Ný vikutíðindi


Ný vikutíðindi - 21.07.1972, Blaðsíða 2

Ný vikutíðindi - 21.07.1972, Blaðsíða 2
NÝ VIKUTÍDINDI NY VIKUTIÐINDi Crtgeíandi og ritstjóri: Gelr Gunnarsson Ritstjórn og auglýsingai Hverfisgötu 101A, 2. hæð ^imi 2683? Pósth. 5094 Prentun: Prentsm. Þjóðviljans Setning: Félagsprentsmiðjan Myndamðt: Nýja prentmynda- gerðin Kommúnistarnir í Ríkisutvarpinti Útvarpið virðist nú vera orðið algert áróðurstæki fyrir vinstri öflin, enda ráða kommar þar lögum og lof- um. Nægir að benda á það, að þegar ívar Guðmunds- son, þaulvanur fréttamaður og háttsettur sem slíkur hjá Sameinuðu þjóðunum, átti að verða fréttastjóri Ríkis- útvarpsins, þá hótaði starfs- fólkið að segja upp, ef kommúnistakerling, sem eitthvað hefur unnið á fréttastofunni, hlyti ekki stöðuna. Heimsmaður varð sem sagt að víkja fyrir konunni, sem gift er Thor Vilhjálms- syni, af pólitískum ástæð- um; sem kann þó að draga til stafs, því eins og kunn- ugt er vann Ivar hjá Morg- unblaðinu. Mörgum hefur ofboðið þáttur Stefáns Jónssonar um daginn, er hann hafði ,viðtal við þrjá ráðherra, án þess að sjónarmið stjórnar- andstæðinga kæmi í Ijós, en margt mætti, v,fjeii;a,, ,upp, telja er sannar stórfelld brot á hlutleysislögum út- varpsins. Síðast á föstudagskvöldið hlustuðum við á þáttinn „Visindi og tækni". Þar var talað um mengun eins og hún væri sprottin af gróða- fikn auðmanna i kapítalisk- um löndum eingöngu. Ekki var minnst á það, að Rúss- ar eru að drepa allt lif í Svartahafi vegna mengun- ar frá verksmiðjum sínum. Svona málflutningi má ekki láta ómótmælt. Það væri fróðlegt að vita, hvort þessi áróður er með vilja og vitund menntamáia ráðherra eða hvort hann beinlínis fyrirskipar hann. Ef svo er, þá fer þetta að líkjast því, sem er að gerasl í einræðislöndunum, þar sem fjölmiðlunartækin eru notuð í þjónustu stjórnar- innar. Dtvarpið er að vísu i rík- iseign, en þvi hefur aldrei fyrr verið beitt sem áróð- urstæki fyrir einu né neinu, nema þá e.t.v. fyrir góð- gerðarfélög. Slíkt er líka skýlaust lögbrot, sem ekki á að þola. Ennþá erum við lýðræð- isþjóð, sem virðum lög og reglur; og þeir sem ekki gera það eru taldir afbrota- menn. CIETTIK GLGAISAGA Kynlif og skoð^iisii niiift ALFRED Kinsey leit upp úr hávísindalegri skýrslu, sem lá á skrifborðinu hans. Hann ýtti gleraugunum upp á ennið og hvessti kuldaleg en hávísinda- leg augun á grannan, tauga- óstyrkan ungan mann í snotr- um, bláum jakkafötum, sem hné máttvana niður í uxaleður- stólinn framan við skrifborð læknisms. Örmagna lét hann handleggina hanga út yfir stoppaða armana, meðan Kin- sey lyfti höfði hans og stakk handfylli af róandi töflum upp í hann. „Gleypið þetta," sagði hann. „Vatnið er á skrifborðinu mínu." Bláklæddi maðurinn hafði ekki þrek til þess að teygja sig í vatnið. Hann gleypti töfl- urnar eins og þær komu fyrir. „Jæja, Smith," sagði Kinsey, þegar manninum óx þrek á ný að liðnum stundarfjórðungi. „Segið mér nú ástæðuna til þess, að þér óskið þess svo ein- dregið, eftir eins dags starf, að vera fluttur í annað starf." Smith rétti úr sér. „í fyrsta lagi er ég ekki fær um að leysg þet.ta , ¦. sarf .. af hendi, * öðru lagi verð ég að átelja brjálsemina í því, að maður, sem hefur enga reynslu í'stárfinu,'skuli fá'í' sinn nlút nákvæmlega fjórðu hverja konu ' Bandaríkjunum. Við er- um búnir að sanna það, að fjórða hver bandarísk eigin- kona er manninum sínum ótrú, og..." Dr. Kinsey greip frammí fyr- ir honum: „Hlustið þér nú á," sagði