Ný vikutíðindi


Ný vikutíðindi - 20.10.1972, Side 1

Ný vikutíðindi - 20.10.1972, Side 1
 DAGSKRÁ Keftavíkur- sjónvarpsins á bls. 5 Föstudagurinn 20. október 1972.----41. tbl., 15. árg. — Verð 30 krónur atvælasmygl Yfirdýralækiiir krafin sagna. - TugmiIIjóna tollfríðindi Ameríkana. - Sýkingarhætta! Það er engu líkara en laridsmenn séu orðnir ger- samlega daufir fyrir alls kyns furðulegum forréttind- um, sem Ameríkanar á Mið- nesheiði njóta á flestumsviðT um. .....¦'¦¦ . ¦ . y Það hefur• nú verið gert opinbert, /,að hljóðlega er laumað út aí' Keí'lavíkurflugf velli, tollfrjálst, matvælum fyrir nærri þrjár milljónir mánaðarlega, og má því gera ráð fyrir, að þessi kyn- lcgu- umsvif nemi nærri 40 milljónum. árlega. Sjálfsagt er hér um að ræða; einhvers konar samn- ing.milli fyrrvérandi ríkis- stjórnar og^hersins, eða.rétt- ara-sagt þeirra Ameríkana, sem, á Vellinum starfa. En ek-ki verður annað séð, en hér" sé ;um fullkomlega ólög- legtathæfi að ræða. Astæða'. er til að spyrja, hvort yfirdýralækni sé kunn- ugt um þetta athæfi, en sem •w-iis-s áss ,«S«S>^ Jmm FATAFELLA VIKUNAR S«f: kunnugt er, er allur mat- vælainnflutningur háður ströngu efth'liti, ekki hvað sízt vegna hættu á gin- og klaufaveiki. Talsvert hcfur borið á því, að fólk hér í höfuðborginni, sem er i einhverjum tengsl- um við amerískt fólk, búsett utan vallarins, hafi haft á boðstólum matvöru, sem komið hefur tollfrjálst út af vellinum— og er hér um að ræða athæfi, sem þarfnast rannsóknar niður í kjölinn hið bráðasta. Blaðið hefur aflað sér vitneskju um, að yfird>rra- læknir hefur nývei'ið bann- að innflutning á sauðnaut- um, og viðheldur hann enn innflutningsbanni á kjötvöru til landsins. Verður þvi að gera kröfu til yfirdýralækh- isembættisins, að þegar sé gefin skýring á því, hvers vegna amerískir hermenn geti óhindrað flutt inn í landið slíka bannvöru fyrir tugi milljóna árlega. Þá er rétt að geta þess, að allur þessi innflutningur af vellinum er tollfrjáls, and- stætt við aðra innflutta mat- vöru, og er óhætt að full- yrða, að sú ívilnun ein nemi um 10-15 milljónum árlega. . Landsmenn hafa um langt árabil þurft að kyngja því, að Ameríkanar séu forrétt- indastétt í landinu, en hér munu flestir á einu máli um að gengið sé einum of langt. rímuklæddar vændiskonur slenikar stúlkur í brazanum geta ekki lengur hvítþvegiðsig! Eins og skiljanlegt er, leita varnarliðsmenn á Keflavíkurflugvelli fang- bragða kvenna, og fyrir þá, sem hafa ekki konuna sína með sér, er naumast i ann- að hús að venda en til ís- lenskra kvenna. Þetta er sama sagan hér sem annars staðar — karl- menn eiga bágt með að vera kvenmannslausir til lengd- ar, einkum ef þeir eru fjarri heimilum sínum. Það dettur engum í hug að áfellast Bandaríkjamenn fremur en aðra í þeim efnum. Karl- mannseðlið segir til sín hjá öllum þjóðum og kynflokk- um. Á hinn bóginn gæti veriö ástæða til að athuga nánar framferði þeirra kvenna, sem stunda fagnaði með þessum útlendingum á all- lausbeizlaðan hátt. Sé einhver íslenzk og laus lát stúlka komin í kunnings skap við einhvern íslenzkan starfsmann á Vellinum, mun það vera segin saga, að þegar hann er horfinn af landi brott, tekur hún ein- hvern kunningja hans upp á arminn. Eftir fyrstu viðkynningu er útlendingurinn venju- lega kominn inn á gafl hjá henni — leggst svo að segja upp á heimilið. Á þriðja degi fær stúlkan oft frí úr vinnunriLí~einn_dag,-og fer. hún þá iðulega ekki úr rekkju frá þessum nýja og óþekkta „vini" sínum í sól- arhring! Við þekkjum dæmi um þetta. Yfirleitt eru þessir menn hér íikamma hríð, og eitt- hvað mun vera um það, aö þeir skilji eftir sig erfingja. En þegar þeir fara skilja þeir eftir sig upplýsingar, þannig að stúlkan þarf ekkí að kvíða karlmannsleysi á eftir. : Yfirleitt heldur sú stúlka áfram í branzanum, sem eitt sinn er kominn í hánn — og lítur ekki á landann. Því var lengi haldið fram, að : íslenzkar stúlkur hafi ekki selt blíðu sína — nema þá örfáar — því þá myndu Framh. á bls. 5 Stirðbusaháttur lögreglumanna OKga í fóiki vegna of heidisverka einkennisbúinna embætismanna Það eru sjálfsagt orðin hart nær þrjátíu ár síðan, að einn kunnasti lögmaður landsins, Lárus Jóhannesson, varð fyrír því, að Iögreglu- menn handleggsbrutu hann í eirihverjum stympingum. Ekki riðu verðir laganna fcitum gelti frá þessum á- tökum, og voru Lái-usi greiddar gíí'urlegar skaða- bætur. Hann lét hins vegar ekki þar við sitja, heldur auglj'stií blöðum, að hann tæki að_sér- endurgjaldslaust að flytja mál gegn lögregl- unni. Síðan þetta skeði, hefur mikið vatn runnið til sjávar, og nú er svo komið, að al- menningur virðist ekki eiga auðvelt með að leita réttar síns gagnvart þeim þursum, sem ár eftir ár petja smánar- blett á alla stéttina með fólsku, þjösnaskap og heimsku. Hið síðast nefnda hefur lengi þótt loða við lög- reglumannastéttina — og er Eramliald á bls. 7.

x

Ný vikutíðindi

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Ný vikutíðindi
https://timarit.is/publication/881

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.