Ný vikutíðindi


Ný vikutíðindi - 18.02.1972, Blaðsíða 8

Ný vikutíðindi - 18.02.1972, Blaðsíða 8
8 NÝ VIKUTIÐINDI &.&.>¦&¦*>&¦&¦ & Úr bréfubunhunuwn # # # # J$- £}¦ '. Fólgiit verðinæíi í Jörðu\ Þær Hér er hrafl úr bréfi, sem Örn Ásmundsson hefur sent blaðinu um grafin verðmæti, er hann telur að séu hér á landi. Uppi í Hvalfirði eru grafin hergögn frá því á stríðsárunum, a.m.k. skriðdrekar; það veit ég eftir áreiðanlegum heimildwm. Þetta væri ákjósanlegt brota- járn, ef finndist. Einnig voru keyrð mörg hlöss af alls konar góssi á tíu hjóla trukkum inn í Seyðisfjörð og haldin á því kostuleg greftrun. Var hún svo vel undirbúin og með slíkri hernaðarleynd, að enn þann dag í dag veit enginn hvar það var jarðsungið. (Ég bið velvirðingar á því, ef ég fer rangt með fjarðarheitið). Og gaman væri að vita, hvort stóra vatnskælda fallbyssan muni vera grafin þar, því þeg- ar herinn þurfti á henni að halda, sem var í fá skipti, þá nötruðu aiiir Austficðir. Þegar rætt er um her, þá mætti geta þess, að á hernáms- áruuiam voru herskálar við Sandskeiðið, og úr þeim var stolið all-miklu af, að mig minn- ir, viskýi og alvöru öli, sem hermenoirnir sjálfir voru tald- ir hafa verið sekir um. Þetta glopraðist upp úr einum her- mannanna eftir stríð og taldi hann þýfið grafið einhvers stað- ar við Sandskeiðið. Ekki væri dónalegt að rekast þar á viský og alvöruöl, ef það er þá ekki ónýtt. Mig minnir að það hafi ver- ið árið 1950. að belgískur togari strandaði undan Fossi á Síðu, sem einn ágætur kunningi minn keypti, en hann er nú lát inn. í þeim togara áttu að vera ýmis verðmæti, þar á meðal all- miklar vínbirgðir, líklega einir 70 kassar af gin og þó nokkuð af bjór og viskýi. Ég fór tvisvar með honum austur til þess eins að reyna að dæla upp úr-skipinu sandi, en það reyndist í hvorugt skiptið hægt. — Ég held að það hafi allt runnið út í sandinn, enda hef ég ekki frétt að neinu hafi verið bjargað úr flakinu. ¦••••¦¦•••••¦¦¦¦¦i (i glasbotninum Klámkvikmyndir Klámalda gengu nú yfir heiminn eins og allir vita, en mun nú vera lækkandi meðal þeirra þjóða, seíri minnst hafa streitzt á móti henni, svo sem Dana. Hér ríkir hálfgerður mið aldarbragur i þessum mál- um opinberlega — eins og í áf engismálunum — og þvi er alls kyns laumuspil tíðk- að. Klámmyndir eru sýnd- ar í heimahúsum og verk- stæðum o. s. frv. Nýlega skýrði td. Alþýðu blaðið (sem fer stór-batn- andi) frá þvi, að ein slík kvikmynd hafi verið sýnd i heimahúsi i Kópavogi, þar sem fjórir alþingismenn voru viðstaddir og einn sýslumaður að auki"! Maðurinn sagði . . . —Ríki er eins og smá- barn — það vill eignast allt sem það kemur auga á. — I öllum samkvæmum finnst tvenns konar fólk — það sem vill fara heim og það sem vill vera lengur; en það versta er að það er gift hvað öðru. — Sagt er að hárgreiðslu konur verði sjaldan sjó- veikar — þær' eru svo van- arbylgjum. — Margir apar hegða sér oft eins og manneskj- ur — en það finnast heið- arlegar undantekningar. — Ég vissi nú naumast hvað synd var, fyrr en ég hlustaði á prestinn á sunnu daginn. "X * Gefíns matur Bándaríkjaþing hefur veitt fjárveitingu til að gefa öldruðu fólki vítamínríka máltíð daglega, en þar munu vera um 20 milljónir ödurmenni, sem þjást af næringarskorti. 1 þessu sambandi dettur okkur í hug, að fyrst Reykjavíkurborg hefur með Lido að gera og gam- alt fólk hefur þar einhvern aðgang að, þá væri ekki úr vegi að gefa því heita kvöld máltíð, þótt ekki væri nema á miðvikudögum til að byrja með. Þarna er eldhús og allar græjur og ekki ætti Bæjar- útgerðina að muna um að gefa fisk í soðið. -X Vel vopnum búinn Nokkru eftir að Harald- ur Guðmundsson varð bankaútibússtjóri á Seyðis- firði, fór hann í framboð fyrir Alþýðuflokkinn. Þeir Vilmundur land- læknir og Vilhjálmur S. Vilhjálmsson blaðamaður ræddu sem feiri um vænt- anleg úrslit kosninganna þar eystra og var Vilmund- ur svartsýnn. Sagði hann að Seyðisfjörður væri gam- alt íhaldsbæli og taldi alla vankanta á að nýliði i vinstri flokki næði þar kosningu. VSV var hins vegar bjartsýnn. „Þú veizt ekkert um þetta," sagði Vilmundur hryssingslega. „Nei," svaraði VSV, „en ég reikna eftir líkum og held, að Haraldur sigri. Hann hefurbankann ' ann- arri hendinni og kjaftinn í hinni!" Haraldur vann stórsigur við kosningarnar. i< Einn langur Ljóshærða fyrirsætan hafði haft lítið að gera að undanförnu, svo að hún var í leiðu skapi, því hún hafði ætlað sér að græða gnótt fjúr í fljótheitum