Ný vikutíðindi


Ný vikutíðindi - 23.02.1962, Blaðsíða 5

Ný vikutíðindi - 23.02.1962, Blaðsíða 5
NY X IKUTIÐINDI 5 Var tjara... (Framh. af bls. 8) Um sekúnduim hefði engu verið bjargað úr veitinga- Bkála Loftleiða, en stað- rcyndin er sú að þaðan var öllu bjargað, jafnvei teppum *£ gólfi og mestölu út úr eldhusi þess skála. Það niunu hafa Jiðið is_20 mínútur áður en eadurinn komst í þann sikála, og ef allt hefði verið með felidu hefði verið hœgt að verja hann. Slöfefcviiiðið í Reykjavík kom ekki á staðinn fyrr en 15 mínútum eftir að eldur- inn kom upp, og var það eftir beiðni flugumferðastj. * flugturninum. Slökkviliðs- stjóri ^kýrir frá bví í hiuu ^mrædda viðtali að á vellin- FRYSTFÉ — (Framh. af bls. 1) agengnismaírðarbetlibónar- volið um styrk frá ríkinu ^61*! „bónus" á aumingja- skapinn. Nokkrir menn hafa ráðizt fram á ritvöffinn til að and- Qiæla fyrrnefndri grein, en hver gat líka búizt við öðru? Selrir reyna alltaf að teita öðrum fyrir sig ef þess er kostur, en málstaðurinn ^f* ekki betri en það, að einn ritsnillinganna viður- "^nndi ósómann og afsaka,ði bann með því, að stundum reru sjómenn í tvísýnu og ^ýndu iífi! Þá thöfum við það. — Við töfum lifca fregnað, að Mý- vetningar drekktu árlega um 2000 öndum. Hvar endar P^tta eiginlega? Hvað gerir ^ýraverndunarfélagið ? §ebba er að verða yrkisefni fvrir Egil á Húsavík! vændi- (Pramh. af bls. 8) jp8 teltíð fram að kröfur p^a um greiðslur séu hlægi ^®8, ^ágar miðað við í öðr- ^ iöndum. Þó finnst iþeim peira til koma hins almenna ^slaetis, sem iþeir segjast ^ergi hafa kynnzt nema á felandi. Vændi ikemur (þeim ekki á óvart, enda má segja ^3 beir innleiði atvinnugrein ^öa með tilboðum. Þeim hef- ^ samt runnið til rif ja aid- ttr frambjóðenda, felæðnaður °g framkoma. Venjulega séu ium sjáifum séu fimm vatns- geymar sem taka 40 þúsund lítra af vatni. Við Flugbraut- irnar eru þrír geymar, sem voru að mestu leyti tómir, ef ekki alveg tómir, þó slöfckviliiðsstjóri haldi hinu gagnstæða fram. Við flug- turninn eru tveir vatnsgeym ar og var það eitt fyrsta verk slökkviliðsins í Rvík að leggja slöngu frá öðrum iþeirra að hinum brennandi bröggum, en þegar til átti að taka kom ekki dropi af vatni úr þessum geymi. Við nánari athugun kom í ljós að í umræddum geymi var TJARA, sem (Framh. á bls. 3) þetta „dræsur", hálffullar og leiðinlegar. Þó séu skemmti- legar undantefcningar. Almennu iauslæti og vændi fylgja kynsjúkdómar og fóst ureyðingar. Hér á landi er hvort tveggja ærið algengt og veldur ábyrgum mönnum þungum áhyggjum. N O R Ð R I: SH- (Framh. af bls. 1) endum til mikils hægðar- auka í rekstursf járvandræð- um íþeirra. HELGIDAGA- VINNA? Jón, sem er á þriggja ara samning hjá SH óuppsegjan- legum, hlær að öllum adeil- um og skömmum og kveður þær tilheyra hversdagsvúimi. Hann skoðar greinilega sín störf hjá SH sem helgidaga- vinnu og fær væntanlega laun í samræmi við það. Honum finnst jafnframt ó- nauðsynlegt að fréttir ber- ist tii Islands um afurðasölu á erlendum mörkuðum. Þær eigi alls ekki að fara heim! Hversvegna? Er það kann- ske tilefnið f yrir brottrekstri Árna og Páima? Jón segir einnig, að aðeins einn aðiii eigi að selja fryst- an fisk úr landinu. Sá aðili sé SH. Samkeppni sé skað- leg. — Hvað iskyldi Jón ann- ars haf a háar prósentur í sölulaun? RAÐBlKI Innan SH deila öfundsjúk- ir og illgjarmr, — góðmenni Einokun og auðhringar - Setja þarf lög er banna þá-Heilbr. samkeppni f ái að njóta sín AUÐHRINGAR VERÐIBANNAÐffi Það er að verða brýn nauðsyn að setja lög er banna auðhringa. Auð- hringar skapa einokun og eru almenningi til tjóns. Leitt er til þess að vita, að sá fiokkur í land inu, sem ætti helzt að fara fremstur í þessu máli, sikuli hafa ýtt und- ir og