Ný vikutíðindi


Ný vikutíðindi - 01.10.1965, Qupperneq 1

Ný vikutíðindi - 01.10.1965, Qupperneq 1
tfWDOSQJI Norðri skammai •» stjornina á bls. 5 Föstudagur 1. október — 1965 — 37. tbl. 6. árg. Verð lO.oo krónur. Huldumaðurinn í Berir menn og „Píping Toms" í Reykjavík Dularfullur maður leikur um þessar mundir lausum hala í Hafnarfirði. Er sá svartklæddur, fölur og í alla staði hinn skuggalegasti, en hefur það sér til dúndurs að brjótast hljóðlega inn í hús að næturþeli og hrella þá, sem inni sofa, án þess þó að stela nokkru né gera önnur spjöll. Það imun hafa verið um síðustu helgi að manns þessa varð fyrst vart í húsi einu í Hafnarfirði. Vaknaði húsfreyja við vondan draum og stóð þá svartklæddur maður yfir rúmi hennar. Eins og vænta má brá kon unni ónotalega og gerði sig ekki líklega til stórræða, en þegar huldumaðurkm varð þess var að konan var vökn uð, hvarf hann hið skjótasta á braut, jafn hljóðlega og hanm hafði komið inn. Þegar konan hafði jafnað sig að mestu eftir þessa ó- væntu iheimsókn, gerði hún lögreglunni í Hafnarfirði að- vart, en lögreglan mun ekki hafa tekið málið mjög alvar- lega. Það er alltaf öðru hverju, að vart verður við menn, sem haldnir eru einhverri ó- náttúru sem öðru fremur er til þess fallin að hrella fólk. Em þetta þá stundum menn, sem haldnir eru þeirri áráttu að hafa unun af því að liggja á gægjum við glugga og gáttir, en þeir róttækustu vaða gjarnan um alsberir að næturþeli og veita síðbúnum konum þann vafasama unað að líta í þeirri múnderingu. Frægastur allra „ber-u mannanna" hér í bænum jmun hafa orðið sá, er Vagn | Jóhannsson, þáverandi ! glámukappi, felldi á klof- bragði í húsagarði vestur í bæ, en frægð sína hlaut sá beri ekki sakir eigin mann- kosta, heldur af snilli glímu- kappans, sem svo sannarlega hafði ekki teljandi handfestu rfirði á hinum berrassaða. Þá var prestur einn grun- aður um að vera á glugga- gægjum hjá ungum stúlkum í Þingholtunum. Var hann umsvifalaust settur í svart- holið grunaður um að vera það, sem enskir kalia „peep- inig Tom", en ekkert sannað- ist á klerk, svo honum var Framhaid á bls. 4 ?j»-****j»-*j!********j» ?^¦•?*<**j!»»x*'*2**í*-*** ***"*í* ^**Í**J* *?* *J* ^* ****2**5* *í* *?* *5* *?* *?* *?* *»* *** •** •** **• •*• •** •** *** * Dularfullur innflutningur „Áílir vita það, en enginn sér það." Smygl, skattsvik og mút- ur tröllriða hinu íslenzka þjóðfélagi í sívaxandi mæli og hið stórfellda vörusmygl og kaup 1 slendinga á alls konar erlendum varnmgi án þess tollar séu greiddir af innflutningnum torveldar mjög rekstur heiðarlegra viðsMpta jafnt hjá kaup- mönnum og kaupfélögum. Áfengissmyglmálin hin stórfelldustu, sem upp hafa komist, komu í bih nokkru róti á hugi manna og urðu tiiefni til blaðaskrifa en allt 'virðist þetta vera að þagna og hverfa á bak við járntjald og þagnarmúr leyndar. Alskonar sögur ganga manna á milli um nýjustu af rek þeirra ríkismanna, sem taldir eru standa að baki smyghnu og skattsvikunum, en yfirleitt eru í hópi iþeirra sem skattsikrarnar eru fá- orðar um, þótt menn þessir slái um sig utan lands og innan og þó sérstaklega er- lendis og séu þar þátttakend ur í rekstri fyrirtækja. Þeir, þessir manna, sem fremstir eru að völdum inn- Framhald á bls. 4 C****,*******^****^*********I***********t********5* -""......................