Ný vikutíðindi


Ný vikutíðindi - 04.05.1962, Blaðsíða 3

Ný vikutíðindi - 04.05.1962, Blaðsíða 3
NY VIKUTlÐINDI Svo var ráðist í að setja UPP gamanlekinn Bör Bör- son, sem þegar hafði Motið góðair viðtökur bæði á Akur- eyri og Siglufirði, og var frumsýning leiksins sl. laug- ardagsfcvöld. BÖR BÖRSON er alltof kunnur ofckur, sem nutum peirrar 'ánægju að heyra Helga Hjörvar lesa hann í útvarpið í sínum tíma, til að astæða sé til að f jölyrða Uöi hann. Og vafalaust á hann eftir að auka vinsældir sinar í leiksviðsibúningnum, ^da þótt hann standi um flest að baki sögunni. Leik- ^o í sínum upprunalega ™ngi hef ég ekki kynnt öiér, og get því ekfci um það f^gt, hvort mikið hefur ver- $ strikað út úr þvá, er það Var tekið til sýninga þar, en ósfcöp finnst mér það Jaust í reipunum. Má vera «ð ástæðan sé fullvissa leik- ritshöfundaííX,um það, að á- "orfandinn þekki Bör fyrir- fram ,það vel) að óhætt sé ö bregða upp svipmynduim an ttiálalenginga, og er þá ffsafcanegt. En margt er **? nnyttilega sagt og gert, °g hefði vaf alaust mátt gera "f^r í þýðingu, sem mér ^ðist heldur hroðvirknisleg °S sums staðar út í hött. ÞAD ER ekki með öliu ^andalaust að ætla sér að j";ra upp leikrit í Kefiavífc. *air staðir a landinu eru t^rr Settir með samkomuhús „ |eiksýninga, og enda þótt pfr þessari sýningu hafi að staða nokfcuð verið bætt í f*oífendasal, er sviðið jafn ™gt og áður, lítið meir en Jannhæðarhátt, og sviðsop- Það þröngt að ilimögulegt r að tefla fieiri leikendum ^aan á sviðið í einu en ^eim-þrem, gvo að ekkj skap m ieiöindaþrengsli. Þrátt fyrir þetta tekst Pessu að unga áhugasama fólki gera sýninguna lifandi og ^nuntUega. Leikstjórinn, f^stján Jónsson, hefur ieyst Sv™ vanda af höndum. s ssetningin er furðanlega ^ðulaus, og gerfín hreint gæt. I iheild ma gegj.a) að Pensónumar séu skýrt mót- ^ar, 0g hann verður engan ginn sahaður um' einstaka ? °^luir. sem íþarna brá fyr- fru - Var ""^8 hlegið á ^msýningu, og væntanlega ,Jast leikendur því að tala «*a ofan í Mátur, eins og lep? 'kom- Sem ,sagt- V^i^- St smávegis má setja út á, m allt verður lagað þegar ^mgin fer að „renna". öigurjón Vilhjálmsson hef aldrei staðið á leifcsviði ur> og vissulega er það mikið traust, sem honum er' sýnt með því að fá honum tii meðferðar hlutverk Börs. Við því trausti bregz± Sigur- jón á ótrúlega snjallan hátt. Honum fatast hvergi í túlk- un sinni. Hreyfingar hans og raddbrigði eru eins og bezt verður á kosið. Hlutverk Börs er vandaverk, sem þessi ungi, fjörmikli maður túlk- ar á eftirminnilega snjallan hátt. Ágúst Jóhannesson fer með hlutverk gaimla Börs og er vafalaust mikið ieikara- efni. Gerfið skínandi gott og túlkun siannfærandi. Af karl hlutverkunum bar frammi- staða þessara tveggja af, enda þótt sérstök ástæða sé til að geta Eggerts Ólafs- sonar, sem lék Ó. G. Hansen, sýsluskrifara, á spaugilegan og skemmtilegan hátt, og \ Ingva Þorgeirssonar, sem ; gerði margt prýðisvel í hlut- i verki