Ný vikutíðindi


Ný vikutíðindi - 23.02.1962, Blaðsíða 3

Ný vikutíðindi - 23.02.1962, Blaðsíða 3
NY VIKUTlÐINDl Var tjara... (Framh. af bls. 5) ætlast var til að notuð yrði til viðhalds flugbraut um, en hefur aldrei náðst úr og verið geymd þarna í a. m. 'k. 10 ár. Það er mjög hæpið að slökkviliðs stjóranum hafi ekki verið kunnugt um þetta atriði, sem er svo alvarlegt að yfir því verður ekki þag- að. Það er þetta sem ver- ið er að hylja í hinu um- rædda blaðavitali. Var ef til viU TJABA í fleiri geymum? Þetta er spurn- ing sem æskilegt væri að fá svar við. Svo var að sjá sem ekkert vatn væri tekið úr neinum hinna 5 geyma. að vera yrðu þær æfingar að vera oftar a. m. k. tvisvar í mánuði. Á öllum eriendum f lugvöll- um eru reglubundnar æfing- ar, en það þarf ekM að fara lengra en suður á Keflavíkur filugvöli til að sjá, að þar er ástandið til fyrirmyndar í þessum efnum. Þar er slöfekviliðið ætíð viðbúið og sefur ekki á verðinum. Þar er ávaiit einn slökkviiiðsbíll til öryggis við braut þá, sem notuð er hverju sinni. Sé flugvéi í neyð, t; d. með log- andi mótor, er fleiri bílum raðað með fram brautkini og aka síðan hver af öðrum á eftir véiinni, þegar hún er Við, sem fljúgum um þenn' lent. Þess eru dæmi að tek- an völl, eigum fuMa heimt-l ist faafi að slökkva eld í fiug fogu á að siökkvilið valiar-' vél áður en faún faefur numið ^ös sé f ært um að gegna hlut staðar. yerki isínu. Með núverandi} Slöfckviiiðið á Keflavíkur- astandi er allt öryggi fiug-; flugvelli er fært í allan sjó, rarfaega, er -u^ völlinn fara,' en því rniður verður slífct í voða. Líf 80 f arþega og á- ] eigi sagt um slökkviiið Rvík- hafnar einnar flugvélar er urflugvaliar. Þá sjaldan sem ouikils virði, og það yrði dýrt' þeir fareyfa sig er þegar spaug ef það færi forgörð-! reka þarf fólk út af flug- 1101 fyrir faandvömm. j brautum vallarins, en lendi ^Það er sérstakt guðslán j fhigvél með bilaðan mótor, sitja þeir sem fastast! Þá er með öllu óforsvar- anlegt að aðeins tveir memt skuli vera á vakt að nætur- lagi í slökkviliði vallarins, því hvað geta þeir gert ef flugvél hlekkist á? Flugvél ar fara líka um völlinn flugvélabruni og slys kjtfa ekki átt sér stað á R- víkurflugvelii eftir styrjald- ariok. En enginn veit favenær ogæfan kann að dynja yfir, svo það er betra að byrgja brunninn áður en ibamið er dottið ofan í faann. Bruninn á dögunum sýnir, næturlagi, fullar af farþeg^ ^osiega, fave ástandið er al-! „m 0g eldsneyti, og þá geta y^legt, og það verður ekki'einnig óhöpp skeð, og þá 1 i komisit ah ^iAtnTn. i koma ^^ menn 3,5 utlu gagni. Flugfélögin eiga hér mikinn hlut að máli, og það er þeirra að kref jast þess, að slökkviliðið sé f ært um að gegna hlutverki sínu. í grein sinni í Vísi 10. febrúar má skilja á slökkvi- liðsstjóra, að iþað sé hefð eða vani að braggar brenni til ösku ef í iþeim kviknar. Það getur verið rétt, en á- stæðan er iþá sú, hve gífur- legan tíma Siökkvilið Reykja víkur þarf til að komast t. d. inn í Múla-Camp, að á þeim tíma verði bragginn al- elda. Hér var ekki slíku