Mjölnir


Mjölnir - 01.11.1950, Blaðsíða 3

Mjölnir - 01.11.1950, Blaðsíða 3
MJÖLNIR Aldarþriðjungs ráðstjórn „Vofa gengur nú ljósum log- um um Evrópu — vofa komm- únismans. Öll máttarvöld gömlu Evrópu hafa tekið höndum sam an um heilaga of sókn gegn vofu þessari. Páfann og Rússakeis- ara er þar að finna í sama flokki, Metternich og Guizot, franska vinstrimenn og þýzka lögreglunjósnara. Hvar er sá stjórnarandstöðu- flokkur, að fjandmenn hans í ríkisstjórn hafi ekki æpt komm únistaheitið að honum? Hver er sá stjórnarandstöðuflokkur, að hann hafi ekki varpað aftur skeytinu og brugðið f jandmönn um sínum, róttækum og aftur- haldssömum, um þrælsmark kommúnismans ?" Þannig hljóða upphafsorð Kommúnistaávarpsins, sem ,birt var 1848. Þá þegar var komm- únisminn orðinn vald, sem ráð- andi öflum Evrópu stóð stugg- ur af. Og næstu sjötíu árin hélt vofa hans áfram að asækja máttarvöld Evrópu, án þess þó að valda þeim verulegum hnekki. 7. nóvember 1917 tóiku fylgis- menn bolsévika í Pétursborg á vald sitt mikilvægustu staði borgarinnar og þann dag lýsti landflóttamaðurinn, Wladimír Hitsj Ulianov, sem einnig var kunnur undir dulnefninu Lenin, yfir því á fundi í hinu nýstofn- aða verkamanna- og hermanna- ráði borgarinnar, að hið gamla, heilaga ríki keisaranna yrði molað mélinu smærra og sósíai- istískt verkalýðsríki byggt á rústum þess. Þann dag ger- breyttist eðli kommúnistavof- unnar. Hún var nú ekki leng- ur hvimleiður slæðingur, óvel- kominn andvökugestur páfa, keisara og borgaralegra stjórn- málamanna, heldur magnaður draugur, sem síðan hefur riðið þekjum borgarastéttarinnar og hins gamla af turhalds af sívax- andi afli og ógnar nú með að hrekja hana algerlega af hús- um. Og 'þann daig hófst saga Ráðstjórnarríkjanna, sem senn hafa verið aldarþriðjung við 3áði. Áhrif byltinagrinnar í Russ- landi 1917 á þróun heimsmál- anna eru svo augljós og kunn, að ekki verður um þau deilt. — lólíkt dimmara væri nú umhorf s í heiminum, ef engin ibylting hefði orðið 1917, eða ef for- svarsmönnum hins vestræna frelsis hefði tekist að kæfa hana í fæðingu. Hver hefðu t.d. orðið úrslit heimsstyrjaldarinn- ar 1939—1945, ef tilraunir Churchills og sikoðanabræðra hans á árunum 1917—1922 til að framlengja völd keisarans hefðu tekizt? Hver mundi hafa orðið afstaða keisaraveldisins í Rússlandi til imperíalistískrar styrjaldar milli Þjóðverja og Vesturveldanna ? Mundi það hafa orðið með eða móti nazista- Þýzkalandi? Slíkum spurning- um sem þessum geta menn velt fyrir sér endalaust án þess að komast að nokkurri niðurstöðu. En ótrúlegt virðist, að lýðræði, frjálslyndi og sósíalismi ættu nú auðveldara uppdráttar í heiminum, ef rússneska aftur- haldinu og hinum imperíalist- isku ríkjum í vestri og austri hef ði tekizt að ráða niðurlögum byltingaraflanna, Þrátt fyrir allt áróðursmoldviðrið, sem þyrlað er upp til að sverta Ráð- stjórnarríkin, munu fáir af and stæðingum þeirra, sem ekki eru annaðhvort fasistar eða met- heimskingar, leyfa sér að halda því fram, að heimurinn væri nú betur á vegi staddur ef bylting- in 1917 hefði farið út um þúfur og keisaraharðstjórn ríkti enn í Rússlandi. Hatursmenn sósíaiismans og Ráðstjómarríkjanna