Mjölnir


Mjölnir - 28.06.1950, Blaðsíða 2

Mjölnir - 28.06.1950, Blaðsíða 2
I MJÖLNIR —VIKUBLAЗ Útgefandi: SÓSlALISTAFÉLAG SiGLUFJARÐAR Ritstjóri og ábyrgðarmaður: Benedikt Sigurðsson Blaðið kemur út alla miðvikudaga AsfciíBargjald kr. 20,00 árg. — Af greiðsla Suðurgötu 10. Símar 1M og 210 Siglufjarðarprentsmiðja h/f. Svik Alþýðusambandsstjómarinnar . Bréf það, sem stjórn A.S.I. hefur nýlega sent verkalýðs- félögunum, er eitthvert það vesæidarlegasta plagg, sem noikkrir verkalýðssvikarar á íslandi hafa látið frá sér fara. Svik Alþýðusamibandsstjiórnarinnar um að framkvæma eða hafa forgöngu um þær gaghráðstafanir, sem verfcalýðsráð- stefnan 12.—14. marz í vetur samþykkti að gerðar yrðu vegna gengislækkunarinnar,: er eins og rýtingsstunga í bak venkalýðsamtakanna, og gerir alla viðleitni þeirra til að fá hina gífurlegu kjaraskerðingu, sem alþýðan hefur orðið fyrir undanfarið, margfalt erfiðari en ella. Fyrri hluti bréf sins er barnalegt grobb um það, að sam- bandsstjóminni hafi tekizt að fá sniðna af gengislækkunar- frumvarpinu"nolkkra af agnúum þess og.fá viðurkenndan rétt nokkurra sambandsfélaga, sem hafa verið undir forustu krata og hafa verið aftur úr með taxta, til að fá almennan taxta sinn hækkaðan upp í 9 krónur, án þess að missa rétt til vásitölu-uppbótar. Er auðséð, a® hér er um beinami samning að ræða milli Alþýð«sainbandsstjórnarinnar og gengislækkunarstjórnar- innar. Þau fríðindi, sem fengizt hafa, eru keypt því verði, að Alþýðusambandsstjórnin iOfar að reyna eftir megni að koma í veg fyrir gagnráðstafanir gegn hinum stórkostlegu afleiðingum gengislækkunarinnar. . 1 síðari htuta bréfsins segist sambandsstjórn enn ekki telja tímabært að hefjast handa um róttækar aðgerðir, en áláta, að í þess stað beri enn „að bíða og sjá hverju fram vindur nm f ramíkvæmd og áhrif gengiiiaganna, svo og láta betur koma í ljós aðgerðir rlkisvaldsins, er áhrif hafa á afkomumöguleika almennings"! Þá segist hún ekki geta um það sagt, „HVORT NÉ HVENÆR telja verður heppilegt að hafnar verði aðgerðir í kaupgjaldsmálunum", og lýsir því sem helzta hlutverki sínu að „knýja fram vinsamlegri fram- kvæmd gengislaganna"! iVerkafýðsráðstefnan í marz í vetur samþykkti einróma ályktun um, að „ekki verði hjá því komizt, að verkalýðs- félögin geri alvarlegar gagnráðstalfánir", ef gengislækkunin yrði samþykkt, og fól stjórn A.S.I. að „beita sér fyrir nauð- synlegum gagnráðstöfunum, ef veruleg röskun verður á hlutfalli dýrtíðar og launa í landinu". Nú hefur stjóm A.S.I. skyrt frá því, hvernig hún hygg- ist framkvæma gagnráðstafanirnar. Það á að „bíða", „sjá hverju fralm vindur", reyna að „knýja fram vinsamlegri framkvæmd gengislaganna", og loks getur hún ekki sagt um „hvort né hvenær" heppilegt verði að hef ja aðgerðir í kaupgjaJdsmálunum! Hún virðir ín.ö.o. samþykktir ráðstefn- unuar algerlega að vettugi. Þessi svívirðilegu svik koma mönnum þó ökki alveg á óvart. Núverandi stjórn A.S.I. var á sínum tíma komið á laggirnar fyrir atbeina afturhaldssömustu afla landsins, þar með taldir núverandi stjórnarflokkar, Stefáns-Jóhanns-klík- an í Alþýðuflokiknum og "Vinnuveitendafélag íslands. Nú eru þessar afturhaldslklákur að upps'kera laun sín. • ¦ 1 fyrradag hélt Þróttur all-fjölmennan fund. :V-ár""bréf Aljþýðusambandsstjórnarmnar þar til umræðu. Var eftir- farandi tillaga samþykkt á fundinum með atkvæðum flestra fundarmanna igegn þremur: „Fundur í Verkamannafélaginu Þrótti, haldinn 26. júní 1950, lýsir undrun sinni og oánægju yfir bréfi Alþýðusam- bandsstjórnar frá 15. júní s. 1., þar sem Iagt er til, að samið iverði strax um kaupgjald í síldarvinnu, án tillits til pess, hvort nokkrar kjarabætur nást eða ekki. Telur fúndurinn bréfið ótvírætt sýna, að sambandssjörn hafi að engu Iiaft samþykktir verkalýðsráðstefnunnar, sem haldinn var dagana 12.