Mjölnir


Mjölnir - 29.11.1950, Blaðsíða 1

Mjölnir - 29.11.1950, Blaðsíða 1
INýtt atvinnutyrirtæki 34. tölublað. Miðvikudagur 29. nóv. 1950. 13. árgangur. í Fiskþurrkunarstöð Vigfúsar Friðjónssonar í Bakka tekin til starf a. Fiskþurrkunarstöð, hin fyrsta sem komið er upp hér í bæn- uni, tók til starfa hinn 18. þ.m. Eigandi hennar er Vigfús Frið- jónsson. Stöðin er í þremur ipsskadinn vid Saudanes M/b. Þormóður rammi fórst við Sauðanes s. 1. sunnudag. Björgunarsveit Slysavarnadeildar- innar hér á Síglufirði tókst að bjarga áhöfninni. Báturinn var á heimleið úr fiskiróðri. Gekk ferðin að ósk- um þar til hann kom inn í Siglufjarðarmynni á móts við Sauðanes. Fékk hann þar skyndilega á sig brotsjó, sem hvolf di honum, en næsta bára sneri honum aftur á réttan kjöl. Var þá stýrishúsið mikið brotið, lestarhlerar sumir horfn ir og allt lauslegt af þilfarinu, en lóðaflækjur héngu í reiðan- um. Þrír skipverja, þeir Kristj- án Sigurðsson, skipstjóri, Tóm- as bróðir hans, vélamaður og Jón Sæmundsson háseti, voru staddir í stýrishúsinu er bátn- um hvolfdi, en annar hásetinn, Halldór Pétursson, 16 ára pilt- ur, var niðri í lúkar. Sakaði engan þeirra. Strax þegar bát- urinn var kominn á réttan kjöl, reyndu skipverjar að senda frá sér neyðankall. Heyrðist snöggvast til þeirra bæði á loft skeytastöðinni hér og í útvarps tækjum í bænum, en síðan varð talstöðin óvirk. Vélin var stönzuð, enda var mikill sjór í bátnum ,bæði í vélarrúmi, lest og lúkar, en stýrið reyndist vera í lagi. Tókst skipverjum að koma upp folkkunni og lenz- uðu síðan undan vindi og sjó vestur fyrir nesoddann og upp undir fjöru við ós Engidalsár. Tók báturinn þar niðri og sat þar fastur í ca. eina klst., og var þar í nokkru vari fyrir brotsjóum, því sker voru bæði fyrir framan hann og aftan og út af honum. Var þá f jara, en þegar tók að falla að, losnaði báturinn og hrakti vestur með nesinu inn í klettabás einn vestan við svonefnt Hjallsnes. Heimamenn á Sauðanesi höfðu haft auga með bátum, sem fóru inn fjarðarmynnið allan þennan dag, og kom mað ur, sem var niður við vitann, auga á bátinn rétt framan við brimgarðinn, skömmu eftir að hann fékk á sig brotsjóinn, 'og fór þá heim að bænum. Stóð þá svo á, að Sveinn Ásmunds- ÞAKKARORÐ Af heilum huga þökkum við öllum þeim, er sýndu samúð og veittu aðstoð við björgun okkar af Þormóði ramma, er hann strandaði sunnudaginn 26. þ'.m. Við viljum láta í Ijós aðdáun okkdr á Björgunarsveit Slysaárnafélagsins hér á Siglufirði, sem hiklaust og ún fyrirvara lagði í hæpna för til að bjarga okkur með þeim árangri, að við érum allir heilir á húfi. Við þökkum heimilisfólkinu á Sauðanesi ógleyman- legar viðtökuir og aðhlynningu, er við fengum þar og þá fágætu hlýju, er við mættum, þegar við komum í land. Við óskum þess, að heill og hamingja megi fylgja öllu þessu fólki í starfi þess og striti æ og ævinlega. Krist ján Sigurðsson, Jón Sæimiiitlsson, Tómas Sigurðsson, Halldór Pétursson .