Ný vikutíðindi


Ný vikutíðindi - 20.10.1972, Blaðsíða 7

Ný vikutíðindi - 20.10.1972, Blaðsíða 7
 NÝ VIKUTÍÐINDl mein, með þeim hæiti að vakið hefur almennan við- bjoð.j Rétt er að ítreka það hér, sem allir raunar vita, að flestir þeir, sem skipa lög- regluliðið, eru ágætismenn, og sjálfsagt vel hæfir í starfi, og ætti að vera þeim mun handhægara fyrir yfirmenn stofnunarinnar að „hreinsa .til". Nú er svo komið, að al- menningur er alvarlega far- inn að hugleiða réttarstöðu sína gagnvart lögreglunni Þeir lögreglumenn, sem hvað ef tir annað gera sig seka um að haga sér gagnvart borg- nrunum eins og mannýgir tarfar með tóman haus, eiga þegar að víkja úr lögregl- unni. Þá er rétt að benda al- menningi á þá staðreynd, að hægt er að krefjast þess af lögreglumönnum, að þeir staðfesti framburð sinn með eiði, þegar þeir eru að skýra frá viðskiptum sínum við al- menning í Iandinu. LÁRÉTT: 1 framhluti 5 ættarnafn- 10 drumbur 11 verzla 13 grobba 15 hælast 17 heiður 18 stólarnir 20 hundur 21 léreft 22 ásynja 23 veinar 24 ilmur 27 beita 28 bakhluta 30 bindi 32 íláti 33 föður 34 arniur 36 fljótur 37 tók 40 dormar 42 hæð 45 eldstæði 47 f æði 48 hátíðin 50*eyða 51 aldur 52 rugla 53 tjón 54 bognaði 57 rassana 60 fuli 61 hagana 62 fæddur 63 stælt LÓÐRÉTT: 1 erfitt 2 efni 3 viðkvæm 4 orðtæki 6 klampinn 7 sængurfatnaður 8 vindur 9 trúðleikur 10 hirzla 12 ávöxturinn 13 unaðurinn ¦& Kvennamenn Framh. af bls. 8. 86 ára gömul. Þegar hann kemur heim á kvöldin, safnast allar konurn- ar umhverfis hann, og eftir nokkra stund segir hann við eina þeirra: „Komdu, vertu með mér." 'Þaði'er'merki um, að hinar eigi að draga sig óðara í hlé, svo að hann geti byrjað leik- irui. Persneski blaðamaðurinn, sem fékk viðtal við Khalaf gamla fékk líka að rabba við eina af eiginkonum hans. Hún er orðin 86 ára gömul og stjórnar hinum konunum. Ef sjeikinn óskar eftir einhverju nýjabrumi í kvennamálum, fer hún á stúfana ásamt annarri eiginkonu hans og leitar uppi snotra stúlku í borginni. Þær hafa trumbuleikara með sér, og þá vita allar ungar konur, að Khalaf vill fá eitthvað nýtt. Þær, sem hafa áhuga á að kom- ast í kvennabúrið — en þær etru margar — gefa sig fram, og svo velja eiginkonurnar tvær úr hópnum Þegar þessi 86 ára gamla kona var spuprð, hvort hún vildi ekki helzt vera eina eig- inkonan hans, svaraði hún: „Nei, það væri alltof Ieiðin- legt líf!" ¦ír, Grímuklæddar 14 tala 15 fornafn 16 umbúðirnar 19 tölu 25 fuglana 26 verkfæri 28 gyrða 29 yljar 31 spor 32 hrúga 35 markleysa 36 kufl 38 skrána 39 snuðra 41 tjón 42 lofi 43 strák 44 hvílist 46 askana 48 bÖrnin 49 tæpt 55 áhald 56 flani 58 mólendi 59 guð KROSSGÁTAN m : l j 4 5 6. , 7 .. 8 ' R "1 11 12- 13 14 1 His ié i7 18 tð -20 21 J2 •23 4 15 26 27 39 30 il 32 mm ' R 55 1 ;;> 56 37 38 H39 iST« *TT* | í*5 1 1 « . 