bófcstaflega stuðlað að sitofnun og viðgangi auð'hrdnga. Ómögulegt er að reikna út, hve geypileg- um verðmætum íslenzka þjóðin hefur glatað á því skipulagi, sem ríkir í út- og inniflutningsmál- unum. Það á væntanlega eftir að sjast ef verzlun- in hlýtur almennt frelsi. A síðustu tveimur ára tugum hefur auðhring- um vaxið fiskur um hrygg og beir orðið eins konar ríki í ríkinu. SPHXINGIN ENN Fjöldi „spekúlanta" og pólitískra gæðinga hafa stutt þetta fyrirkomulag með ráðum og dáð og ætiað vitlausir að verða ef minnst hefur verið á breytingu. Svo langt hef ur þetta gengið, að alls- konar smáJhringar hafa skotið upp fcollinum, svo sem Sölufélag garðyrkju manna, Samlag eggja- framleiðenda og hvað þau nú öl heita, en bros legust eru þó lögin um takmörkun leigubílstjóra í Reykjavík. Satt að segja er furðu legt hve langt er hægt að iteyma stjórnmála- menn á asnaeyrunum og hefur ástandið einmitt myndazt af því. Skiptast þeir í iklíkur og styður hver sitt afkvæmi og jafnvel semur um mark- aði sín á miili. Samband ísl. samvinnu félaga mun vera lang- stærsta samsteypa fyrir tækja í landinu. Það er eign kaupfélaganna og síðan á það ótal dóttur- fyrirtæM, sem nefnast mörgum nöfnum. Drátt- arvélar h.f., Olíufélagið h.f., Samvinnutrygging- ar, Norðri h.f., Afurða- saia SlS, Osta- og smjör salan, Samvinnuspari- sjóðurinn, G!ef jun, Iðunn, Skipadeild SlS, SlS í Austurstræti, Kjöt og grænmeti og svo mætti lengi telja. Annað risafyrirtæki er er Sölumiðstöð hraðfr.- húsianna með sína skipa- deild, tryggingafélag, verksmiðjur eriendis og sitthvað fleira. ÓHEHXAVÆNLEG ÞRÓUN Þessar tvær samsteyp- ur eru Ijóst dæmi um ó- heillavæniega iþróun og hættulegt fyrirkomulag. Heilbrigð samkeppni er í hættu og stöðug óvissa ríkir til hvers fconar bragða siífcar stofnanir kunna að geta gripið ef þeim finnst nauðsyn krefja. Hvers konar spilling fylligir og þessari aðstöðu og armar samtakanna teygja sig inn á Alþ^ng og í opinberar stofnanir og bá ekM sízt bankana. Hrossakaupstefna ísl. stjórnmálamanna er víð- fræg og ilágkúruleg, enda þetiba ástand upp úr henni isprottið, isem fyrr segir. VroSKffTA- ÞVINGANm 1 nágrannalöndum oklt ar er stíf löggjöf, sem bannar slíka hringi, og eru menn þar um slóðir kunnir afleiðinguim þeirra af iangri reynzlu. Þráfaldlega eru þeir neyddir tii að selja frá isér fyrirtæki og beittir þungum refsingum við okri af ásettu ráði eða viðskiptaþvingunum. Hérdendis hefur betta oft fcomið fvr'r. iþótt ekki fari bað aftaf hátt, en margir „sTviákanar" hafa orðið að láta í minnipokann fyrir „stór- köllunum", svo mikið er víst. Þróunin er sem betur fer í iþá átt, að minnka veldi þegsara hrins»a, sem annarra, og er það vel. Almenningur verður að hugsa og gera sér grein fyrir skaðsemi iþeirra og láta til sfcarar skríða gegn þeim. Norðri. < og gerhuguiir, og eldurinn magnast. Senniiega fellur nú verandi stjórn á næsta aðal- fundi; Jón sviptur airæðinu og ytngri menn tafca við. SH er stórt og mikið f yrirtæki og heldur afram að blómg- azt. Magnús Z verður líka stór. Rannsóknarnefnd, bank- anna færir bráðum upplýs- ingar um gjaldeyrismiál SH og fiskbirgðir vestra. Ef Jón er að gefa réttar uppiýsing- ar, stendur hann vel að vígi, en vinsæill verður 'hann aldrei. Erfiðleifcar hans stafa meira af ráðriki en skorti á eðlilegu .rekstrarfé. Þó má ekki gleyma því, að Jón er duglegur og gæddur óvenju- legum (hæfileikum. En það er bara ekfci alltaf nóg. Athugið! Greinar, sem birtast eiga í blaöinu, þurfa að liafa borizt fyrir mánudagskvöld í síðasta lagi. Ný Vikutíðindi

x

Ný vikutíðindi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ný vikutíðindi
https://timarit.is/publication/881

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.