¦s#^#s#^r^#sr^Nrs#sr^sr^s#^r^#^r^^#sr^s#^s#srv#sr^#s#s#s#s#^^ ÞAKKARORD Björgunarsveit Siglufjarðar vill hér með tjá þeim hjón- um, Jónu Jónsdóttur og Jóni Helgasyni, Sauðanesi, þakk- læti og virðingu sína fyrir atorku þeiiira, þrek og æðru- leysi, er þau sýndu þegar m.b. Þormóður rammi fórst við bæjardyr þeirra s.l. sunnudag, svo og Sveini syni þeirra hjóna og Kristjáni Kristinssyni, er af sama dugnaði aðstoð- uðu sveitina við bjö^rgun skipverjanna. Enginn þeirra 19 manna, er komu holdvotir og \kaldir að Sauðanesi aðfara- nótt s.l. mánudags, munu nokkurntíma gleyma þeim næt- urgreiða, er hann þáði þar, ásamt óvenju höfðinglegum beina, og ekki sízt Wun þeim verða minnisstætt alúðlegt og uppörvandi viðmót þeirra hjóna. Siglufirði, 28. október 1950. Björgunarsveit Siglutf jarðar \#\#>#>*#>*#>r«rs#>«>#>#t#>*r^t#,*«s#^*#*#s#*#^^ son var að tala við Jón bónda, til að grennslast uni ferðir báts ins. Hóf Sveinn þegar að kalla saman björgunarsveitina, en einnig voru gerðar ráðstafanir til að senda bát Þormóði til að stoðar, og var m/s. Sigurður fenginn til þeirrar farar. En rétt á eftir fréttist að Þormóð- ur væri strandaður og þótti þá sýnt, að tilgangslaust væri að reyna að bjarga honuni af sjó. Hélt björgunarsveitin af stað kl. rúml. 6. Fyrirliði var Sveinn Ásmundsson, en til leiðsögu var fenginn Sigurður Jakobsson, fyrrum bóndi á Dalabæ. Voru aJls 15 menn í sveitinni, sem fór gangandi og bar björgunar tækin. Farið var upp f jallið upp af Hafnarhæð, upp í Fífladali, nið ur Lambadal og síðan eins og greiðfærast er út á Sauðanes. Veður var hið versta, hríð, hvassviðri og náttmyrkur. Á fjalhnu var víða glerhált svo að leiðangursmennirnir urðu að skriða sumstaðar, til þess að þá hrekti ekki út af leið, og þegar vestur á Dali kom var klof óf ærð. Voru þeir ekki komn ir á strandstaðinn fyrr en kl. (Framhald á 4. síðu) húsum, sem upphaflega voru byggð og starfrækt sem íshús og frystihús. Er, flatarmál þeirra samanlagt um 520 ferm. og er hægt að geyma þar um 4000 skippund af fiski. Vélarnar eru smiö^Szr at vélaverkstæði Siguro^. Lvein- björnssonar í Reykjavik og Raftækjavefksmiðju ij.áinar- fjarðar, en Sveinn & Gish h/f. smíðuðu grindurnar og settu upp þurrkunarklefann. Þurrk- að er við rafmagnshita, og tek ur þurrkklefinn um 30 skip- pund í einu. Hægt er að tvö- falda afköst stöðvarinnar með stuttum fyrirvara. Með núver- andi afkastagetu þarf 22—24 menn til vinnu i stöðinni. Stöðin hefur ekki verið rek- in með fullum afköstum enn- þá, og hafa 12—14 manns unn- ið þar undanfarið. Mun fremur lítið af þurrkunarhæfum fiski vera til í bænum ennþá. Verkstjóri í fiskþurrkunar- stöðinni er Hannes Sölvason. Saltfiskhneykslid Einokunarhringur Thorsaranna kemur í veg fyrir sölu á 6000 tonnum á saltf iski til ítaiiu fyrir kr. 2,73 pr. kg, fob, gegn greiðslu í frjálsum gjaldeyri. Eins og 'kuunugt er hoi'ur SlF, sem Thorsararnir eru raunverulega allsráðandi í, al- gera einokun á útfl. salti'isks. Omboðsmenn SlF orlendis eru nokkrír vUdarvinir og ná- frændur Thorsarafjölskyldunn- ar og vinna í hennar þágu. — Þéssir umboðsmenn eru ÍÞórður Albertsson á Spáni, Hálfdán Bjarnason á ftalíu og Fipiu- elis í Grikklandi. Þessir um- boðsmenn hafa sjálfir sett á stofn fiskkaupafyrirtæki, og selja þessum