47 1 ¦i451 i r 1 Ir i i i l»'l 1 5T 1 ! f3l 1 54 1 ' 55 im i i l^ f* t" 1 • 1 60 1 Mll d mar J 63 1 i i l 1 1 1 1 kannske látið heita svo að það sé fyrir húsnæði, kápu, kjól, mat o. s. frv., enda hafa varnarliðsmenn morö fjár með höndum. Þessar stúlkur þurfa að gera það vel upp við sig, hvort þetta sé ekki hrein- ræktað vændi. Það er ekki nóg að hvítþvo sig í eigin augum, ef þær eru í raun- inni ekkert betri en kynsyst ur þeirra, vændiskvenn- anna, sem koma hreint og beint fram. Kona, sem nýtur kyn- maka með manni eða mönn um — að undanskildum eig inmanni sínum — og fær greitt fyrir á einn eða ann- an hátt, er ekkert annað en vændiskona, einkum ef húri flýr í fang annars, þegar einn fer! Það stendur líka áreiðan- lega ekki á því, að pening- ar séu í boði hjá útlendum karlmönnum, sem hér dvel- ast, fyrir að njóta kvenna, enda hafa konur löngum kunnað að mata krókinn, þegar þánnig stendur á. Oridgc- þáttur Framh af bls. 1 þær vera stimplaðar mellur, bæði i eigin augum og ann- arra. Þær sóttust í vín og glaum, en ekki í fjármuni, að því, að sagt var. Nú eru raddir uppi um að þetta sé að breytast. Ef þær fá ekki peninga, þá fá þær gjafir í stórum stíl — og til- fellið mun raunar vera orð- ið það, að þær þiggja marg- ar peninga af vinum sínum á Vellinum, sem er þá Suður gaf. — Norður og Suður eru á hættu. — Spilin liggja þannig: Norður; * Á9 84 V K ? Á 10 7 4 2 * 872 Vestur: Austur: A G53 * 62 VD843 V 10 6 2 ? 65 ? D983 * G10 9 5 * Á643 Suður: A KD10 7 V ÁG975 ? KG * KD Suður opnaði í hjarta, Norð- ur sagð) 2 tígla, Suður 2 spaða, Norður 4 spaða og Suður 6 spaða. Allir pass. Vestur lét út lauf G. Austur tók á Á og spilaði aftur laufi, Sögur af frægum mönnum Coolidge Bandaríkjaforseti sótti venjulega kirkju á hverj- um sunnudegi, og sögðu sumir að það væri fremur af skyldu rækni en áhuga. Ein sunnu- dag, þegar hann kom heim í Hvíta húsið, eftir messu spurði frúin: „Var ræðan góð?" „Já," svaraði hann. „Um hvað talaði prestur- inn?" „Syndina." „Og hvað hafði hann um hana að segja?" „Ja, hann var á móti henni." Þetta er haft eftir Mark Twain: „Þegar ég var 14 ára, fannst mér pabbi svo leiðinlegur, að ég þoldí hann varla nálægt mér. Svo, þegar ég var orðinn 21 árs, varð ég undrandi, hve mikið sá gamli hafði lært á sjö árum." . Cooiidge forseti var rnaður fremur fámáll, svo sem kunn- ugt er. Frú ein í Washington veðjaði eitt sinn um það við nokkrar vinkonur sinar, að henni skyldi takast að f.á for- setann til að tala. Svo kom tækifærið. í aádeg- isverðarboðinu tókst henni að króa íorsetann af úti í honii og sagði síðan: „Trúið þér því herra forseti, að ég veðjaði við vinkonur mínar um, að mér .skyldi takast að fá yður til að segja að minnsta kosti þriggja orða sétningu." „Þér tapið," var svarið. Og hér er ein um Winston Churchill. Skömmu eftir að hann hætti sem Suður fékk á K. Því næst tók sagnhafi á Á og K í tígli og svmaði svo tromp 10, þann- ig að Vestur fékk á óvaldaðan G! Vitanlega átti Suður að fara strax í hjarta, en ekki tígul, síðan koma sér inn á tromp Á. Svo kemur hann sér inn á tíg- ul Á, trompar enn hjarta í borði, trompar lauf heima og tekur síðasta trompið af Vestri. Að lokum standa tveir hjarta- slagir og tígul Á. þingmennsku fyrir íhaldsflokk- inn og gerðist frjálslyndur, sat hann til borðs með ungri og myndarlegri stúlku í kvöld- verðarboði. Hún leit á hann tælandi augnaráði og sagði: „Það er tvennt, sem mér líkar ekki við yður, hr. Churchill." „Og hvað er nú það?" „Hinar nýju stjórnmálaskoð- anir yðar og yfirskeggið." „Kæra ungfrú," svaraði Churchill rólega. „Kærið yður kollótta. Ég geri ekki ráð fyrir að þér eigið eftir að