Ný vikutíðindi


Ný vikutíðindi - 23.02.1962, Blaðsíða 8

Ný vikutíðindi - 23.02.1962, Blaðsíða 8
BBUNINN A FLUGVELLINUM: Var tjara á vatns- tönkum vallarð Flugmaður nokkur hefur sent blaðinu eftirfarandi grein. Vekur hann athygli á mjög alvarlegu máli í sambandi við brunavarnir Reykjavíkurflugvallar, sem blaðið telur skylt að framkvæma athuganir á. Blaðið veitir að sjálfsögðu rúm til svargreinar er afsanni ásakanir greinarhöfundar, ef þær reynast ekki á rökum reistar: tó WDIKQJ Föstudagur, 23. febrúar, 1962 — 8. tbl. 2, árg. Eins og öllum er í fersku iminni, varð mikill bruni á Reykjavíkurflugvelli þ. 29. janúar s.l., er þrír skálar brumnu til ösku. Skálar .þess- ir 'höf ðu imikilvægu hlutverki að gegna fyrir íslenzk flug- imái. Þar hafði flugmáiastj. geymd öffl þau tæki, er lúta að viðhaldi fflugvalla úti á iandi, og brann það allt. Þar höfðu Lioftleiðir viðgerða- verkstæði, varahlutalager á- samt veitingaskála. Mikið hefur verið rætt um bruna þennan í blöðum og manna á meðal, og margir hallmælt slöbkviliði flugvalarins fyr- ir það getiuleysi, að geta ekki filökkt eld, sem kvibnar við þess eigin bæjardyr. I>að er eitthvað athuga- vert við það, og eftir að Ihafa lesið viðtal við slöbbvi- liðsstjóra flugvallar"nis í Vísi, þ. 10. febrúar, þá sér íhver hugsandi xnaður, að þar er ckki allt með felldu. Eg sem flugmaður get ebki látið hjá líða að ikoma með nofckrar athugasemdir við þetta viðtal, sem ber það svo greinalega með sér, að þar er eittlhvað verið að hylja og strá sandi í augu almenjnings, senr á fulla heimtingu á að vita hið sanna í þessu máli. Þegar eldurinn feom upp, var isvo að sjá, sem mikið fát kæmi á slöbkviliðsmenn, þó slökkviliðsstjóri Reybja- víburflugvaill'ar neiti því ein- dregið í Maðaviðtali (Vísir 31. jan.) Þeir sem voru að vinnu inni í bragga þeim, er eldurinn kom upp í, forðuðu sér hið snarasta, en meðal þeirra voru slökkviliðsmenn. 1 bragga islökkviliðsins voru þrír slökkviliðsbílar og var þeim eMð út í skyndi, í stað þess að reyna að kæfa eld- inn með vatni úr geymum þeirra þegar í otað, og er enginn vafi á, að það hefði tekizt, ef allt Ihefði verið með feldu, 1 viðtali isínu talar slökkvi liðsstjóri um ikemisk efni og handslöbkvitæki til að beita gegn svona eldi, en minnist ekki eimu orði á að slíku bafi verið beitt eins og mátt hefði ætla. Það er því miður stað- reynd, að 'hinum kemísku efnum var ebki beitt, fyrr en eldurinn var orðinn óvið- ráðanlegur og handslökkvi- tækin voru að mestu tóm. Hinn stóri tankbíll var notaður til að dæla vatni á fyrstu míiiútum eldsins á all undarlegan hátt. Uppi á bílnum stóðu tveir menn með sitthvora slöng una og beindu vatnsbun- unni að.því er virtist í allt aðra átt en eldurinn var, eða inn um dyr á bragga slökkvíliðsins og tæmdu vatuið af hinum stóra geymi bílsins. Hver ástæð- an fyrir þessum furðulegu vinnubrögðum kann að vera, skal ósagt Iátið að siuni, en vonandi kemur það í Ijós. (Eða áttu slökkviliðsiiiciut sjálfir eitthvað geymt þar?) iSlökkviliðsstjóri segir 'blá- foaldur í viðtalinu að skálarn ir íhafi orðið alelda á nobbr- um sekúndium. Þarna virðist hann ebki gera greinarmun á mínútum og isekúndum, eða hvar var Guðmundur Guðmundsson, þegar eldur- inn brauzt út? Hefðu s>kál- arnir orðið aleida á nobkr- (Framh. á bls. 5) i heldur eið sina Meimsborgarbragur á Reykjavík - Ungar stúlkur í hörku vinnis - Fórnardýrin útlend A GLASBOTNINUM Það má segja að síð- ari heimsstyr jöldin haf i dreg ið stærri dilk á eftir sér, en nokkurt annað atvik í sögu þjóðarínnar síðustu áratug- ina og þó lengra væri haldið til baka. Efnahagsbylting varð á öllum sviðum; hjoðin