Nýi tíminn - 08.01.1953, Blaðsíða 1

Nýi tíminn - 08.01.1953, Blaðsíða 1
Forustugrein: JÞeir hafa sett smánarblett á samvinnuhreyfinguna. Ka'upið og lesið bók franska rithöfundarins „Plágari" sem Mái oe Menning hefur p-ifið út. Sjá ritdóm á 2. síðu, '§} Fimmtudagur 8. jasiúar 1953 — 12. árgangur^— 1. tölublað ÞESS AÐ Ný bandarisk fyrirmœli hirf um áramóf: OG IHALDIÐ BOÐA STETTA EITA GEGN VERKALÝÐSSAMT Hermaitn Jósiassoit játor €ið þoð étti tiS belfa lögregfunni gegn verkf alisntönnym Þau tíðindi gerðust nú um áramótin að bæði Hermann Jónasson íormaður Framsóknarflokksins og Bjarni Benediktsson varaformaður Sjálfstæðis- ílokksins boðuðu stofnun innlends herliðs, og sér- staklega Hermann Jónassqn fór ekki dult með það að þetta ætti að vera stéttarher sem hægt væri að beita gegn verkalýðssamtökunum og baráttu þeirra íyrir mannsæmandi kjörum. Ein helzta röksemd Hermanns er sú að ríkisstjórnin hafi glatað virðingu og trausti meðal „erlendra þjóða" í desemberverk- fbllunum, þannig að augljóst er hvaðan hugmyndin er komin. Bjarni talar um Rússa Ummæli Bjama Benedikts- sonar eru sama eðlis og fyrri ummæli sem birzt hafa í ræð- um þingmanna stjórnarinnar og blöðum þeirra: það þurfi að stofna her gegn Rússum. Hann segir orðrétt: „Hitt er annað mál, að fleiri og fleiri eru að komast á þá skoðun, aS okkur sæmi ekki að treysta eingöngu á aðra um varnir landsins, ef við viljum í raun og sannieika vera sjálfstæð þjóð". Síðan tekur Bjarni sérstaklega fram að það sé ekki til þess ætlazt „af öðrum" að ísléndingar stofni her, og vita þeir sem þekkja aðferð Bjarna mætavel hvernig á að lesa úr þeirri yf- irlýsingu, enda kemur það glöggt fram í ummælum Her- manns Jónassonar. Að lokum kemur Bjarni svo með þá 'kyn- legu sagnfræðilegu skýringu að íslendingar hafi glatað sjálf- stæði sínu „á söguöldinni" (!) vegna s'korts á hervaldi. — en Hermann talar um verkföllin Hermann Jónasson hefur sérstakan kafla í áramótagrein sinni sem hann nefnir Vald, og fjallar þar um verkföllin. Seg- ir hann þar að verkföllin hafi verið „lögbrot og ofbeldi, sem hvergi mundi þolað í" nálæguni íiöndum". Það só unnið mark- visst að því „að venja þjóðina vtð að hún sé beitt ofbsldi í ríkara og ríkara mæli, færa sig stnám gamanupp á skaftið, slæfa hugi manna svo að þeir láti sér alít lynda. — Og ef menn, einn og einn, reyna að verja sig (þ.e. gerast venkfallsbrjótar) eru mofn þeirra birt og þeir stimpl- aðir ssm þjóðhættulegir menn! — Síðasta verkfall er talandi dæmí um allt þetta um íeið og það sýnir okkur það, &em siun- ir mundu leyfa sér að kaíla hálfgerða skopmynd af þjóðfé- lagi"-. Og enn segir formaður Framsóknarflokksins að verk- íöllin hafi verið háð á„þann veg að villimenska ráðj hér ríkjum. Það er næsta óvíst, að við verðum lengí í tölu sjálf- stæðra þjóða, ef við eklki skilj- um þetta. Því þótt ýmsir læpist niður fyrir ofbeldi, og hafi oft verið nauðugur sá kostur einn, þá er því þó svo varið, að menn eru ekki það mikið sram- ari en önnur dýr, að þeir ekki snúist til varnar". „Sérstakt þjóðvarnarlið" Síðan kemur ály'ktun Fram- sóknarformannsins: „Vald - í þessu þjóðfélagi er óhjáikvæmi- legt ^ð hafa eins pg í öðrum lýðfrjálsum IöntFum. Við Is- lendingar erumekki fullkomn- ari menn en þeir sem önnur nútíma lýCræðisIöEd byggja.' Praœhald á 7. síðu. Bjarni B<knedikísstm vill tr^ggja ílialdinii einra3Öi nieíV Hvpnii feosningalögiiiii Um þessi áramót boða stjórnarflokkarnir ekki aöeins stofnun íslenzks hers til þess aö beita verkalýössam- tökin ofbeldi, heldur einnig afnám lýöræð'is í kosning- um. Hefur breytt kjördæmaskipulag verið rætt mjög mikið undanfarið innan stjórnarflokkanna — og eng- inn þarf að efa hvaðan fyrirmælin koma. í öllum Atlantshafsbandalagslöndum þar sem sósíalistískir flokkar eru sterkir hefur kosningaskipulagi verið breytt á undanförnum árum og lýðréttindi stórlega. skert. Hafa Bandaríkin víða borið fram opinská fyrir- mæli um þessar aðgerðir og hótað að öðrum kosti við- urlögum, t. d. í Grikklandi fyrir skemmstu. Nú er föðin sem sagt komin að tslandi. I áramótagrein sinni birtir Bjarni Benedikts- son hin nýju fyrirmæli. Fyrst minnist hann á þann mögu- leika að skipta landinu öllu í npkkur stór kjördæmi, en seg- ir síðan orðrétt: „H|n leiðin, og sú sem ég hygg