Freyr - 15.10.1991, Blaðsíða 18

806 FREYR
20.’91
íslendingar tóku nú í fyrsta sinn þátt f
EQUITANA
hestahátíðinni í Essen, 13.-21. apríl sl.
Einn þeirra sem sóttu sýninguna var Sigurður J. Líndal, bóndi á Lœkjamóti, og tók Freyr
hann tali og spurði tíðinda.
- Þessi sýning er haldin á tveggja
ára fresti og þetta mun hafa verið
ellefta sýningin sem haldin er. Hún
er skipulögð sem alþjóðleg hesta-
og vörusýning þar sem þjóðir ver-
aldar koma með það besta sem þær
geta sýnt, hver á sínu sviði í sam-
bandi við hesta. Sýningarsvæðið
hefur þróast þannig að það er jafn-
framt orðið verslunarmiðstöð með
hesta og fleiri og þó einkum vörur
tengdar hestum og reiðmennsku.
Sýningarsvæðið, sem bygging-
arnar taka yfir, er sagt vera 10
hektarar og sýningaraðilar eitt-
hvað á öðru þúsundi. Fram að
þessu hafa íslendingar ekki tekið
beinan þátt í þessari sýningu, en
þeir gerðu það nú í fyrsta sinn
undir forystu Félags hrossabænda.
íslenskir hestar hafa frá upphafi
verið sýndir þarna en af Þjóðverj-
um. Kjartan Georgsson, bóndi á
Ólafsvöllum, var framkvæmda-
stjóri íslensku sýningardeildarinn-
ar á Equitana en Reynir Aðal-
steinsson stjórnaði íslensku hesta-
sýningunni.
Ekki var farið út með íslenska
hesta, þeir voru fengnir lánaðir, en
knapar komu héðan að heiman. Þó
var farið með tvo íslenska hesta til
þess að sýna sérstakt atriði, en það
undarlega skeði að það sýningarat-
riði var bannað.
Hvernigstóðáþví?
Það voru Green peace menn sem
komu þar til sögu. Þetta sýningar-
Sigurður J. Líndal.
atriði var fólgið í því að hestur var
látinn ganga upp á þakið á bíl með
knapa á baki. Þetta sýningaratriði
virtist vekja athygli.
Fyrsta daginn var gefið út
sérstakt kynningarblað og í því
kom þetta atriði á forsíðu. Hvaða
ástæður hafa legið að baki því að
þetta atriði var síðan bannað vitum
við ekki. Þess má geta að þetta
atriði var á sýningu Sunnlendinga
hérna í Reiðhöllinni í vor.
íslendingum féll illa að þetta
sýningaratriði skyldi vera fellt nið-
ur þarna á sýningunni í Þýskalandi,
en gagnvart heildarsvip á þátttöku
okkar hafði þetta ekki stórvægileg
áhrif.
íslenska sýningarsvæðið mun
hafa tekið um 300 fermetra. Því
var skipt niður í sýningarbása sem
íslenskir aðilar tóku á leigu, en það
voru einkum ferðaþjónustumenn,
Flugleiðir og aðili sem seldi
íslenskt hey í rúlluböggum. Mér
var sagt að þau viðskipti hefðu
gengið vel þannig að við getum
alveg búist við því að íslenskt hey
sé að komast á erlendan markað.
Um verð á þessu heyi get ég ekkert
fullyrt en það var talað um 20
þúsund krónur fyrir tonnið af hálf-
þurru heyi (50% þurrefni).
Þarna voru íslenskar hestaleigur
með sýningarbása, s.s. íshestar,
Arinbjörn á Brekkulæk, Skagfirð-
ingarnir Björn á Varmalæk og
Magnús á Vindheimum, Njálu-
ferðir á Hvolsvelli en fyrir þeim
stendur Þorvaldur Ágústsson, o.fl.
Þarna var veitingasala sem ís-
lenskur maður stóð fyrir, kallaður
Kóki í Þýskalandi en heitir fullu
nafni Herbert Ólason. Áður en
hann flutti til Þýskalands bjó hann í
Eyjafirði. í Þýskalandi stundar
hann hesta- og reiðtygjasölu. Á
sýningunni bauð Kóki upp á ís-
lenskan lax og rækjur. Ég saknaði
þess mjög að þarna skyldi ekki
vera boðið upp á grillað íslenskt
lambakjöt, því ég efast ekkert um
að það hefði gengið vel út þarna.
En af einhverjum ástæðum var það
ekki með í myndinni. Og satt að
segja finnst mér að íslenskir sölu-
aðilar hér hafi verið ákaflega lok-
aðir fyrir þeim möguleikum sem
þarna eru fyrir hendi.
Hins vegar gerðist það í þetta