Ný vikutíðindi


Ný vikutíðindi - 10.03.1972, Blaðsíða 7

Ný vikutíðindi - 10.03.1972, Blaðsíða 7
NY VIKUTIÐINDI heim. Svo fól hann henni ýms smáviðvik fyrir Þjóðfrelsis- hreyfinguna — og loks var það mollulegt júníkvöld, að hann sneri sér að því að uppskera það, sem hann hafði verið að rækta. -•- ANNA var orðin fimmtán ára, og farin að fylla verulega út í kjólinn, sem sveipaði ung- an, þrýstinn líkama hennar. Hún hafði faðmað hann og kysst heldur oft. Hún var 6- reynd í þessum efnum og ór- aði ekki fyrir lymskuásetningi mannsins, sem hún treysti í blindni. Hún hafði ekki nokkra minnstu möguleika til að verj- ast áleitni hans. Hann fór með hana inn í ó- notaðan sýningarklefa í fund- arhúsi Þjóðfrelsishreyfingarinn- ar, þar sem engin áhætta var á, að nokklr ónáðaði þau, og veittist honum auðvelt að fá vilja sínum framgengt. Þá var svo komið, að innan veggja Greighton-hússins voru eiginkoná Everetts — sem hann rækti húsbóndaskyldur sínar við — fullþroskuð ást- kona hans sem hann hélt við eins og hann framast gat, og loks „ástin eina og sanna", telpan, sem hann hafði tekið í kvennabúr sitt. LÁRÉTT: 1 atorka 7 engi 12 jörð 13 miðdepill 15 gangflötur 16 ásagrundir 18 tveir eins 19 mál 20 styrkur 22 gladdist 24 fæða 25 fugl (þf.) 26 vessar 28 æstar 29 guð 30 ritstjóri 31 mánuður 33 snæð 34 fersk 35 sessunautur 36 tveir óskyldir 38 endurheimta 39 þrír eins 40 ath. 42 hvað 44 fæðutegund 45 yrkja 48 farvegurinn 49 næringuna 50 kennd 52 forfeður 54 ending 55 agnir 56 verkurinn 59 röð 60 miskunnina 63 fólks 65sá eftir 66 úrræðagóður LÓÐRÉTT: 1 holdugur 2 áflog 3 mylsna 4 bindi 5 forsetning 6 hræðsla 7 undanskil 8 spýttist 9 vafi 10 sbr. 15. lár. 11 fisklítill 12 sigla 14 reiðan 16 harðsnúin 19 orkugjafinn 20 voluð 21 tónn 22 shr.'^. lár. 23 eitruð 26 gluggi 27 prófa 31 hjal 32 klaka 35 fénaður 37 óþverri 38 léttfætt 41 býli 42 annarra 43 áreitir 46 borðandi 47 á fæti 51 lögun 53 flanað 57 beita 58 svar 61 tímabil 62 frumefni 63 leyfist 64 óþekktur KROSSGATAN . -*- NÚ VAR það svo með Mary Greighton, að hún var gædd einum kostum umfram alla aðra: hún var góð og ástrík móðir. í fyrstu óraði hana ekki fyrir því, að kinnroði Önnu stafaði að. neinu leyti af nær- veru Everetts, en svo var það dag nokkurn, að hún gerði sér lj óst, - að' • • Everett, slskhuginn ástheiti, var hættur að heilsa upp á hana jafn oft og hann áður gerði. Svo komu heila- brotin, hvort hann væri orð- inn hamingjusamur með konu sinni, eða — sem var miklu liklegra, þegar Everett var annars vegar — að hann hefði fengið sér aðra ástkonu. Og af þessu spunnust frekari heilabrot. Það voru tvö svefn- herbergi í húsinu — í öðru sváfu Applegate-hjónin, í hinu Greighton-hjónin. Dóttir þeirra Applegate-hjónanna, tólf ára gömul, svaf uppi á háalofti ásamt Önnu, dóttur hennar. Sonur Greighton-hjónanna, ell- efu ára, svaf í gangi bakatil. Þegar gestir komu, voru þeir settir í svefnherbergi Apple- gate-hjónanna, sem fóru upp á háaloft í flet telpnanna, en dóttir þeirra flutti sig þá nið- ur og svaf hjá drengnum. Anna svaf þá uppi hjá Apple- gate-hj ónunum. Það er ekkert vafamál, hversu mikið pláss væri af- lögu, þegar flykkið hafði troðið sér niður í annað rúmið. Það var auðvelt að ímynda sér þau Everett og Önnu samanhnipr- uð í hinu rúminu. Og þá var komið að spurningunni: Hvers vegna höfðu þau ekki haft dóttur