Bræðrabandið - 01.12.1966, Blaðsíða 2

Bræðrabandið - 01.12.1966, Blaðsíða 2
Bls. 2 ~ BRÆDRABANDID - 12,tbl.'66 -W'm SYUGUR L^U'? Það verður dásaralegt að syngja "nýjan söng frammi fyrir hásætinu". Hjálpræðis-reynsla einstaklingsins mun veröa frumtónn hans. Þennan sb'ng vildi ég læra svo vel hér að ég gc:ti sungið hann þá. Því miður er það svo, að margir þeirra, sem gera sér vonir um aö vera með í hinum himneska söngkór, syngja söngva hér, sem valda truflun. Efstur þeirra er söngur dómssýkinnar. Hann hefur verið uppé- haldssöngur margra allt síðan Lúsifer byrjaði að syngja hann á himnum. Adam tók upp nokkrar hendingar úr honum í Eden, og svo hafa margir haldið áfram, Athugum hve margbreytilegur söngur dómssýkinnar hefur verið. Hann var sunginn sem alsöngur þegar Israel kom nð beiska vatnsbólinu við Mara og möglaði gegn Móse og sagði:"Hvað eigum vér að drekka?" Kóra og fylgismenn hans sungu hann, þegar þeir gerðu uppreisn gegn Móse og Aroni og sögöu:"Ná er nóg komið: Því aö allur söfnuðurinn, allir eru þeir heilagir, og Drottinn er meðal þeirra. Hví hefjið þiö ykkur þá upp yfir söfnuð Drottins?" Þessi skerandi söngur er ekki óþekktur á okkar tima. Efni þessa söngs er oft dreift meðal manna í því skyni að hann sé fluttur fjær og nær. Sör^urinn hefur þótt vel fallinn fyrir "trio". Heyrið boðskap þeirra Sanballat, Tobía og Geshem þegar þeir reyndu að grafa undan stjórn Nehemía. "Hvað hafa Júðarnir fyrir stafni, þeir vesalingar. Skyldu þeir hætta við það aftur? Munu þeir gera steinana í rústar- haugunum lifandi þar sem þeir þó eru brunnir?" Með öörum orðum:"Það sem þið erum að gera, getum við betur gert." Hafið þið heyrt þennan söng nýlega? Einsöngvarar hafa heldur etö'.i staðizt töfra hans. Takið eftir hinum drambsama Parísea, sem beið eftir athygli fjöldans og sagði svo:"Guð ég þakka þér að ég er ekki eins og aðrir menn, ræningjar, ranglætismenn, hórkarlar eða eins og þessi tollheimtumaður. Ég fasta tvisvar í viku og geld tíund af öllu sem ég eignast." Það er persónu- fornafnið "ég" sem mest ber á í söngnum, Pálir gagnrýnistónar Það er sama hvernig þessi söngur er fluttur, hinir fúlu gagnrýnis- tónar koma greinilega fram. Einungis Örfá stef úr þessum sö'ng segja heilmikið um söngvarann, Hann verðskuldar meðaumktui. fromur' en ádeilu. Hann þarfnast fremur fyrirbæna en gagnrýni. Hið síðara myndi koma okkur til að syngja tvísö'ng með honum. Vissulega er ekkert til, sem fremur kallar á réttlætisdóm Guðs en slíkur dómssöngur. Sá, sem situr í dómarasætinu yfir öðrum, er fjarri því að vera á réttri leið. Sá, sem hefur sjálfan sig yfir aðra, hlýtur að kalla yfir sig dóm hans, sem einn er fær um að dæma. Þá erum við gjörn á að kveða þennan óheillasöng. Við notum of mikinn verömætan tíma til þess að gera samjöfnuð á okkur sjálfum og ö'ðrum. Vitandi eða óafvitandi fegrum viö okkar eigin tilgang en ófrægjum tilgang annarra, og niðurstaðan verður sjálfsánægja. Þetta hugarfar kemur til leiða óvingjarnlegum orðum, sáryrðum og ávítum - eða a.m.k. hýsum við sZíke-r hugsanir. Stundum er slíkt tal boriö

x

Bræðrabandið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Bræðrabandið
https://timarit.is/publication/698

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.