mannaðist á flestum sviðum, en ýmislegt varð þó til að skyggja á vehnegunma. Leti lauslæti og vændi fylgdl í kjölfarið. „Eru þetta allt dvergarr eða hvað?" „Nei," svaraði flug&tjór- inn, „þetta eru Þingeyingar. Það fór allur vimlui-iuii úr þehn á leiðinni." SAGT eftir SH-fundinin: Einar „ríki" Sigurðsson: „Brúnir skór og svört föt? Hvað kemur það (málinu við?" Jón Gíslason í Hafnar- firði: „Sbuldir Coldwater? Uss, við Einar ríiki og Sig- urður Áigústsson skuldium sameigiinlega þriðjungi meira." Guðfinnur Einarsson frá Bolungarvík: „SH? Eg skal spyrja pabba." Sigurður Ágústsson, alþ- m.: „Þetta er rétt hjá Jóni Gíslasyni. Hann ætti líka að vera alþingismaður." Elias Þorsteinsson, f orm. SH: „We will sueced with the COLDWATER!" (Það kemur allt með balda vatn- inu). J6n Gunnarsson: „SH- fundurinn? Röfl, bull og snabk! Þeim hefði verið trúandi til að slá honum upp í BINGÖ!" í sumarfríinu sinu á mótor bát og veiddi fyrir 14 þús. kr. á línu í 10 daga, auk þess sem hann dró fyrir 2700 krónur á handfæri á sama tíma. Þetta ætti Ein- ar riki að athuga. ÞAD verður að gera að sbyldu, að aMir vörubílar og helzt aJHar bifreiðir, hafi aurhlífar við afturhljól. Raunar ættu bif reiðaeigend ur sjálfir að hafa frum- kvæði að þessu, því þeim ætti sjálfum að vera Ijós- ust hættan, sem stafar af þessu, að ekki sé minnzt á sóðaskapinn. Er ebbi til Félag tól, bif- reiðaeigenda? ÞESSIR svobölluðu hljóm- listarmenn okkar ættu að vanda sig betur í „Eaffi- tímanum" á sunnudögum í Rákisútvarpinu. Meðferðin 4 fallegum lögum er væg- ast sagt hörmuleg. Það er ekbi nóg með að þeir séu illa æfðir og ósamtaka, heldur eru fíðlararnir oft rammfalskii'. Og úr því að iminnst er á þessa stétit, er viðeigandi að lofa guð fyrir það, að flutningi á Sögusinfóníu Jóns Leifs er lokið. Úff! HER ER auðráðin gáta í bundu máli: Dindla 'bátt í austurátt, elta grátt og hugsa smátt, Með kjaft á gátt þeir hafa hátt, hlæja dátt við böðla mátt. OG SVO er það úrsmiður- imi, sem stal úrinu, én sldl- aði steinunum ... ÞAÐ er mikið talað um tog araútgerðina, og allt það tap, sem af henni hlýzt. En menn geta grætt á fisk- veiðum. Það sannar sagan af sendisveininum, sem fór FLUGVÉL, sem kom að norðan, hafði fengið mjög vont veður, og farþegunum hafði hreint ekki .titízt á blikuna. Á áfangastað gengu 20 mjög smávaxnir menn, fölir í andliti og nið- urdregnir, út úr vélinni og furðu .lostinn .afgreiðslu- maðurinn sneri sér til flug- stjórans og spurði: HAUKUB Morthens stend- ur fyrir ágætri hljómsveit í Klúbbnum og hefur sér- stakt lag á því að vekja á- nægjulega stenminingu hjá gestum sínum. En þeir sem koma þangað til þess að rabba saman yfir vínglasi, án þess að hugsa um dans eða dufl, kvarta yfir því að hávaðinn í hljómsveitinni sé svo miMll, að varla sé hægt að tala saman. Og þótt gaman sé að heyra Hauk syngja, þarf hann Er það satt að Unnsteinn Beck liggi á stóru smygl- máh? Af og til frá stríðslobuni). hefur vændi viðgengizt að> einihverju -leyti en hefur nú orðíð að atvinnugrein, sem setur nobburskonar heims- borgarbrag á höfuðborgina. Ekbi er það þó sagt til lofs frebar en lasts. Svona er bara konrið. Útlendingar hafa þráfald- Iega sbýrt frá viðsMptum súium við Menzkar stúlkur (Framh. á 'bls. 5) ekld að syngja alveg upp í hljóðnemann, nenia kanu- ske meðan hann er að hvetja fólk fyrst til að koma fram á dansgólfið. — Ef tfl vill væri þessi kvört- un astæðulaus, ef hljóðein- angrun væri sett inn & veggi hússins.

x

Ný vikutíðindi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ný vikutíðindi
https://timarit.is/publication/881

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.