fyrirtækjum sín- um íslenzka fiskinn, sem flutt- ur er til þessara landa. Þessir umboðsmenn hafa þvf augljós- an persónulegan hag af því, að íslenzki saltfiskurinn sé seldur við sem Iægstu verði út úr landinu. Enginn maður með f ullu viti lætur sér detta í hug, að Thors- ararnir og handbendi þeirra, sem stjórna SlF og ráða fyrir- komulagi saltfisksdlunnar, viti ekkert um þetta, eða að það sé af einskærri hlífð og hræðslu- gæðiun, sem þeir leyfa þessum svonefndu umboðsmönnum að féfletta íslenzka útvegsmenn og sjómenn þannig. Enginn efast um, að þessir menn eru aðeins aðstoðarmenn og eríndrekar Thorsaranna sjálfra, sem á' þoiman hátt eman skaitlegg ja íslenzkan almenning um nokkr- ar milljónir árlega, — og fá þær skattfrjálst og í erlendum gjaldeyri. En hvernig stendur á því, að svo illa gengur sem raun ber vitni, að fá lagðar fram óhrekjanlegar sannanir í þessu máli og enda bundinn á þetta ófagnaðarástand? Hversvegna láta ekki stjórnarvöldin rann- saka þetta mál með aðstoð diplómatiskra umboðsmanna diplómatiskra umboðsmanna sinna erlendis? Því er til að svara, að æðstu valdamenn þjóðfélags okkair á sviði efna- hagsmálanna eru einmitt úr hópi þessara manna, sem hafa persónulegan hag af því að svincUið haldi afram. Björn Ólafsson og Bjarni Benedikts- son fara með utanríkismál okkar, þar með talin afurða- salan og viðsldptainálin. — Pétur Benediktsson, bróðir Bjarna Ben., en tengdasonur Ólafs Thors, er sendiherra ls- lands á meginlandi Evrópu. — Kristján Albertsson, systrung- ur Ólafs Thors, er sendiráðs- ritari i París. Svikamyllan er þaiuiig pottþétt. Tilboð um hærra verð en SÍF greiðir. Af því, sem að íraman er sagt, er augljóst, að Thorsar- arnir og umboðsmenn þeirra erlendis hafa hag af því, að íslenzkur saltfiskur só seldur við sem lægstu verði út úr Iand inu. Enda hefur StF lengi legið undir þeim grun, að það seldi saltfiskinn við lægra verði en fáanlegt væri fyrir hann. Nú hefur sá atburður gerzt, að fslenzkur verzlunarerindreki í Evrópu, Guðmundur Alberts- son, hef ur f engið í hendur kaup tilboð frá ítölskum fiskkaup- (Framhald á 4. síðu) Rausnarleg gjöf Svo sem kunnugt er, hlutu björgunarmenn, er aðstoðuðu við björgun skipverja af „Hav- frúgvin" í fyrrahaust peninga- gjöf að upphæð 5000 færeyskar krónur, í þakklætis- og viður- kenningarskyni fyrir björgun- ina. Átti þessi upphæð, sem er allmikið á 12 þús. kr. í íslenzk- um peningum að skiptast jafnt á milli björgunarmannanna. — Nú hefur björgunarsveitin og skipverjar á bátunum tveim, sem aðstoðuðu við ibjörgunina, gefið Slysavarnardeildinni hér þessa upphæð, með tihnælum ium, að keypt verði fyrir það ný björgunartæiki, fullkomnari þeim, sem hér eru fyrir hendi nú, svo sem norsk línubyssa (ný uppfinning) nylon-björg- unarlma og ferðatalstöð. Er þetta hin höfðinglegasta gjöf, einikum þegar það er haft í huga, að margir gefendanna eru lítt efnaðir menn, sem hefði munað talsvert um gjafaupp- hæðina.

x

Mjölnir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Mjölnir
https://timarit.is/publication/864

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.