapersónur í þessum fagra leik 'hans; þeim flnst, sem von er, að Ólafur eigi hór almenn ítök i hugum manna. Það er víst Edgar Kioe Burrough«: Sonur Tarzans. Meriem lézt sofa og vildi leika á Körak. Hún lá þvi grafkyr meb lokuð augu. Hún heyrði þá nálgast æ meir, er komu. Þeir voru nú i næsta tró og hlutu að hafa sóð hana, þvi að þeir stönzuðu. Hvers vegna fóra þeir hljóðlega? Hvi kallaðí Kórak ekki vanalega kveðju sina? Þögnin var furðuleg. Hún yar nú rofin af mjög lágu hljóði; — annar þeirra læddist að henni. Var Kórak að leika á hana? Hún gægðist undan augnalokunum, og það, sem hún sá, stöðvaði hjarta hennar. Stór karlapi, sem hún aldrei hafði séð áður, var að læðast að henni. Á bak við hann var annar álika. Með skjótleika ikornans var Meriem komin á fætur, en um leið stökk apinn. Stúlkan sveiflaði sér grein af grein og aparnir á eftir henni. Fyrir ofan þau var heill skari af smáöpum, sem köstuðu sprékum á apana og skömmuðu þá, en kölluðu hvatningar til Meriem. Meriem sveif grein af grein, og hélt stöðugt upp á við að grennri greinum, sem ekki gátu borið mannapa. Nær og nær komu karlaparnir. Hvað eftir annað lá við, að sá fremri næðí henni, en hún slapp með snarræði og djörfum stökkum. Hún nálgaðist hægt og hægt öryggið, þegar ein greinin sveigðist niður á við undan henni. Áður en hún heyrði brothljóðið, vissi hún, að hún hafði ætlað skakt á styrkleika greinarinnar. Hún lét fyrst hægt undan. Svo ryktist hún frá trénu. Meriem slepti takinu og reyndi að ná sér i. grein á fallinu. Henni tókst það tólf fetum fyrir neðan brotnu greinina. Þannig hafði hún oft áður fallið, svo hún hræddist ekki byltuna; — töfin olli henni kviða, sem og kom á daginn, því að varla var hún komin á trygga grein, er loðinn apinn stóð við hlið hennar og tók utan um hana. Þvi nær jafnsnemma kom hinn apinn. Hann greip til Meriem, en sá, er hólt henni, vatt henni undan, bretti grönum og urraði ákaflega- Meriem brauzt um fast. Hún barði apann og lamdi. Hún beit hann i handlegg- inn. Apinn sló hana i andlitið, en snéri svo til móts við félaga sinn, er sýnilega vildi eiga herfángið. Apinn gat ekki barist i trénu, þar sem hann hólt á fanga, er brauzt um, svo að hann rendi sér til jarðaiv Hinn kom á eftir, og bardaginn hófst. Hólmgangan hætti við og við til þess að úá stúlkunni, þvi að hún notaði sérhvert færi til þess að komast undan, en þeir náðu henni alt af. Þannig börðust þeir lengi og bitust mjög. Stúlkan varð oft fyrir höggum, er ætluð voru þeim, er á henni hélt, og eítt sinn misti hún meðvitundina. Gátu aparnir þá barist af hjartans lyst um herfangið og spöruðu nú ekki kraftana. „Tarzan", „Tarzan snýr aftur", „Dýr Tarzansí' Hver saga kostar að eins 3 kr., — 4 kr. á betri pappír. Sendar gegn póstkröfu um alt land. Látið ekki dragast að ná í bœkumar, því að bráðlega hækka þær í verði. — Allir skátar lesa Tarzan- söáumar. — Pást á afgreiðslu Atþýðublaðsins.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.