og flytja svo aftur til heima- borgar sinnar. Þegar hún kom frá um- boðsmanni sírum var því skapið ekki upp á marga fiska, en hjartað fór að slá örara, þegar hún sá þykkt seðlaveski A gangstéttinni. Hún tók það upp og varð heldur betur hressari í huga, þegar hún sá að í því voru tíu spánnýir þúsund- dollaraseðlar. „Nú hef ég víst loksins dottið í lukkupottinn," hugs aði hún. „Eg held ég verði að reyna að dobla þetta í einum grænum hvelli." Svo fór hún heim í íbúð- ina sína, fár í fallegasta kvölddressið sitt og tók leigubíl að þekkasta spila- klúbb New York-borgar. Þar barði hún að dyrum á þann leynilega hátt, sem klúbbfélagar einir þekktu, og smókingklæddur maður kom til dyra og tilkynnti henni að klúbburinn yrði ekki opnaður fyrr en klukk an tíu um kvöldið. „Já, ég veit það," sagði unga Ijóshærða stúlkan, „en hluturinn er sá, að ég er með tíu þúsund dollara, sem mig langar til að leggja undir í einu teningakasti!" „Þetta er alveg óvenjuleg uppústunga," sagði maður- inn. „En, allt í lagi, komið inn." Stúlkan og smóking- klæddi maðurinn gengu að spilaborði, þar sem umsjón armaður með grænt augn- skyggni sat og raðaði spila peningum. Blondínan kast- aði tíu þúsund dollurum á borðið og greip teningana, sem hún hristi eins og at- vinnumaður < teningaleik. En þegar hún var i þann eru seigar þær sænsku 21 árs gömul stúlka hefur elskað 1000 karlmenn. „Ég hef haft reynslu af 1000 ungum myndarlegum mönnum í rúminu," sagði ný lega lagleg sænsk stúlka. Og sú, sem þetta mælti var Yvonne Engström í Stokk- hólmi, aðeins 21 árs gömul. Hún skammaðist sín ekk- ert fyrir þetta, og sænska blaðið „Lektyr", sem birtir þessa játningu hennar, lætur mynd af henni fylgja viðtal- imi, sem ber vott um, að hún hefur á engan hátt beðið lík- amlegt tjón af þessari stór- kostlegu notkun. Þarna er um að ræða næsta sakleysis- lega blómarós, granna og girnilega, og þessir 1000 herramenn hafa sjálfsagt ekki þurft yfir neinu að kvarta. En Yvonne er samt ekki ánægð. Hún heldur því fram, að hún hafi ekki ennþá fund- ið þann eina rétta; og það er óhætt að slá því föstu, að veginn að kasta þeim, hætti hún við það með höndina á lofti. „Heyrið þið, strákar," sagði hún. „Ég er dálítið hjátrúarfull, og ég vil helst ekki kasta teningum, þegar ég er í buxum! Er ykkur ekki sama þó að ég fari úr þeim?" „Jú, jú," svöruðu þeir. Stúlkan lyfti upp kjóln- um, og meðan tvenn augu stóðu á stilkum, fór hún hægt og rólega úr buxun- um, — og kastaði svo ten- ingunum á borðið. Áður en mennirnir náðu andanum, tók hún tuttugu þús. doll- ara af borðinu og var farin. Karlmennirnir stóðu gap andi og gláptu hvor á ann- an. Loks sagði annar þeirra: „Hvað kom upp hjá henni?" „Það veit ég fjandann ekki," svaraði hinn. „Eg hélt að ÞÚ hefðir horft á teningana!" * Brandari vikunnar Nektardansmær nokkur keypti stóran skozkan fjár hund af góðum ættum, en kom strax daginn eftir með ef hann loksins kemur í leit- irnar, þá fær hann heldur betur brúkaða brúður. Blaðamaður við stærsta dagblað Svíþjóðar „Express- en" hringdi til Yvonne, eftir að hafa lesið frásögn hennar. Hann var furðu lostinn og næstum miður sín, þegar hann spurði Yvonne í sím- anum, hvort þetta væri satt. „Já, já," svaraði hún. „Þetta er hreinn og klár sannleikur. Ég er' frjáls nú- tímakona, og þegar ég var með þessum 1000 strákum, var það ég sem stjórnaði verkinu." Yvonne kveðst ekki ætla að binda sig, fyrr en hún kynnist þeim, sem getur tek- ið við stjórninni og ráðið yf- ir HENNI. „f hjónabandinu verður > hann að geta stjórnað mér algerlega," sagði hún að lok- um. hann til seljandans og vildi skipta á honum og minni hundi. „Trýnið á þessum er syo hræðilega kalt," sagði hún. „Nú, en það eru allir hundar með kalt trýni," sagði seljandinn. „Annars eru þeir ekki heilbrigðir. Það er ekkert athugavert við það." „Ekkert athugavert? Þér ættuð að reyna hvernig yð- ur fyndist það, að hann læddist að yður aftan frá, þegar þér væruð að hleypa úr baðkerinu eftir baðið!" ^< Og svo er það þessi Oft er skrafað um að pró fessorar séu viðutan, en enginn hefur þó verið eins utan við sig og sá, sem hneppti frá sér vestinu, dró fram hálsbindið og pissaði í buxurnar. SPUPDLL SPYRILS Hvað segir stjórnarskráin um frelsi manna til að horfa á hvaða sjónvarp sem er?

x

Ný vikutíðindi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ný vikutíðindi
https://timarit.is/publication/881

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.