Unga Ísland - 01.11.1908, Blaðsíða 2
82
UNGA ÍSLAND.
Stjórnmál heíir hann mjög látið til
sín taka. Gaf hann ut blaðið »Dag-
skrá« um nokkur ár, hóf landvarn-
arbaráttuna 1902 og gaf út blaðið
»Landvörn«. Hann er mikilvirkur og
stórhuga, manna snjallastur í máli
og liðtækastur lil styrktar þeim mál-
stað er hann fylgir.
m
Minni íslands.
eftir
Einar Benediklsson.
Vovt land það yngist upp livert vor
í œskuprýði nýja;
i sólbráð eijðast íssins spor
og ársins skuggar ftgja. —
Eins vaknar tíf í hjarta og hug
á lwerri gleðistundu,
svo Ijetl og djarft sem fuglsins flug
og fritt sem blóm á grundu.
I óði og söng frá elstu tíð
af ótal mörgum sonum
var egnnar minnst hjá landsins Igð,
sem lifði í hennar vonum.
En ungt og ngtt er enn vort lag
sem aldan fgrir sandi.
Vjer hefjum þúsund hjartna brag:
Til Iieilla voru landi.
Vjer viljum tengja brœðrabönd
um bgggðir þess og haga,
frá efstn hlíð að gstu strönd
um œfi vorrar daga,
og blessa hverja hönd sem kann
að liag og sœmd þess star/a,
hvert andans verk — hvert orð sem vann
því eitthvað golt til þarfa.
Pvi dáð hvers eins er öllum góð,
hans auðna fjelagsgœfa
og markið eitt hjá manni og þjóð
hvern minnsia kraft að œfa.
Pann dag sem fólkið finnur það
og framans hlgðir kenning,
í sögu þess er brotið blað.
— Pá bgrjar Islands menning.
Lánsami Sig-gl.
(Niðuri.) Skömmu síðar náði mað-
ur Sigga, sem var á sömu leið, hann
lijelt á stórri hvítri gæs undir hend-
inni. Hann lieilsaði Sigga og þegar
þeir fóru að tala saman þá sagði
hann Sigga að gæsin væri ætluð í af-
mælisveislu. Það væri besta steik
undir sólinni og svo lofaði hann
Sigga að taka á gæsinni og finna fitu-
keppinn undir vængjunum á lienni.
»Þetta er góð gæs«, sagði Siggi, »en
svínið mitt er nú ekki heldur neitt
óhræsi«. »Hvaðan er svínið þitt?«
spurði hinn og Siggi sagði honum að
hann væri nýbúinn að fá það í skift-
um. Þá leit liinn í kringum sig með
áhyggjusvip og sagði: »Heyrðu lags-
maður, okkar í milli sagt þá var grís
stolið frá fógetanum í þorpinu þarna.
Þjófurinn hefur narrað þig og þegar
lögregluþjónninn kemur á eftir okkur
— mjer sýnist að jeg sjái blika byssu-
liiaupið hans þarna hjá hæðinni —
þá heldur liann að þú sjert þjóturinn
og þú lendir með grísinn í tukthús-
inu í staðinn fyrir heima hjá móður
þinni«.
»Æ, guð minu góður! Skelflng er
jeg ógæfusamur«, kallaði Siggi. »Bless-