hafa allt frá upphafi byltingarinnar til þessa dags varið megninu af áróðurskosti sínum til þess að dreifa óhróðri um Ráðstjórnar- ríkin. Að þeirra sögn ríkir þar svartasta fáfræði, hræðileg eymd og sikef jalaus kúgun, auk kunnáttuleysis og óstjórnar á öllum sviðum. Hundruð þús- unda eða milljónir manna deyja hungurdauða árlega. Allt að því fimmtándi hver Ráðstjórnar- þegn dvelur í fangabúðum, það an sem fáir eða engir eiga afturkvæmt, en flestir deyja af hungri og þrælkun ef tir stuttan tíma. Stjórnarfarið er kák og skriffinnska. Kunnáttuleysi og fáfræði rússneskra sérfræðinga í atvinnu- og efnahagsmálum er beinlínis hlægilegt. Venka- fólkið er f áf róður og þrautkúg- aður þrælalýður, sem hvorki hefur löngun né kunnáttu til svipaðra afkasta og hið frjálsa verkafólk í vestrænum lýðræðis ríkjum. Með völdin fer fámenn yfirstétt, sem lifir í sukki ogl sæll'ífi, meðan þrælalýðurinn sveltur o.s.frv. Hvað er nú hæft í þessu? Árið 1943 kom út á vegum Menningarsjóðs síðara bindi af almennri stjórnmálasögu, eftir Skúla Þórðarson, sagnfræðing.\ Ber bókin iþess víða vott, aðí höfundi er litið um Stalin og fylgismenn hans gefið, en þeim mun meira um ýmsa andstæð- inga hans, t.d. Trotsky. Er því ekki ástæða til að væna hannl um hlutdrægni í þágu RáðA stjórnarríkjanna. Á bls. 124 segir m.a.: ) „Allt frá því að ráðstjórn- in kom til vaida í Rúss- landi, hefur verið lögð hiri mesta stund á að efla menningu þjóðarinnar, og mun sikólakerfið viðast' hafa verið komið í sæmi- legt horf árið 1928, þegar fyrsta fimm ára áætlunin hófst. En síðan hefur veriðl veitt ógrynni f jár til menn ingarmála, og. voru gerðar áætlanir um íframkvæmdii' í þeim málum í' sambandi við fimm ára áætlanirnar. Háskólar og sérskólar hafa risið upp, og alskonar menningarstarfsemi hefur aukizt með ári hverju, enda má nú efalaust telja Rússa meðal hiiuia menntuðustu Þjóða heimsins" (Lbr. bl.). Fyrir byltinguna voru flestir þegnar Russaveldis óiæsir og ó- skrifandi. Nú eru Rússar „með- ai menntuðustu þjóða heims- ins." Er furða, þó nýlenduherr- ar Evrópu og Ameríku, sem hafa verið að innleiða menn- inguna meðal „frumstæðra" þjóða undanfarnar fimm aldir, séu hneyikslaðir yfir stjórn bolsév'ikanna í Rússlandi á menningarmálunum ? Fyrir byltinguna voru Rússar algerlega háðir öðrum iþjóðum um iðnað. Sá vísir að iðnaði í landinu, sem til var 1914, þegar fyrri heimsstyrjöldin hófst, var undir yfirráðum brezkra, franskra, sænskra og amerískra auðfélaga. Þegar friður komst á í Rússlandi 1921 vOru afköst iðnaðarins aðeins einn fimmti af því sem verið hafði 1913. Árið 1937 voru afköst iðnað- arins orðin margföld á við það sem var 1913. Þá voru Ráð- stjórnarríkin orðin mesta véla- framleiðsluland heimsins og' stóðu fremst allra Evrópuríkja á sviði olíuframleiðslu, fram- ieiðslu dráttarvéla, allskonar landbúnaðarvéla, vörubifreiða,; tilbúins áburðar, járnnáms o.fl. Síðan hefur iðnaðarframleiðslan þar, í heild, meira en tvöfald- ast, og fer hraðvaxandi. Undan farin tvö ár hefur hún vaxið um ca. 20% á ári, of ætti með þeim hraða að tvöfaldast rúm- lega á hverjum fjórum árum. Iðnaðarframleiðsla Ráðstjórnar ríkjanna meira en tvöfaldaðist 1937—1949, þrátt fyrir ægilega styrjaldareyðileggingu í land- inu. Á sama tímabili jókst iðn- framleiðsla auðvaldsríkjanna í heild um 20%. 