% Verður Lídó lokað? íkilningsleysi valdhafanna afgert Mikið hefur verið skrifað og skraf að um skrflslæti ung linga hér í bæ, og þau vanda- wál, sem eru því samfara að sjá unglmgum og táningum fyrir heilbrigðum skemmtun- im, þar sem vín er ekki haf t wm hönd. Vart haf a önnur mál verið 1 meira í tízku, en vandamál- in út af uppvaxandi æsku og hafa stjórnarvöldin stofn- að til þó nokkurra bitlinga í þessu sambandi. Sannleikurinn mun þó sá að hvorki hefur gengið né rekið í þessum málum, enda munu þessi mál vera ofur- 12 bækur frá Leiftri Gunnar Einarsson í Leiftri er nú þegar búinn að senda frá sér tólf bækur á jóla- Qiarkaðinn, fyrir utan bók á þýzku eftir dr. Aiexander Jóhannesson, sem kom út íyrr á árinu á forlagi hans. Atta þessara ibóka eru f yr ir unglinga, en fjórar fyrir faulorðna. Tnni hefur að sjálfsögðu ekki gefist til að lesa- allar bækurnar, en þær líta mjög snoturlega út og virðast mjög seljanlegar, enda er Gunnar þrautreyndur og hag sýnn bókaútgefandi. Við munum geta nánar um einstakar bækur, bæði þessa forlags og annarra, sem senda okkur útgáfubækur sínar til umsagnar. Tseld algeru skilningsleysi hins opinbera. Veitingahúsið Lídó hefur undanfarin ár verið rekið eingöngu sem skemmtistað- ur fyrir unglinga, og að sjálf sögðu hafa það ekki verið neinar vínveitingar. Hefur þetta gengið að vonum og hefur ekki í eitt einasta skipti borist kvörtun um vín- neyzlu á ^þessum stað, en það mun öðru fremur vaka fyrir veitingamönnunum, þeim Hilmari Helgasyni og Róbert A. Kristjánssyni að veita foreldrum sæmilegt öryggi fyrir því, að ekki sé haft vín um hönd á staðnum. Nú mun rekstur þessarar ágætu stofnunar hins veg- ar vera að syngja sinn svana söng, og er ekki að efa að um er að kenna skilnings- leysi hins opinbera. Þannig er málum háttað að lögreglusamþykktin mæl- ir svo f yrir að ungMngar f rá Framhald á bls. 5 Olympíufararnir gleymdust UM þessar mundir sýnir Laugarásbíó „stórfeng- lega heimildarkvikmynd í glæsjlegum litum og Oine- mascope, af mestu íþróttahátíð, sem sögur fara af" — „Ólympíuleikunum í Tokio 1964" Að sjálfsögðu þótti forráðamönnum kvikmynda- hússms ástæða til að bjóða einvalaliði að sjá frum- sýningu þessarar merku kvikmyndar og voru því send út boðskort til allra þeirra, sem hugsanlega gætu haft einhvem áhuga á þessum merkis viðburði, allt upp í ráðherra. Mun kvikmyndahúsið hafa verið þéttsetið æsku- lýðsleiðtogum, íþróttaleiðtogum, hvers kyns nefndar- mönnum íþróttamála, forsetum og frumherjum. Ó- nefndir eru þá stjórnmálamenn og aðrir pótindátar, sem unna líkamsrækt og byrja ræðu ósjaldan á hin- um fleygu orðum gullaldarbókmenntanna „mens sana in corpore sane". Sem sagt, þarna voru saman komnir aMir þeir, sem hugsanlega gátu haft andlegan eða líkamlegan áhuga á Olympíuleikunum í Tokio 1964 nema — ja, hverjir haldið þið — OLYMPIUFARARNIR SJÁLFIR. Ekki rennur okkur grun í, hvers vegna gleymdist að bjóða þessum litla hóp manna, sem stóð í ströngu á þessum leikjum, hvað sem nú má um árangurinn segja, enda er það algert eihkamál kvikmyndahúss- ins, sem myndina sýnir. Trúlegast eru þetta bara mistök — og þau svo smávægileg að því fer f jarri að þau felli nokkra rýrð á hið ágæta Laugarásbíó ,en svona smáatvik niiuiia ónotalega á opinberar veizlur og hátíðlég tækifæri, þar sem óverðugur orðulýður veður uppi eins og eitthvert afreksfólk, á meðan þeirra, sem bera hjta og þunga dagsins, er hvergi minnst. T 1 ? t 'i' ? ! I f t x •*••*• o*. .**.*..*..*..*..*.«»..*..*..?. .*..?..?..' vw *•**.**.**.**.**.**.•*.**.**.*****.*?.**. ;•*:*•;*»;•<«;• v *i*<* <**;?*!* *;**;**:* •;**;**;**;**;*<?<*<»*;?*;*?*,*

x

Ný vikutíðindi

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Ný vikutíðindi
https://timarit.is/publication/881

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.