Fylkir


Fylkir - 02.12.1966, Blaðsíða 2

Fylkir - 02.12.1966, Blaðsíða 2
2. FYLKIR Málgagn Sjálfstæðisflokksins Útgefandi: Sjálfstæðisfél. Vestmannaeyja Bitstjóri: Sigurgeir Jónsson Símar 1523 og 1343. Auglýsingastjóri: Bragi Ólafsson, sími 2009 Prentsmiðjan Eyrúri h. f. Skemmdarfýsn Það er furðulegt, að umferðar- merkin, ¦ sem sett hafa verið upp víðsvegar um bæinn, skuli ekki fá að vera í friði fyrir skemmdar vörgum. Það er ekki óálgeng sjón að morgrii dags, að sjá merkin brotin niður eða éyðilögð og ja'fn- vel algerlega hörfiri: Það er riukill kostnaður, seríi lagður er í að'komá þessum irierkj um -upp og: minrikar auðvitað ekki við það, að þurfa sífellt áð gera við þau og endurbæta þaú "áf sokum þessara; skeirimdárvarga. Þessir hraustleikamenn 'aéttu að 'sýna hreystina í vérki á 'einhverri' ann- an hátt en að misþyrma u'rriferðar- merkjunum, eins og raun ber vitrii, en skemmdarfýsnin virðist einkum beinast að þeim. Það er eins og þeir þykist menn að meiri, ef þeir geta brotið niður serii- flest mérki og sá aðeiris- með mönnum talinn sem getur sannað getu sína með því. '•! ¦ ,; '" Auðvitað er slysahætta fylgjandi því, þegar merkin eru skemmd, en skemmdarvargamir hugsa lítt út í þá sálma, meðan þeir eru við sína iðju. í raun og veru eru það þeir, sem eru ábyrgir fyrir þeim slysum, sem hugsanlega geta kom- ið fyrir, ef umferðarmerki vantar. Það liggja þung viðurlög við að eyðileggja þessi merki og á skilyrð islaust að sekta viðkomandi '¦ fyrir slíkt. Það er yfirleitt dálítið sárt fyrir þá, ef brotið kemur við pyngj una, þar eru þeir viðkvæmastir. Það ætti hver maður að stuðla að því að halda heilum þeim merkj- um, sem hafa þegar verið sett upp og eiga eftir að verða sett upp. Það er engufti gerður greiði með því að hylma yfir méð sökúdólg- um, heldur'-á' éiridregíð-'að'láta þá svara til saká f yrir'brotíð.: Oft e'r þetta gert í algeru hugsunarleysi TOGAR Framhald áf 1. síðu. ur er. rekið méð stórfelldu tapi? Á að halda áfram í sama horfinu eða taka þann kostinn, sem margir útgerðarmenn hafa tekið, það er að selja togarana úr landi. Nú er heldur ekkert gaman að þurfa að selja skipin fyrir eitthvert smánar verð, en þó skömminni skárra en að gera þau út með stórtapi. Hver er svo ástæðan fyrir tap- rekstrinum? Nágrannaþjóðirnar gera sína togara út og virðast ekki eiga víð nándar nærri eins mikið erfiði að etja, hvað það snertir. Afiabrögðin eru eitthvað svipuð, Neriia kannski heldur minni hjá þeimj en • allt virðist samt ganga þar. Eitthvað mun það fara eftir fiskverði og reksturskostnaður vera tiltölulega minni þar. Eflaust muna margir eftir belg- iska togaranum, sem endaði sína ævi uppi á nyrðri hafnargarðinum hér. Á honum var einungis sex manna áhöfn og virtist allt ganga með því. Á meðan eru íslenzkir togarar gerðir út með fimmfalt fleiri mÖnnum, eðá þrjátíu manns. Þetta er atriði, sem mætti taka til athugunar. Auðvitað yrði það til að lækka reksturskostnaðinn eitt- hvað, ef fækkað væri í áhöfn skips ins, og þá þó ekki væri annað en minnkandi fæðiskostnaður. ¦ Útgerð smábátanna hér hefur éinungis getað gengið, vegna þess að unnt hefur verið að gera þá út með fáum mönrium, þannig að "sæmilegt hefur verið upp úr vinn- unni að hafa. Nu. gengur erfiðlega að fá mannskap á togarana ekki sízt fyrir það, að lítið kaup er á þeim, eins og skiljanlegt er, þegar svo margir eiga að skipta á milli sín, því sem aflast. Eg átti nýlega tal við mann kunnugan togaraútgerð, og taldi hann að hæglega mætti fækka á- höfninni á togurum um meira en helming. Gera þarf nokkrar