hann. „Ég legg til, að þér gef- ið munnlega skýrslu um allt það, sem borið hefur. fyrir yð- ur í dag, og síðan skal ég taka ákvörðun um, hvort á- stæða sé til þess að flytja yð- ur yfir í rannsóknir vorar á kynvenjum bandarískra hvít- voðunga. Við skulum nú sjá .." KINSEY fletti upp í nafna- lista og lét fingurinn renna nið ur blaðið. „Jú, hérna kemur þetta. Fyrsta samtal yðar var við frú Marjorie Henderson, West Di- vision Avenue 224, er ekki svo?" Smith kinkaði kolli. Hann stóð á fætur og gekk yfir að vatnstanknum, fékk sér nokkra sopa og hóf síðan máls: „Ég var sem sagt mættur, eins og um hafði verið talað, klukkan ellefu hjá frú Hender- son. Frúin lauk sjálf upp fyr- ir mér. Forstofan, sem ég kom inn í, var afar stór, og í horn- inu stóð gömul, holienzk kom- móða, og fyrir ofan hana hékk málverk, sem mér sýndist helzt inn í, að ég hef hvað eftir ann- að í samtölum mínum við kon- urnar vakið athygli þeirra á þeirri staðreynd, að nafn mitt væri Smith, en alls ekki Kin- sey. Þér megið þess vegna ekki ásaka mig fyrir, að ..." „Áfram." „Þegar frú Henderson rétti mér silfurbakkann með kanel- hringjunum í þriðja sinn, af- þakkaði ég og bar nú fram spurningu 2a: — Frú Hender- son, sagði ég, — hyersu oft er- uð þér vanar að eiga hjóna- bandsieg kynmök víð eigin- mann yðar? — Tvisvar í viku, venjuleg- ast á miðvikudögum og laug- ardögum, þá ber hann að dyr- um á svefnherbergi mínu og Hún hallaði sér fram á borðið um leið og stumdi þungan . . . —¦ Gjörið svo vel og komið með mér inn í næsta herbergi til að íá leiðréttingu á þessari skoðun yðar . . . /ers vegna ekki? Við erum alein . . . Kommúnistar kunna að vera hugsjónamenn, en þeir verða lika að vera dreng- skaparmenn, enda vill trú þeirra á „dýrðarrikið" í austri oft bregðast og dvína með reynslu og aldri, sbr. trúin á Stalín. Það er eins og dóm- i greindarlausum kjaftatífum! eins og t.d. Guðgeiri Magn-J ússyni, blaðamanni hjá Þjóðviljanum, sé hleypt á þjóðina i einhverju qfboði — og er honum og hans líkum þó gert alltof hált undir höfði að nafngreina þá i sambandi við það rakketirí, sem hér er á seyði. ,yera ,af, ^Salyadore Rosa. Frúin, sem var klædd í sæbláan morg- unslopp, — nei, nú man ég þetta, það var ekki Salvadore Rosa, það var málverk Riberas, „Mín<2rva talar við Kadmus", — eða yar það annars Salva- dore Rosa .. ." „Allt þetta skiptir ekki máli, hlaupið yfir það." „Mér var boðið upp á te með ristuðu brauði og litlum frönskum rúsínukökum. Frú Henderson settist beint á móti mér, og með augnaráði, sem var þrungið einhverju óskýr- anlegu, fylgdist hún áköf með, — bíðið við, gleymdi ég að segja, að það voru líka kanel- hringh- með hökkuðum möndl- um? Mér hafa aíltaf fundist kanelhringir með hökkuðum möndlum hreinasta sælgæti. ." „Hlaupið yfir það." „Þegar frú Henderson hafði hellt í annan tebollan fyrir mig, dró ég upp spurninga- listann. — Frú Henderson, sagði ég, þegar hún rétti mér silfurbakkann með kanelhringj unum, — er kynhvöt yðar já- kvæð eða hlutlaus? Frú Henderson virtist ekki hlusta á spurninguna. Hún setti silfurbakkann frá sér, spennti greipar undir hökunni, hallaði sér lítið eitt fram á borðið um leið og andvarpaði þungan: — Herra Kinsey, sagði hún síðan. — Þér vitið ekki, hversu mikið ég öfunda yður. Að hugsa sér — þér þekkið þetta allt saman — kunnið þetta allt. „Ég verð að skjóta því hér kvartar yfir því, ,að hpnúni: sé kalt á fótunum.. Er þetta eðlilegt? Ég kinkaði kolli og skrifaði