Foreldrablaðið - 01.01.1973, Blaðsíða 31

29
Sigrún K. Hannesdóttir, bókasafnsfræðingur:
Hver er bókakostur fyrir
börn á skólaskyldualdri?
Segja verður hverja sögu eins og hún er, og
hjá bókaþjóðinni miklu hefur barnabókaútgáfu
verið furðulega lítill gaumur gefinn. Bókaútgef-
endur kvarta yfir því, að barnabækur verði að
vera almennt ódýrari en fullorðinsbækur og eng-
inn muni kaupa barnabók á sex hundruð krónur,
þótt hliðstæð bók gefin út fyrir fuilorðna sé seld
á því verði. Útkoman hefur því orðið sú, að þorri
þeirra barnabóka, sem út koma á ári hverju, eru
reyfarar þýddir á óþarflega lélegt mál, prentaðir
á þykkan, óþjálan pappír, bundnir í lélegt band
og lítið samræmi milli málfars, efnis og leturstærð-
ar, — líklega allt til þess að útgefendur sjái sér
fært að halda verðinu nógu lágu.
íslenzkir rithöfundar, sem skrifað hafa barna-
bækur, hafa tæpast getað vænzt sama heiðurs
fyrir verk sín og þeir, sem skrifað hafa fyrir full-
orðna, þótt bókmenntalega séð hafi verkin verið
hliðstæð. Þeir, sem þó hafa haldið ótrauðir áfram
skrifum sínum fyrir börn, eru mestmegnis kenn-
arar. Það er ekki fjarri lagi að ætla, að milli 70-
80% af þeim, sem gefið hafa út bækur fyrir
börn hér á landi, séu eða hafi verið kennarar.
Hvernig er íslenzkum börnum séð fyrir lestrar-
efni? Við þekkjum þann sið, sem virðist rótgró-
inn hjá okkur, að gefa bækur í jólagjöf. Þessi
siður hefur leitt til þess, að barnabókaútgáfa er
öll miðuð við jólamarkaðinn, og nokkrum dögum
fyrir jól hlaupa svo foreldrar og frændur til og
kaupa einhverja álitlega bók, sem þeir stinga í
jólapakka barnanna. Sjaldnast er innihald bók-
arinnar kannað fyrirfram og því undir hælinn lagt,
hvaða bók verður fyrir valinu. Einn útgefandi benti
mér á þá staðreynd, að fullorðið fólk, er aðalkaup-
endur barnabókanna, og því yrði að miða auglýs-
ingarnar við þá fullorðnu en ekki lesendurna —
börnin sjálf. Fræðslubækur fyrir börn hafa verið
nær óþekkt fyrirbrigði á almennum markaði, enda
hafa útgefendur lýst því yfir, að tilgangslaust
væri að geía út slíkar bækur, því að foreldrarnir
keyptu þær ekki.
Víðast hvar erlendis, þar sem skólabókasöfn