sína uppi hjá sér, en sent Önnu niður til að sofa hjá drengnum? -*- STRAX morguninn eftir hófst Mary handa um að ganga úr skugga um sannleikann í málinu. Hún tók Önnu afsíðis til að leggja varfærnislegar spurningar fyrir hana, en stúlk an var svo ánægjuleg, að hún steinhætti við áform sitt. Hins vegar gat hún ekki á sér setið, þegar Everett kom til hennar síðari hluta dagsins. — Er eitthvað milli þín og dóttur minnar? spurði Mary. Everett var hneykslunin upp máluð. — Anna er mér eins og önn- ur dóttir, sagði hann. Mér þyk- ir vænt um hana, ekkert meir. Ef það væri eitthvað milli mín og hennar, heldur þú þá, að við kúldruðumst í sama fleti, ég og konan mín? Þetta var alls ekki svo frá- leit neitun, þvi að það, vissi Mary mætavel, að hversu þung sem Ada var á ýmsum sviðum, þá svaf hún laust. En svo var það í næstu viku, að læknirinn hafði fyrir löngu látið Ödu hafa svefnlyf. Þá gusu grunsemdirnar upp að nýju, og sama daginn laumað- ist Mary á tánum að svefnher- bergi þeirra Applegate-hjón- anna. Ada var ekki heima, hafði farið til læknisins, og Anna og Everett, sem bæði voru þó heimavið, voru hvergi sjáanleg. Mary opnaði hurðina var- lega og kom að elskhuga sín- um uppi í rúmi með nýju ást- konu sinni — dóttur hennar! Kæruleysislega stuggaði Ev- erett skömmustulegri telpunni út úr herberginu. Og smám saman gerði móðirin sér Ijóst, að það var hún, sem sat. föst í gildru, ekki hann — og þessi gildra var einhver furðulegasti ástarþríhyrningur, sem sögur fara af. -*- EVERETT Applegate gerði henni fyllilega Ijóst, að hann væri staðráðinn í að halda á- fram ástasambandi sínu bæði við Mary Greighton og dóttur hennar. Þetta skyldi Mary sætta sig við og steinþegja yf- ir, eða í ljós yrðu leidd bæði eiturlyfjabrask og lauslæti hennar! Hafi Anna litla búizt við skömmum frá móður sinni, þá hefur henni vafalaust brugðið talsvert í brún. Mary dvaldist lengi inni í svefnherberginu. Og þegar hún kom þaðan leyndi sér ekki, að sætzt hafði verið á málið. Mary hafði ekk- ert út á háttalag dóttur sinnar að setja. Sjálf hafði hún gefið fordæmið. Án þess að mæðgurnar vildu viðurkenna það fyrir sjálfum sér. voru þær rígbundnar á ástaklafa Everetts og hlupu til að þjóna honum eftir duttlung- um hans í það og það skiptið. Án stuðnings móðurinnar var Anna viljalaust verkfæri í höndum hans. Mary hefði hins vegar vafalaust getað fundið undankomuleið fyrir þær báð- ar, ef ekki með öðru, þá með Rottubananum. Og ástæðan til þess, að Mary greip ekki til Rottubanans, var engin önnur en sú, að henni líkaði þetta bara ágætlega. Hún var ást- fangin af eiginmanninum, og þegar Everett hafði fengið nýja leikfangið, sinnti hann henni sjaldnar en áður. Hún var þá laus við hann, meðan harin var með dóttur hennar. -*- ÞRÁTT FYRIR sálarkvölina, sem þetta hefur vafalaust bak- að henni, gat hún huggað sig við eitt: Anna var hamingju- söm hjá Everett, og hann hafði þó, greyið, sagzt elska hana og látið í ljós löngun til að vera frjáls og geta gengið að eiga hana. En hann var ekki frjáls, — og það var svo ótal margt í sambandi við þetta. Engu að síður varð að gera eitthvað, og auðvitað var eitrið bezt eins og fyrri daginn. I þetta skiptið eitruð bréf. - Dag nokkurn settist hún nið- ur og hripaði þrjú nafnlaus bréf til Everetts. Öll voru þau eitthvað á þessa leið: — Ég veit, að ég tala fyr- ir munn