þetta niðuf hjá mér. Frú Hend erson beið þögul eftir að ég lyki skriftunum, en síðan hall- aði hún sér fram á borðið og leit á mig. — Herra Kinsey, sagði hún síðan, — er yður aldrei kalt á fótunum? — Afar sjaldan, svaraði ég, en fann mér til furðu og skelf- ingar, að mér var orðið hroll- kalt á fótunum. Þessi tilfinn- ing jókst því lengur sem ég sat, og þegar ég var komin aftur aff spurningu 21, þér vit- ið, þessi um kynrénun hjóna- bandsins, varð ég að hætta samtalinu. — Ég get bara ekki haldið áfram, sagði ég, — mér er orð- ið svo ískalt á fótunum, ég verð að koma mér heim og hlýja mér. — Hvers vegna þá? spurði frú Henderson, — látið mig hlýja yður. Komið. Ég mótmælti kröftuglega, en frú Henderson hélt fast við ákvörðun sína, svo að ég gat að lokum ekki annað en látið undan henni. Á eftir viður- kenndi hún, að hún hefði beitt mig heldúr lúalegu bragði. Hún nafði'nef nilega sett undir gólfteppið, þar sem ég sat, raf- magnskælda frystiplötu." SMITH þagnaði. Hann teygði höndina eftir róandi töflunum á borðinu, en hné síðan aftur niður í uxaleðurstólinn. Kinsey renndi fingrunum niður eftir nafnalistanum. „Og svo," sagði hann og hvessti hávísindaleg augun á skoðanakannarann, „síðan heimsóttuð þér frú Susan Mitc- hell, Wrightwood Street 122." Svipurinn á Smith varð skuggalegur, og hann skalf sem væri hann gagntekinn kulda- hrolli. Það leyndi sér ekki, að hann fylltist vanlíðan, er hon- um datt frú Susan Mitchell í hug. „Hún er stór, hörkuleg, Ijós- hærð kona, komin nokkuð til ára sinna," hóf hann máls, „og það var talsvert ruslulegt í íbúðinni hennar, sem var þrjú svefnherbergi og ein setustofa, og var þetta allt saman búið hræðilegustu húsgögnum, væmnasta eftiröpun af Holly- wood. — Jæja, sagði hún fyrirlit- lega, þegar ég var seztur. — Þér eruð þá sem sagt sá góði herra Kinsey, sem heldur að konum hríðfari aftur hvað kyn- hvatir snertir eftir 32 ára ald- ur. Jj — Samkvæmt Hávísindaleg- um' niðurstöðum hefur verið hægt að sanna, að 65 prósent ' ''iilfiifl "t'ii -«llra ... hóf ég - máls, en sú ljóshærða greip fram í fýrir mér og bað mig urhlsþurninga- listann til yfirlestfar. Ég rétti henni hann, og hún rehndi aUg- unum yfir alla spurningarnar, 117 talsins. — Þetta er allt í lagi, sagði hún síðan, — ég get svarað þeim játandi, öllum, saman. Mér krossbrá. — Það getur hreint ekki ver- ið, muldraði ég furðu lostinn, — eigið þér við, að ég megi líka skrifa já framan við spurn ingarnar 97 og 98? — Já, það er eins og ég sagði, allt í lagi með þetta allt saman. Og hvað snertir þessa fjandans fullyrðingu yðar um að kynhvatir konunnar minnki eftir að hún hefur náð 32 ára aldri, þá vilduð þér ef til vill gera svo vel og koma með mér inn í næsta herbergi og fá leiðréttingu á skoðun yðar." Smith þagnaði. Hann þurrk- aði svitann af enninu og rétti út höndina eftir ísvatninu. „Fóruð þér með henni?" spurði Kinsey varlega. „Já," svaraði Smith og kink- aði kolh. „Það var ekki um neitt annað að gera." Hann boraði fingrunum nið- ur í uxaleðrið á stólnum. Hann var bersýnilega afar æstur yfir því, sem gerzt hafði. „Teljið upp að tíu og hugs- ið um eitthvað annað," flýtti Kinsey sér að segja. Smith taldi upp að hundrað án þess að þess yrði vart, að honum hefði tekizt að hrekja hugsunina um þá ljóshærðu út

x

Ný vikutíðindi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ný vikutíðindi
https://timarit.is/publication/881

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.