tii að dreifa, því ekki ætti að taka meira en 10—15 SEK- ÚNDUR fyrir vel þjálfað slökkviiið að ikomast að eldi við sínar eigin faúsdyr. Vonandi verður þessi bruni til þess, að slöfckviliðsmál Reykjavífcurflugvallar verði tefcin fastari tökurn, tafar- iaus rannsókn verði látin fara fram og niðurstöður hennar birtar aJmenningi. því komist að viðkom ^di yfirvöld gangist fyrir ^ákvæmri rannsókn á bruna pessum svo og allri starf- ^oi slökkviliðs vallarins. I'að er mikil ábyrgð sem hvflir á herðum þess manns f*» gaf heimild til að geyma AJORU í geymi, sem ætlað- Ur var til afnota sem vatns- Seymir, ef bruna bæri ^ ftondum. Þetta verður að telj fst vítavert athæfi eins og «ver maður hlýtur að sjá> og r tafarlaust að láta þann mj^ standa fyiir máh' sínu. Sjáifur slökkviliðsstjóri á ^Ma sök á því ófremdará- f^di og kæruleysi, sem rík ' innan. slöfcfcviiiðs vallar- J1^- I fainu umrædda viðtaii *fur hann faafa eftir sér, að siofckviiig vauarins faafi æf- ^Sar einu sinni á ári — í jnaimánuði, „eins og margir austurbænum hafa vafa- S^teJdð ,eftir"' °^ ^5^ ^ honum þyfci það feyki- °g-Siifct nær hreinlega ekki nokkurri átt, því ef vel ætti 36aC6jG/ióuA fúusGmaðuA: PISTILL DAGSINS HUGSJÓNASTEFNAN GAMLA Það vakti undrun margra að Jónas Þorbergsson, fyrrum útvarpsstjóri ritaði síðasta sunnudagsleiðara Tímans. Vissu menn ekld betur en hann hefði verið gerður hornreka í uppgjöri „nútíma- manna" Framsóknarflokksins við Jónas gamla frá Hriflu. Meira að segja er leið- arinn undir nafni. Skýringin er fyrst og fremst sú, að verið er að endurprenta greinarstúf eftir fyrrv. útvarpsstjóra, sem birzt haf ði í Tímariti Samvinnutrygginga. Það vekur jafnframt nokkra undrun hvert efnið er. Það er sem sé samvinnu- stefnan, séð með augum hugsjónamanns- ins. Þannig getur hvorki Þórarinn Þór- arinsson né nokkur annar af forystu- mönnum Framsóknarflokksins ritað í dag, aðeins vegna þess að þá vantar sam- vinnueldinn, sem bálar í hjarta Jónasar Þorbergssonar. Eg hef ekld þessa grein fyrir framan mig len?íur. Það skiptir heldur ekki öllu máli. Hún er rituð af innlifun og mikilli nánast barnslegri trú á gildi samvinnu- stefnunnar. í>aé Var bent á það hér fyrir skömmu, að samvinnustefnán Vferl Vgrd- unarstefna. Jónas Þorbergsson mótmælir því, þó ekki með beinum rökstuðöingi, fræðilegum eða með ábendingum til reynslunnar, heldur með þeirri athuga- semd að allir myndu sjá sannleiksgildi sinnar fullyrðingar, ef samvinnustefnan yrði færð út yfir aUt framkvæmdalíf í landinu. SAMVÍÍÍNUFÉLAGS- FORMH) I RAUN Við skulum nú hyggja betur að. Við höfum nefiúlega dæmi um allan annan rekstur en verzlun á samvinnugrundvelli. Fyrir nokkrum árum reyndi t. d. Eirík- ur Þorsteinsson kaupfélagsstjóri og þáv þmgmaður V-Isfirðinga að reka útgerð á samvinnugrundvelli. Þetta gekk í tvö eða þrjú ár, en var þá komið á hausinn Ef- Iaust hefur ekki vantað bróðurþelið, sem Jónas talar um, í samvinnurekstur Ei- nks, enda kunnur fyrir vingjarnleika. En hvað gerðist? Það kom í ljós að samvinnufélagsformið fullnægði ekki þeim