nágrannanna, þeg- ar ég segi yður, að við erum orðin dauðleið á tveim manneskjum við þessa götu. Þér þurfið naumast að geta yður þess til, hverjar þær eru. Ég get ekki átt við nein önnur en Everett Applegate og fitukeppinn, konuna hans. Everett er drullusokk- ur og hefur alltaf verið. Hann er úlfur í sauðagæru og utan í hverju pilsi, sem hann sér. Hvað konuna hans áhrærir, er munnurinn í fullu P"'"fœmi við útlitið. Hún dreiiir óhróðri um sam- býlisfólk sitt, og það sýnir kjánaskap sinn með því að skella skollaeyrum við lyg- unum. -*- EVERETT fékk bréfin þann 17., 18. og 19. júní 1935. Hvert þeirra var eins og sprengja, og með því Bridge- Þ A T T B R Norður: S: — H: ÁK 7 6 T: D 9 7 L: D 5 Vestur: Austur: S: 7 6 3 2 S: K G H: G 5 4 H: D T: — T: K G L: G 6 L: 9 Suður: S: ÁD 8 5 4 H: 9 8 3 T: 8 L: — 10 9 Hjarta er tromp. Suður á út, og spurningin er, hvernig hann getur fengið 8 slagi. Suður spilaði sp. 4, Norður trompaði og spilar hj. Á og Suður kastar 9. Nú er 1. D látín út, sem Suður trompar með 8. Þá er kominn tími til að svína hjartanu, og Norður fær tvo slagi í þeim lit. Nú líta spilin svona út: Norður: T: D 9 7 L: 5 Vestur: Austur: S: 7 6 3 S: K G 10 L: G T: K Suður: S: Á D 8 T: 8 Norður spilar 1. 5 undir G Vesturs, og Austur lendir í kastþröng. Ef hann kastar tígli, stendur 8 Suðurs, og auk þess fær hann á D og Á í spaða. Kasti Austur spaða, hendir Suður tigulspili sínu og fær að lokum 3 slagi á spaða. I þriðja gekk hann af göflun- um. Einhver vissi alltof mík ið — sem sagt, bréfritarinn. Hefðu bréfin beinzt gegn Mary Greighton, heí'ði hann ekki kippt sér Upp við þetta. En bréfritarinn vissi bersýnilega alltof margt um Everett Applegate, Edda frænda, forystumann Þjóð- frelsishreyfingarinnar, sem hafði breitt yfirhilmingar- dulu umbóta og prúð- mennsku yfir ódæði sín. — Ég get ekki ímyndað mér, hverjum dettur í hug að sverta mannorð mitt svona, sagði hann við konu sína. Og leyfa sér að brigzla þér um sögu- burð! Ég geri eitthvað i mál- inu. Ég læt ekki flekka mann- orð mitt! Hann hélt beina leið á fund saksóknarans í Nassau, Martin W. Littleton, og kynnti sig sem aðalmann Þjóðfrelsishreyfingar innar í umdæminu. — Og nú standa kosningar fyrir dyrum, sagði hann, og því svívirðilegri er áburður þessara bréfa. — Hafið þér enga hugmynd um, hver gæti hafa skrifað þessi bréf? spurði fulltrúinn, er hann hafði lesið bréfin. — Bersýnilega einhver brjá- læðingur, Það er þarflaust að taka fram, að þetta eru allt saman svívirðilegar lygar. FULLTRÚINN virti fyrir sér umslögin, sem hann hafði haft meðferðis. — Það er ekki skrif að utan á bréfin til yðar, sagði hann. Það var alveg rétt. Bréfin voru stíluð til allra íbúanna í húsinu. — Það er hvað svívirðileg- ast, sagði Everett æstur. Ber- sýnilega er verið að reyna að sverta mig í augum sambýlis- fólksins, sem virðir mig. Fulltrúinn gat auðvitað ekk- ert annað en lofað að gera allt sitt bezta og láta hann fylgjast með árangrinum. En hurðin var naumast komin að stöfum að baki Everett, þegar bréfun- um var hent niður í neðstu skúffu, svo að þau mættu gleymast. Þannig lauk tilraun Mary Greighton til að afla utanað- komandi aðstoðar. FramhaJd á bls. 5.

x

Ný vikutíðindi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ný vikutíðindi
https://timarit.is/publication/881

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.