—14. marz s. 1., og auk þess beinlínis blekkt sambands- félögin með því að láta allt annað í veðri vaka, en nú er fram komið." '• • ¦' Nú er só'tt að verkalýðnum-frá öllum hliðum. Hann á enn sem fyrr í höggi við sinn "gamila andstæðing, atvinnu- rekendavaldið. Ríkisvaldinu er ibeitt hlífðarlaust gegn hon- um. Og rí i--c-v stjóm Alþýðusambandsins bæzt í hópinn. • Dánardægur. — Nýlega lézt í Ólafsfirði öidungurinn Dúi Grímsson, sem Siglfirðingar þekkja mæta vel frá þeim dög;- um er hann dvaldist hér í bæ. • Jarðarför frú Jónu sálugu Þorb.iörnsdóttur fór fram sll. föstudag. Stúikusystkynin vott- uðu hinni látnu virðingu sína með viðhöfn. • Vöruskortur. — Að undan- förau og líklega enn, hefur verið mi'klum vandkvæðum bundið að fá ýmsar algengustu tegundir matvæla, svo sem ýmislegt til súpugerðar, kartöfl ur, haJframjöl fæst ekki nema í sumum verzlunum, og þannig er um margár fleiri teg. Manni verður hugsað til þess, þegar síldarskipin fara að koma og toúast á veiðar, hvernig iþeim muni ganga að iíá matvæli handa áhöfnum s'inum. — Það hefur oft verið á það minnst, að verzlanir hér þyrftu að fá aukið magn af vörum yfir síldveiðitímann, ekki ein- ungis af matyörum heldur og af varningi, sem sjómenn og siíldverkunanfólk, sem hingað sækir vinnu, getur ekki án verið um lengri. tíma. Á ég þar við t. d. vinnuföt og Mífðarföt, og margt fleira mætti ,til telja. Aldrei hefnr ljklega verið meiri þörf á þessu en einmitt nú, því aldrei munu verzlanir hér hafa haft eins iitinn lager upp á sumarið sem nú, Verzlunará- standið í landinu er orðið þann ig, að vörur liggja ekki á lag- erum a.m.k. ekki hjá smærri verzlunum út um land. En Siglu fjörður hefur sérstöðu um íþetta sem fleira. Yfir 2—3 mán. safnast hingað hundruð aðkomufólks, sem vinna við síldarvinnu, og auk þess hafa tugir 'ísl. veiðiskipa alla úttekt sína hér. Það fjölgar því ört og mikið þeim hópi, sem verzl- anir hér þurf a að sikaff a nauð- synjar. Hvernig þetta tekst í sumar skal ósagt iátið, en vonandi telkst það vel, þrátt fyrir öll vandkvæði, sem nú eru iá verzlunarstarfseminni, • Sildarafgreiðsla til Færey- inga. — Nýlega var verið að afgreiða síld tii Færeyinga úr einu frystihúsinu hér. Lét verk st.iórinn Færeyingana sjálfa vinna að af greiðslunni þótt það sé algert brot á taxta Þróttar. I þetta skipti vildi svo óheppi- lega til að ekki náðist i starfs- mann Þróttar til að stöðva iþetta, en framvegis ættu Þrótt- armeðiimir og Þróttarstjórn sérstaklega að vera á verði gagnvart sláku sem iþessu og láta það ekki viðgangast. • Hversvegna þessa tregðu?— Bæjarpóstinum- hefur borizt til eyrna, að ýmsir síldarsaltendur séu neldur tregir á að ráða bæjarmenn á plön sín, en sumir hverjir hafi ráðið utanbæjar- menn, sem bíði þess að mega koma og taka við störfum. — Ef sMkt er satt, sem hér skal þó ekikert fullyrt um, heldur vonað að hafi við engan staf að styðjast, þá verður það að teljast heldur kuldaleg fram- koma við siglfirzka verkamenn, sem öðrum fremur munu vanir síidarvinnu hverju nafni sem nefnist. Og ástæða er'til fyrir verkamenn, sem ekki hafa feng ið pláss á plani, að fylg.iast vel með hveriir taka þar tá starfa iþegar vinna hef st. • „Sjón er sögu ríkari." — Já, sjón er sögu ríikari, sögðu margir er þeir höfðu heyrt og séð „kvikmyndaafrek" Lofts, þættina „Sjón er sögu ríkiri," sem hann sýndi í Nýja Bíó fyrir síðustu helgi. Sagan af þessu „kvikmyndaafreiki" hefur |þó ©kki verið á eina leið, því flestir, sem séð höfðu, réðu if'rá iþví að sæikja þessa tólf krónu og fimmtíu aura sýningu. En Loftur sjálfur sagði, að