kröfum, sem útgerðin gerði. Það kom einnig í ljós, að ekki var hægt að reka þessa útgerð, nema með stórfelldum íviln- unum, umfram þær sem almennt voru veittar. Það er líka saga samvinnuverzlunar- innar, að hún hefur lifað á póhtískum f orréttindum. Hennar gamli mergur er út- dauð sjálfstæðisbarátta og, seinna meir, forréttindi kreppuáranna, þegar Fram- sóknarflokkurinn var í aðstöðu til að hjálpa samvinnufélögunum með veru sinni í rikisstjóm og skipunum um innflutnings nefndir. FRJALS samkeppni I RAUN Jónasi Þorbergssyni verður í grein sinni umsamvinnureksturinn tíðrætt um bróðiirþelið og f jarvistir frimunenningar- legrar samkeppni, sem einkennir kapital- ismann, eða kerfi hins frjálsa fraintaks. Þarna gleymir Jónas því í fyrsta lagi, að hyllendur frjálsrar samkeppni viður kenna nú nauðsyn ýmiskonar þjóðfélags- legra ráðstafana til þess að jafna aðstöðu manna í þjóðfélaginu. M. ö. o. aðl þeim, sem gengur illa eða verða undir í lífs- baráttunni á einhverju skeiði lífs síns, verði gert kleift að lifa mannsæmandi lífi. FALLEG HUGSUN Jónas segist ekki gera lítíð úr fram- taki einstaklingsins, en vilji láta það njóta sín á bróðurlegri og menningar- legri hátt en áður. Þetta er óskaplega fallega hugsað. Hanh gleymir því bara, sá góði maður, að dæmin sanna að þetta er varla hægt eins og hann hugsar sér það. Við höfum séð einokun alls stað^, þar sem sámvmnuíéiögin hafa náð veTiííegri aðstöðu. Hún hefur verið misnotuð í póli- tískum tílgangi fyrir einn flokk og fylgj- endur hans. Þessi einokun hefur alls ekki tryggt Jajgra verðlag eðá betra vöruúrval. Atyinnuöryggið hefur heldur ekfci verið meira, jafnvel minna, þar sem kaupfé- lagið hef ur verið eini atvinnurekandinn og getað ívilnað mönnum pólitískt. STEFNULEYSI FRAMSÓKNARMANNA Sá andi samvinnustefnunnar, sem Jón- ar boðar okkur, þekkist ekld á Islandi, nema í innblásnum greinum hans og ann- arra skoðanabræðra. En þeir eru heldur ekki ráðandi afl í Framsólmarflokknum. Hinum hugsjónalegu samvinnumönnum hefur fyrir löngu verið otað inn í skugg- ann af yngri og tækifærissinnaðri mönn- um. En hér má skjóta því inn í að þessir „yngri" menn eru að verða hinir eldri í flokki sínum, eftir því sem hinum fækk- ar, og að upprennandi yngri menn eru hvorki samvinnustefnumenn né líberal- istar. Þeir vita ekkert hvert þeir stefna. Þannig er saga Framsóknarflokksins að verða í þrem þáttum: Samvinnustefnan — tækifærissfefhan — stefnuleysið. Þarna þýðir stefnuleysið sama sem upp- lausn. Birtíng þessarar gremar er alveg nýtt í leiðurum Tímans. Andi hennar og efni er þar nýtt. Hún á að vera fyrir þá fáu, sem enn hugsa eins og gömlu hugsjóna- mennirnir, en aðeins til að draga úr sár- asta sviða þeirra yfir andlegri niðurlæg- ingu flokksins. Þannig er reynt að sefa sviða margra á síðum Tímans þessa mán- uðina. Þetta er eins og skipulagslaust björgunarstarf.

x

Ný vikutíðindi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ný vikutíðindi
https://timarit.is/publication/881

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.