1917 var landbúnaðurinn í Rússlandi rekinn með sömu að- ferðum og tíðkuðust í Vestur- Evrópu á miðöldum. Bændurn- ir erjuðu jörðina með tréplóg- um, sem þeir drógu sjálfir eða beittu kerlingum sínum fyrir. Landbúnaðarvélar voru þeim ó-1 sikiljanlegt hugtak. Arið 1946 hafði landbúnaður Ráðstjórnarríkjanna á að skipa 450 þúsund dráttarvélum og milljónum annarra landbúnaðar véla, þrátt fyrir það að fram- leiðsla þeirra féll að mestu leyti niður á stríðsárunum. A árun- um 1946—1949 fékk hann 430 iþús. dráttarvélar til viðbótar asamt tilheyrandi tæ'kjum. Mest varð aukningin '49. Þá fehgu bændur 150 þus. dráttarv., 29 þús. f jölerði, 64.000 vörubíla og rúmlega hálfa aðra milljón ann arra búnaðarvéla. Með þessu er> sagan þó ekki öll sögð. Vegna betra og hagkvæmara skipu- lags nýtast hinar mikilvirku vélar margfalt betur á hjnum stóru samyrkju- og ríkisbúum' Ráðstjómarríkjahna en á einka búum Vesturlanda. T.d. er talið að hver dráttarvél þar afkasti sjö sinnum meira verki árlega en samskonar vél í Bandaríkjr unum. Ráðstjórnarríkin framleiða nú árlega meira af hveiti, rúgi, höfrum, byggi, sykurrófum, kartöflum, hör og hampi, en nokkurt annað land í heiminum og eru annar mesti baðmullar- framl. heimsins. Af hestum sauðfé og nautgripum er fleira í Ráðstjórnarr'ikjunum en í öll- um hinum borgaralegu ríkjum Evrópu til saman og af svínum nokkru fleira en í sömu ríkjum samtals, að' Þýzkalandi undan- skildu. Hænsnarækt og bý- flugnarækt er geysimikil. Ávexít ir og grænmeti eru meðal al- gengustu fæðutegunda. Loð- skinnaframleiðsia er meiri en í nokkru öðru landi. Vínrækt er mikil og fer vaxandi; sömuleið- is ræktun jurta, sem innihalda gúmmí. Eru ráðstjórnarr'ikin nú mesti eða næstmesti gerfi-; gúmmíframleiðandi heimsins. Trúi þv'í hver sem trúað get- ur, að þjóð, sem rekur slíkan landbúnað, akorti bæði fatnað og matvæli. Er sennilegt, að Rússar væru betur fæddir og klæddir nú, ef byltingin hefði mistekizt og zarinn sæti enn við völd? En hvað um stjórnarfarið í Ráðstjórnarrík junum ? — Hvað skyldi vera hæft í sögunum um hina ægilegu kúgun þegnanna. Er kynþáttamisrétti þar, líkt og í Bandaríkjunum, Suður- Afríku, Þýzkalandi Hitlers og Rússlandi zarins? Nei, jafnvel svörtustu afturhaldsmálgögn hafa aldrei haldið slíku fram. Eru einstakar þjóðir og þjóðar- brot kúguð af Rússum, eins og tíðkaðist á dögum keisaranna, og eins og hinar „firumstæðu" iþjóðir Suður-Asíu, Ástraílu og Afríku eru kúgaðar af vest-1 rænum auðvaldsríkjum? Nei, fáir munu halda sliku fram í alvöru. Asíulönd Ráðstjórnar- ríkjanna standa hinum evróp- isku á sporði hvað snertir menn ingu og efnahagslega velmegun. Er þá efnahagslegt misrétti þar? Nei, ekki nema hvað dugn aðarmaðurinn ber meira úr být- um en slæpinginn og letinginn, kunnáttumaðurinn meira en sá kunnáttulausi. Hinsvegar hafa alir jafnan rétt og aðstöðu til að auka kunnáttu sína og menntun. Er þá stéttaikúgun 'þar? Já, því verður ekki neitað. Ein stétt, hið vinnandi fólk, ræð ur lögum og lofum í landinu og hefur algerlega afnumið hina stéttina, auðstéttina. Mönnum