Óla í Fitjafcoti. Enda þótt hlutverk karl- j mannanna séu yfirleitt stærri j í leikritinu átti kvenfólfcið | sinn drjúga þátt í velheppn- ! aðri sýningu. Guðrún Bjarna I dóttir, sem er einn þátttak- | éndanna í fegurðarsamkeppn [ inni um þessar mundir, er \ stórglæsileg stúlka á sviði, | og mætti segja mér, að hún | ætti eftir að sjást oftar, því | að framkoma hennar er með i ágætum, og þótt erfitt sé að | dæma um leikhæfileika af 1 fyrstu kynnuim, má segja, I að hún sé þeim gædd í tais- | verðum anæli. Þarna fór hún | með hlutverfc Láru Isafcsen, | píunnar frá Þrándheimi, sem | gerðist búðarjómfrú hjá Bör. | Sólveig Karvelsdóttir og | Erla Sigurbergsdóttir eru I sömuleiðis forkunnarfagrar | og taka sig vel út á sviði. | Aðrir leikendur, þótt ekfci | verði getið sérstaklega hér, 1 voru í skemmtlegum gerf um | og sýndu góðan leik. | ii»iiiiiií:«!:m;iijí»-, ii, ,rll. ,.-.l:,;l,ll,!l,li,ir.li.l:»Mlnm:!MI,ll.>ll.lri.,;m:!,,..l<|l>|.lll:ll , ..ii,!;,!,;,!.,;,,, Bi^^n.i.ii.iL.m.iiLniiii.mi aimi ¦, ¦iiaiiiiiiMiiiiii^iiai ^ N O R Ð R I ÞAD ER ástæða til að æti- ast tii mikils af þessu unga leikfélagi. Þetta verkefni þess hefði verið fróðlegt að sjá við betri aðstæður. Frammistaða leikenda og þá sérstafclega ieifcgleði var á þann veg, að þeir myndu sannarlega sóma sér hvar, sem væri. Leiktjöld Óskars Jónssonar hafa vafalaust verið gerð af mikilli sniili, en þau nutu sín hvergi nærri, og er það ilia farið. Með þakfclæti fyrir góða sfcemmtun ósika ég leikfélag- inu StaJkkur til hamingju með sýninguna. Bör á vafa- laust eftir að Skemmta þeim Suðurnesjamönnum, og ef- iaust hef ðu margir borgarbú- ar gaman af að rifja upp gömul kynni og góð við hann. — BH. íslenzk blaðamennska lágkúruleg - Flokksvaldið ástæðan - Dómg reindin deyfð ÓMERKILEG BLÖÐ Dagblaðaútgáfa á Islandi hefur í manna minnurn einfcennzt af smáborg- arasfcap. Ritstjórar og blaðamenn eru önnum fcafnir við að færa í letur ó- metfkilegar fréttir og eru &vo sammáJla um gildi fréttanna, að oftlega eru þær með sömu fyrirsögnum í öllum blöð- unum eða þá að þær eru bitar á sama stað í þeim. Langar afmælisgreinar og minningargreinar um fóik, sem hefur ekki unnið önnur afrek en þau, að hafa lifað 60—70 ár, fylla heilu síðurnar og venjulega fylgir myhd með, sem hefur verið tekin 20—30 árum áður og eng- inn núlifandi þekfcir viðfcomandi af henni. Ekfci er minna rúmi eytt í stjórn- málaþrasið og leiðinlegar langlokur at- vinnupólitíkusanna, þar sem sannleik- urinn er ekki alltaf hafður í hásæti og stundum ekki meiri rökvísi né sann- leikur á síðiunni en myndin af höfundi greinarinnar, sem birtist að jafnaði 10 sinnum á ári með álíka „pródúkti". OFLOF Þá má ekki gleyma lofgreinunum um íslenzka tónlistar- og myndlistamenn. Þar vantar nú ekki lýsingarorðin og orðkyngina. Aldrei sézt né heyrzt ann- að eins og öll þjóðin stendur á önd- inni. En aldrei verður neitt úr þessum vesaiings listamönnum og umheimurinn kann ekfci að