miklu far- sælli, er sú, að skipta öllu landinu í einmpnningskjördæmi, þannig að hin gamla kjör- mannaskipun haldist í höfuðat- riðum, svo að þingm'aður verði ekki tekinn frá neinu byggðar- lagi frá því sem- nú er, en einmenningskiördæmi verði alls- staðar, þ. á. m. í Keykjavík, sem þá mundi skiptast í 16 cða 17 slík kjördæmi ... Ef þessi háttur hefði, verið á hafður og einmenningskjör- dæmum haldið en hóflega verið Þa'ð varpar skýru ljósi á valdaaðstöðu innan AB- flokksins að hinn nýkjörni formaður', Hannibal Valdi- marsson, fær ekki einn að skrifa áramótagrein í flokks blaðið, heldur birtist við hlið hans önnur slík grein eftir Stefán Jóhann Stefánsson, manninn sem var sparkað á sí'ðasta flokksþingi fyrir þirýsting neðan frá og á ekki einu sinni sæti í mið- stjórn flokksins! Og Stefán Jóhann lýsir yfh því í grein sinni með mjög ákveðnu orðalagi að steínu flokksins verði ekki haggað um einn þumiung, það sé mi tryggt! Hann segir oixSrétt: „Hvert Alþýðuflokksþing af öðru befur mótáð stefnu og starfsaðferðirnar í dæg- urmálunum, á skiptandi og oft erfiðum tímum, jafnt í utanríkis- sem innanlands- málum, en þó alltaf eftir fastri meginreghi og ákveð- inni óbrotinui ]ínu. •¦ „Síðasta þ;ng Alþýðu- flokksins, nú í lok ársins^ Bjarni Ben. is verðii var þar málefnalega séð eng- in undantekning. Fráfarandi miðstjórn undrbjó og samdi skýra og , ákveðna stefnu- skrá í dægurmálum, í beinú framhaMi og fullu samræmi við" stefnu og starfsaðferðir miðstjórnar og þingflokks á liðnu kjörtímabili. Þessi stefnuskrá fráfarandi stjórn ar var síðan lögð fyrir Síefán Jóhann. flokksþingið og samþykkt þar án nokkurrar efnis- breytingar eða mótaíkvæða. „Þannig móta'ði síðasta Alþýðuflokksþing áframhald andi óbreytta stefnu flokks- ins bæði í alþjóða og innan- landsmálum. Á þann veg lagði þingið fullt og óskorað samþykki sitt á síefnu þá og starfsaðferðir, er fylgt hefur verið og var ákveðið í einu hljóði, að henni skyldi áfram haldið óbreyttri. „Lagði flokksþingið síð- asta þannig skýrar og á- kveðnar línur i höfu'ðatrið- um, um baráttu Alþýðu- flokksins og afstöðu, er fylgja ber á milli flokks- þinga. Mun þess að sjálf- sögðu verða vel gætt, að eigi verði frá þeini ákvörð- unum kvikað." Þessi digurbarkalegu um- mæli hins fallna formanns sem enn hefur vald yfir öll- um eignum flokksins — og akuldum — þarfnast ekki akýringa, en þau ættu að geta orðið ýmsum lærdóms- rík. bætt við í þéttbýlinu, eftir því sem byggðin færðist til, þá mundi mörgum ófarnaði í ís- lenzkum stjórnmálum hafa ver- ið afstýrt á undanförnum ára- tugum ... Um framt'ðina er erfitt að spá, en allt bendir til þess, að reynsla fortíðarinnar verði þar bezti leiðarvísirnn. Víst er um það, að slík einmenningskjör- dæmi eru öruggasta ráðið til þess að tryggja styrka stjórn tí landinu, koma í veg fyrrr of- fjölgun flokka og þar með standa gegn upplausn og óár- an í mannfólkinu." Hægt að svipta nær helming þjóðarlnnar lýðréttindum. Aformin eru því þau að skipta öllu landinu í einmenn- ingskjördæmi og afnema með öllu" uppbótarsæti. Með þessu móti er auðvelt að koma því þannig fyrir, t. d. með flokka- samsteypum, að hreinan meiri- hluta þurfi í hverju kjördæmi til að koma manni á þing. Þá gæti vel svo farið a3 uppundir helmingur þjóðarinnar hefði engan fulltrúa á þingi! Sér- staklega er ætlunin að svipta þann fimmtung þjóðarinnar sem fylgt hefur Sósíalistaflokknum að málum öllum lý&réttindum. Og sömu leið ætti Alþýðuflokk- urinn að fara, ef hann tæki ekki hverju því sem a'ð honum væri rétt. EinræðisvaM Ihaldsíns er markmiðið. Ráðamenn Sjáifstæðisflokks- ins segjast með þessu móti .ætla að koma á tveggja flokka kerfi samkvæmt bandarískri fyrirmynd. þannig að Fram- sókn og íhaldið skiptist á um að hafa meirihluta og fara me'ð stjórn! En undir niðri er ætl- unin sú, að tryggja einræðis- vald Ihaldsins, tryggja honum sem minnihlutaflokki yfirráð yfir þjóðmálunum öllum og þannig endanlegt umboí Banda ríkjanna á Islandi. Væntanlega hugsa Framsóknarfors.nrakk- arnir sig tvjyegis um áður en þeir gleypa við þessum áform- um — þrátt fyrir fyrirmælin að vestan.

x

Nýi tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Nýi tíminn
https://timarit.is/publication/883

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.