komast í náið samband við þetta tvennt." Mark Twain gaf út dagblað í Missouri um skeið. Einn af áskrifendum blaðsins skrifaði honum bréf, sagðist hafa fund- ið konguló í blaðinu og óskaði eftir að vita, hvortþettaværi gæfumerki eða ekki. • Mark Twain svaraði á þessa leið: „Þetta er hvorki gæfu- merki né merki ógæfu. Þessi konguló hefur einfaldlega ver- ið að kynna sér, hvaða kaup- maður auglýsti ekki í blað- inu. Síðan hefur hún ætlað sér að fara í verzlunina, spinna vef fyrir dyrnar pg lifa frið- 'sömu lífi, þar sem eftir væri ævinnar. Walter Hines Page var um tíma ritstjóri við blaðið The World Work. Eins og aliir rit- stjórar, varð hann að endur- senda fjöldann allan af sögum og greinum, eftir misskilda rit- höfunda með þeim orðum, að þær væru ekki birtingarhæfar Eitt sinn fékk hann svarbréf frá konu einni, sem hljóðaði þannig: „Hr. ritstjóri. Ég var rétt í þessu að fá endursenda sög- una, sem ég sendi yður í síð- ustu viku, ásamt þeim ummæl- um, að hún væri ekki hæf til birtingar í blaðinu. Þetta þykir mér hart, þar sem ég veit, að þér hafið ekki lesið söguna. Til að prófa þetta límdi ég saman 18., 19. og 20. blaðsíðurnar í sögunni, áður en ég sendi yð- ur hana. Nú fæ ég handritið sent n:eð nákvæmlega sömu umrae-k]um, sem sanna það, að þér hafið alls ekki lesið sög- una. Mín-skoðun er, að maður á borð við yður, sem léyfir sér slíkt og þvílíkt, ætti ekki að fá að vera.ritstjóri gláðs." Page skrifaði svarbréf: „Kæra frú. Á morgnana, þegar ég brýt skurnina af egg- inu mínu, þarf ég ekki að borða allt eggið, til að komast að því, hvort það er ætt eða ekki." Georg V. Bretakonungur var vanur að hringja til systur sinnar, Victoríu prinsessu' klukkan hálftíu á hverjum morgrii og spjalla við hana um stund. I þessum samtölum sín- um hirtu þau lítt um forms- atriði og létu alla hirðsiði fjúka út í veður og vind. Það var til dæmis einn.morgun, er síminn hjá Victoríu prinsessu hringdi á hinum venjulega tíma, að hún greip heyrnartól- ið og sagði formálalaiíist: „Góð- an daginn, gamli, sauðurinn þinn!" Símastúlkan 'svaraði sem ekkert væri: „Augnablik — Hans hátign er rétt að koma!" i Eitt sinn ætlaði hinn frægi leikari og listamaður, Orson Welles, að halda fyrirlestur í litlum bæ í Ameríku. Þegar til kom, réyndust áhorfendur svo fáir, að telja mátti þá áfingr- um sér. Jafnvel stúlkan, sem átti að kynna snillinginn fyrir samkundunni, var ekki mætt. Welles ákvað því að kynna sig sjálfur með nokkrum orð- um: „Döraur mínar og herrar," sagði hann. „Mig langar til þess að byrja á því að segja yður ofurlítið um fyrirlesarann — sjálfan mig. Ég er leikhús- stjóri. Ég' eír leikstjóri. Ég er leika-ri. Ég er kvikmyndahöf- undur. Ég er kvikmyndaleik- ari. Ég skrifa, set á svið og leik fyrir útvarp. Ég er töfra- maður. Ég mála, teikna og skrifa bækur. Ég er fiðluleik- ari og píanisti." Hér þagnaði Orson Welles andartak, beygði sig síðan fram á við til hinna þunnskipuðu bekkja og hélt á- fram: „Það er annars leiðin- legt, að ég skuii vera svona fjölmennur hér, en >þið svo fámenn!"

x

Ný vikutíðindi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ný vikutíðindi
https://timarit.is/publication/881

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.