Landneminn - 01.07.1955, Blaðsíða 8

Landneminn - 01.07.1955, Blaðsíða 8
Einar Kr.stjánsson: Konan við sjóinn (Saga úr slríðinu). Sagan er npphaflega skrifuð sem „plott" f leikrit. „Plottinu" var síðar breytt í þessa sögn. — Höfnndnr. I lágreistu húsi við sjóinn, þar sem hafaldan sogast aS og frá, Hgg- ur einmana fcona. Hún er kölluS konan við sjóinn vegna þess, að húsiS ,sem hún býr í, stendur nær sjónum en önnur hús þar í grennd. Dóttir hennar, 12 ára, situr hjá henni við rúmstokkinn og starir raunalega á móSur sína. Mamma, þú skelfur í rúminu, segir hún. Þetta batnar bráðum, Stella mín, segir móðir hennar. , Eg ætla að hlaupa út til hennar Rósu gömlu og biðja hana aS koma. NáSu fyrst í hann Svavar litla, segir móSir hennar veikradda. Já, mamma, segir Stella og er óSar búin að smeygja sér í kápuna og komin út. Það er haust og degi er tekið að halla. Hún fer beina leið niður aS sjónum, því hún veit, aS þar mun Svavar Htli vera. Hún sér hann kasta steinum í öldurnar. Hann hleypur niður fjöruna, þegar ald- an sogast út, og kastar hverjum steininum á eftir öðrum. Hann fær- ir s'g ennþá neðar og stendur í freyðandi bleytunni eftir brimlöðr- ið, sem hjaðnar og rennur í allar áttir. Honum finnst sjórinn magn- ast viS grjótkastið, og nýja hvít- fexta aldan skríða aS landi gný- meiri og háværari en sú fyrri. Hann flýí undan henni upp á stóran stein. En 'þrátt fyrir þaS vætir aldan hann um leiS og hún löSrungar steinana eins og hún ætli aS slíta af þeim þangið. Og aldan heldur áfram hátt á land, fyllir allar smugur, skríður á milli steinanna, og kæfir þá, drekkir þeim. Hann veit ekfci fyrr til en gripið er um hann. Það er Stella systir. Þú átt að koma heim, mamma er veik, segir hún og leiðir hana upp fjöruna. Svavar maldar í móinn. Hann vill ekki fara heim. Ég er búin að kveikja upp í stofu- ofninum, 'þú ættir bara að sjá, 'hve vel logar í kolunum, segir hún. Og Svavar hlýðir og fer heim meS syst- ur sinni vegna þess, aS hann hefur eins gaman aS eldinum og hafinu. Hún hjálpar honum úr hlífSarföt- unum, þvær honum og fer meS hann inn í stofu og færir honum gullin sín. SíSan fer hún út til að sækia Rósu gömlu. HvaS varstu aS gera, Svavar minn? kallaSi móSir hans úr svefn- herberginu. Ég var aS leika mér niðri við sjó. segir hann. Æ, niSri viS sjó, þú átt ekki aS leika þér viS sjóinn, segir hún mæSulega. Svavar opnar ofninn aS neSan. Hann starir lenigi í fcola- glóSina og rjálar viS eldinn. SíSan tekur hann gullin sín, og fer að leika sér á gólfinu. HvaS ertu aS gera, Svavar minn? spyr móðir hans eftir langa þögn. Ég er í skipaleik, segir hann og þeytist um gólfið meS skipiS sitt. Því ertu ekki heldur í bílaleik, það er miklu betra að vera í bíla- leik, segir hún. Hún getur með engu móti fellt sig viS áhuga hans á sjónum og skipinu. Það er mest gaman í skipaleik, segir hann og heldur áfram meS skipiS sitt eftir gólfinu. Stella kem- ur ein inn. Rósa gamla var ékki heima. Hver hefur opnaS ofninn aS neS- an? spyr hún. Eg, ég var bara aS skoSa eldinn, segir Svavar litli. Þú hefur veriS aS rjála við eld- inn eins og sjóinn, það máttu ekki, segir Stella ákveSin. Stella mín, farSu í bílaleik viS hann Svavar, segir móðir þeirra. Nei, ég vil fara í skipaleik, segir Svavar. Stella, geturðu ekki gefið honum aS borSa? segir móSir þeirra. 'Jú, mamma, ég skal gefa honum að borða. Fyrir alla muni, farið að borða, segir móðir þeirra. Stella og Svavar litli fara fram í eldhús. Á meSan læSist móSir iþeirra fram úr rúminu. Hún fer inn í stofuna og tekur skipiS, sem Svav- ar litli var aS leika sér aS. Hún felur þaS í rúminu sínu. Þegar hún er komin upp í rúmiS, eykst skjálft- inn og þaS slær út um hana köldum svita. Eftir kvöldverðinn kemur Svavar grátandi til móSur sinnar. Mamma, þaS er búiS aS tafca skipiS mitt, segir hann og heldur áfram að gráta. Þú ert orSinn syfjaSur, Svavar minn, segir móSir hans. Ég vil fá skipiS mitt. FariS aS hátta, krakkar mínir. Stella lokfcar bróSur sinn inn í svefnherbergiS. Ég vil fá skipið mitt. Ég skal sækja gullin þín, þegar þú ert háttaSur, segir Stella. Svavar ætlar aS verSa bílstjóri og 8 LANDNEMINN

x

Landneminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Landneminn
https://timarit.is/publication/893

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.