meta þá. Varla eru þeir allir missikildir og þess vegna gerðir hornreka. Og það, sem er ver^t af öllu, er að ef einhver gagnrýnir og segir til syndanna, er það venjulega gert af rætni og augljóslega til þess að ná sér niðri á einhverjum. Þetta og margt fleira er Ijóst dæmi um vesaidóm íslenzkrar blaðaútgáfu. Ástæðuna þarf enginn að efast um. Hún er sprottin af rótum fiofckavalds stjórnmálanna og stöðnunin og hnign- unin togast á og má ekki á milh sjá hvor hefur betur. Og því miður er dómgreind almennings ekki upp á fleiri fiska en það, að þetta þykir nógu gott og jafnvel ágætt. ANDLEYSH) Það örlar efcki á greinum um nýja strauma í heimsbókmehntunum né rit- dómar um stórmerkar nýútkomnar bækur erlendis. En ef einhverjum bjána dettur í hug að gefa út eftir sig bók hérlendis eru skrifaðar heilu blaðsíð- urnar til að dásama vitleysuna. Einn klessumálari fyMr listamanna- Bikálann af litasamisulli, sem öskrar á mann, þegar maður ibirtist í dyrunum, og enn koma heilar síður í dagjblöðun- um eftir kolega hans, sem eiga ekki nógu sterk lýsingarorð til þess að lýsa hrifningu sinni og auðvitað fylgja með myndir. Svo koma fréttaklausurnar við og við, sem segja frá aðsókn og sölu. Það þykir gott ef rúmlega 1000 manns villazt inn á þessar sýninigar. En það er eins og ísienzku dagblöð- in viti ekki um, að erlendis er hópur góðra og þefcktra málara og árlega koma fram nýir menn. Stórmerkar sýn ingar eru víðsvegar um heim og vekja heimsathygili. Islenzku gagnrýnendurn- ?'r og „listfræðingarnir" horfa bara á andieysi angurgapanna hér heima og spá stórsigrum. iiilllliliuiuiinnlliiniul iil i i i r il l i i il il i IIIIIIIIIIIIIIIUIIIIIIIII SANNLEIKANN FRAM Svona er skipulega unnið að því að viðhalda mehningarleysinu og jafnvel afmennta þjóðina. Ajlmenningi er kom- ið til þess að trúa því að það sem bor- ið er hér á borð af innf æddum, sé góð og gild vara og hvergi sé völ á betra. Meira að segja Kristindómurinn er dreginn undir ok rífcisvaldsins, þar sem hann er nú að koðna niður og al- menningur sýnir honum sára lítinn á- huga. Elfcki veitir þó af að Islendingar taki meiri þátt í trúarlífinu og komi fram við nágranna sína með kristilegu hugarfari og líferni. En hér, sem ann- ars staðar í íslenzfcu þjóðlífi, er búið að deyfa dómgreindina og í kjölfarið syndir siðleysi og kæruleysi. Höfuðorsöikina er að finna hjá ís- lenzfcum blaðaútgefendum, sem láta sér meira annt um atfcvæðasmölun í póli- tískum tilgangi, en að hressa" upp á þjóðarsálina með andlegri uppörvun á sviði bókmennta og lista. Við megum ekki „forpokast" í sjálfsáliti og smá- borararaskap. Við þurfum að fylgjast með að segja hver öðrum sannleikann. N o r ð r i. !Uuii'Ii;|!:iiii!'I;iiiiiiiiiiiihiiI!iiiiiiiiiiiiiiiiiiiiuiiiiiii:uihii«ii>ii»1i«1'»

x

Ný vikutíðindi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ný vikutíðindi
https://timarit.is/publication/881

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.