þetta væri einstætt tækifæri til að kynnast ýmsum fremstu lista- mönnum vorum. Og sjón varð sögu rikari. Flestum, ef ekki öllum, sem sáu, þótti sér stór- lega misíboðið að selja inn á slíkt á kr. 12,50, — og í öðru lagi þótti þeim, að ilistafólki Iþví sem •þarna kom fram væri stórlega misboðið með þeirri ranghverfu á list þess, sem þarna var boðin fólki, sem góð og gild vara. Eg held að Loftur og aðrir slíkir kvikmyndarar ættu að .hvíla sig um sinn, því íslenzlkt fólk er ekki þeir bjálfar, að það ig'ini við hverju því fúski á 'sviði kvikmynda, sem ein- hverjum dettur í hug að sýna iþví, bara af því að það er íslenzkt og tilraun. Islenzkir ikvikmyndatökumenn hafa sýnt að iþeir geta tekið kvikmyndir af náttúru landsins og avinnu- lítfi, og eru þar efr.au st fremst- ir Kiartan Ó. Bjarnason og Óskar Gíslason, og þær mynd- ir þykir fólki gaman að sjá og vill fá meira af slíku. En það fráJbiður sér tilraunir Lofts og vill heldur 'að hann haldi áfram iðju sinni sem ljósmynd- ari, því þar nýtur hann trausts og virðingar. Og eflaust fagn- ar fólk því, þegar hann hefur náð sama stigi í ikvikmynda- gerð o.g í l.iósimyndagerð, en vill ekki borga ærna peninga til að horfa á Jilraunir hans. Þær getur hann bara sýnt góðvinum sínum og látið þá gagnrýna þær. • Hljómsveit Björns R. Ein- arssonar kom hér við á s.l. viku á leið sinni um Norðurland. Voru haldnir hér tveir dans- leikir og ein skemmtun fyrir unglinga. Vissulega er það góðra gjalda vert þegar ein af beztu eða bezta dans-hljóm- sveit landsins tekur sig upp í ferð um landið til að kynna sig og skemmta öðrum. En fólki hefir fundizt að ekki væri gustuk af aðilum eins og' Lofti og Miómsv. Bj. iR. E., að koma hingað til að trekkja peninga frá fátæku fóliki hér, sem flest hefur átt við atvinnuleysi að stríða í vetur og lélega vinnu í vor og það sem af er sumri. En vitanlega verður hver að gera upp við sjálfan sig hve mifclu af því litla fé, sem hann hefur undir höndum, hann ver til skemmtana. Björn R. Ein- arsson freistar unga fóliksins, og þá horfir það ekki í að eyða máske sínum sáðasta skilding, þegar færið gefst. — Og það um það. ¦&g^Sæ£Z&í EUILIFEYRISGREIBSLUR til danskra, finnskra, norskra og sænskra ríkisborgara, sem búsettir eru hér á landi. Hinn 1. desember 1949 kom til framkvæmda millirikjasamn- ingur Norðurlandanna um gagnikvæmar greiðslur ellilifeyris. — iSamkvæmt þessu eiga danskir, finnskir, norskir og sænsikir rikis- borgarar, sem dya'lizt hafa samfleytt á íslandi 5 síðastliðin ár, og orðnir eru fullra 67 ára, rétt til elhl'ifeyris á sama hátt og ís- lenzkir ríkisborgarar. Þeir eiga og rétt til lífeyris fyrir börn sín undir 16 ára aldri, sem hjá þeim dvelja á þeirra framfæri, og Ikoma til greina við ákvörðun uppbótar á lífeyrisgreiðslur, til jafns við íslenzika rikisborgara. Þeir erlendir ríkisbergarar, sem samningurinn tekur til, og vilja njóta þessara réttinda, eru hér með áminntir um að snúa sér með umsóknir sínar til umboðsmanns Tryggingarstofnunar rikisins og leggja fram sönnunargögn fyrir óslitinni dvöl hér á Iandi 5 síðustu ár. Þeir, sem áður hafa lagt fram umsókn og fengið úrskurðaðan lífeyri, þurfa þó ekki að endurnýja umsókn sína fyrir næsta bótatímaibil, 1. júlí 1950 til 30. júní 1951. Reykjavík, 22, júxú 1950. Tryggingastofnun ríkisins TILKYNNING Að gefnu tilefni tilkynnist hér (með, að ollum er Öheimilt að taka grjót, möl, sand eða hverskonar uppfyllingarefni í landi Sigluf jarðarkaupstaðar, ueima með leyfi bæjarstjóra. Siglufirði, 21. júní 1950. BÆJARSTJÓRI

x

Mjölnir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Mjölnir
https://timarit.is/publication/864

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.