breyt- ingar á skipunum, meðal annars að færa „manuveririguna" að miklu leyti upp í brú 'rig fækka með því í vélarliðinu. í vélinni vinna nú fimm mans, en þyrftu ekki að vera hjá viðkomandi aðilum eða þá að einhverjar annarlegar hvatir liggja að baki slíku. Það vill enginn verða fyrir slysi og ekkiheldur verða valdur að slýsi, en sú hætta hlýtur þó að skapast af gerðum sem slíkum og á auðvitað að gera aílt, sem hægt erT'tií að hindra slíkt. nema tveir. Til eru lög, sem'segja um, hve margir yfirmenn skuli vera á skipum, sem fara yfir á- kveðna stærð í tonnatölu. Með breytingu á þeim lögum þyrfti ekki að hafa nema tvo skipstjórn- armenn, það er skipstjóra og einn stýrimann í stað þess, að stýri- menn eru nú þrír á hverjum tog- ara. Álitamál er, hvort skipstjóri geti ekki sjálfur tekið að sér störf loftskeytamanns og einnig mætti fækka í eldhúsinu, þar sem nú eru tveir menn, en þyrfti ekki nema einn, þegar búið væri að er ekkert launungarmál, að oft hef ur þar verið mislit hjörð um borð; og af sú tíðin, þegar hægt var að. velja úrvalsmenn til starfa á þeim. Nú verða skipstjórarnir að láta sér nægja það, sem þeim býðst til að, fylla upp í töluna, sem verður að vera um borð. Auðvitað myndi þetta fá mis- jafnan hljómgrunn meðal manna, eins og stórbreytingar gera jafnan, en ekki myndi þó saka . að reyna þetta í einhvern tíma og athuga, hvernig það gengi. Það er í það minnsta algert neyðarúrræði að ætla að veita togurunum þau vil- yrði að fiska fyrir innan 12 mílna mörkin, eins og fram hefur komið og eyðileggja um leið fyrir öðrum atvinnuvegum. Það yrði líka til að eyðileggja fyrir okkur út á við,: ^TOH.i)ii)H»»i;»tM!»i"gff ¦<mm ....., v„,.«.«a'-.* í<tí!i<t<tit,i<n<it;iiit Útfærsla Iandhelginnar var mikið átak og gottt. — £r rétt að veita togurunum heimild til að veiða innan hennar? fækka áhöfninni eins og hægt er. Tala háseta er misjöfn á togur- um, en algengt mun vera, að þeir séu níu á vakt, eða samtals átján um borð. Vökulögin voru stórt spor í rétta átt, þegar þau voru samin, en álitamál, hvort þau eiga fullan rétt á sér í dag eins og þau eru. Samkvæmt þeim eiga hásetarn ir rétt á 12 tíma hvíld á sólar- hring. Nú er ekki óalgengt, að helmingurinn af hásetum, sem á vakt eru, séu í „snapi" aftur í borð sal, meðan vaktin stendur yfir. Fiskiríið er ekki meira en svo, að helmingurinn af vaktinni kemst vel yfir að vinna að aflanum. Maður sá, er ég minntist á áðan, taldi, að vel mætti fækka áhöfninni niður í 13 til 14 manns, svo vel færi á. Auðvitað yrði hver maður að leggja á sig meiri vinnu, en með þessu yrði meira út úr vinnunni að hafa og yrði til að gera eftir- sóknarverðara að komast á togar- ana og um leið til þess, að betri mannskapur fengist á þá, en það hvað viðvíkur veiðum annarra þjóða við landið. Það, sem er höfuðvandamálið við sjávarútveginn í dag, er minnk andi fiskgengd og það lagast lítið við að eiga að fá togarana inn fyr- ir línu. Það er það allra síðasta, sem ætti að koma til greina af þeim úrræðum, sem um ræðir. Togararnir eru smíðaðir sem út- hafsskip og ætlaðir til veiða á fjar lægum miðum, sem bátarnir geta ekki sótt á. Það hlýtur að verða kappsmál útvegsmanna hér í Eyjum sem og annarsstaðar, að ekki verði gengið að þessum skilyrðum togaramanna og þá um leið kippt fótfestunni undan útgerðinni hér. S. J. Herbergi óskast sem næst Vélsmiðjunni Magna eða Hótel HB. Prentsmiðjan vísar á.

x

Fylkir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fylkir
https://timarit.is/publication/878

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.