er meira að segja bannað með lögum að stela arði af vinnu annarra. AUir vinnufærir menn verða að sætta sig við að vinna fyrir daglegu brauði sínu, en þeir sem ekki geta unnið, fá framfærslueyri hjá hinu opin- ibera. Hinsvegar eiga allir heimt ingu á atvinnu og mega vinna hvað sem þeir vilja og hvar sem þeir vilja, svo framarlega sem þörf er þar fyrir vinnuafl þeirra. Tekjur hins vinnandi ifólks aukast og minnika í hlut- falli við framleiðsluafköstin. Á striðsárunum hafa þær jafnan minnkað, en aukizt jafnt og þétt á friðartímum. Raunverulegar tekjur verka- manna og skrifstofufólks voru' að meðaltali 12% hærri árið 1949 en árið áður, og 24% hærri en árið 1940. Tekjur bænda voru að meðaltali 14% hærri en 1948 og 30% hærri en 1940. Framlög hins opin- bera til almannatrygginga, eft- irlauna, örorkubóta, náms- styrkja, heilbrigðismála, náms- styrkja, barnaverndar o.s.frv. voru 1949 nærri þrefalt hærri en 1940. Er sennilegt, að skipan félags mála og efnahagsmála í Rúss- landi væri lýðræðislegri og'full- komnari nú, ef gagnbyltingar- öflin og hin vestrænu lýðræðis- ríki hefðu orðíð byltingaröflun- um yfirsterikari 1917—1922? • Möguleikamir til auðsköpun- ar í Ráðstjórnarríkjunum eru enn ekki nýttir nema að örlitlu leyti, þrátt fyrir hina gífurlegu nýsköpun, sem farið hefur fram iþar síðastliðinn aldarþriðjung. Þau ná yfir einn sjötta af öllu þurrlendi á jörðinni. Náttúru- skilyrði, gróðurfar og loftslag er ákaflega breytilegt. Þau hafa innan landamæra sinna 50% af allri olíu, 20% af öllum ikol- um 60% af öllum mó, 50% af öllu virkjanlegu vatnsafli, — meira en 50% af öllu salti og fosfati, 75% af öliu mangani og sennilega um 50% af öllu járni jarðarinnar, gnægð flestra léttmálma, óþrotlega skóga, og milljónir ferk'ílómetra af lítið nýttu landi. Ráðstjórnarríkin, einkum Asíulöndin, skipa nú þann sess í heiminum, sem Ameríka skipaði á öldinni sem leið. Þau eru land hinna miklu möguleika, landið þar sem hin miklu ævintýri gerast, þar sem fram fer risavaxnari og örari sköpun auðæfa en' áður hefur þekkst á þessari jörð. Ráð- stjórnarríkin óska eftir friði til þess að geta haldið nýsköpun sinni áfram. Þau eru sannfærð um, að þau muni bera sigur úr býtum í friðsamlegri sam- ikeppni við ^auðvaldsríkin. Kjör- orð þeirra nú er: friður. • Á þriðjungi aldar hefur hið f rumstæða en geysivíðlenda r'iki zarsins breyzt iúr bændasam- félagi með miðaldalegum fram- leiðslu og skipulagsháttum í eitt mesta iðnaðarstórveldi heimsins. Aðeins eitt ríki í heim inum, Bandaríkin, er á nokk- urn hátt sambærilegt við Ráð- stjórnarríkin hvað framleiðslu- afköst snertir, en ikemst ekki í hálfkvisti við þau að því er snertir möguleikana til fram- leiðsluaukningar í framtíðinni. Er þegar sýnilegt að Ráðstjórn arríkin muni fara langt fram úr þeim í náinni framtíð, ef friður helzt. Þjóðir Ráðstjórn- arríkjanna, sem fyrir aldar- þriðjungi lifðu í hugmynda- heimi miðalda, eru nú meðal menntuðustu þjóða heimsins. — Þjóðafangelsi zarsins, þar sem (FramhaM á 4. síðu)

x

Mjölnir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Mjölnir
https://timarit.is/publication/864

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.