Unga Ísland - 01.11.1908, Blaðsíða 6

86
UNGA ÍSLAND.
mega þeir vinna af gjer hlutabrjefin í
brautinni. Má svo segja, að það sem
búið er af brautinni, sje allt handa-
verk meðlima þessara tveggja fjelaga,
karla og lcvenna, og mun það auka
enn meir ánægju þá, sem fjelögin
hafa af þessu nytsemdarverki síðar.
Byrjað var á brautinni 25. ágúst í
sumar, og ætlast er til að hún verði
fullger, þannig að hægt verði að nota
hana snemma í þessum mánuði.
Ungmennafjelagið á þann heiður að
verða Jijrst til að vekja athygli manna
á skíðaíþróttum hjer í Reykjavík.
Undanfarna vetur hefur litið gagn
verið af að eiga skíði, því að livergi hafa
verið skíðabrekkur. En í vetur er
vonandi að þeir, sem eiga skíði, láti
þau ekki liggja ónotuð þegar færi er.
T. Á.
Leikar.
"V eöleilsar.
f>að er gamall og góður siður að ungir
og gamlir leika sjer saman á jólunum;
ýmsir leikar eru notaðir en veðleikar
munu vera einna algengastir. Þeir eru í
pví fólgnir að ýmsar þraulir eru lagðar
fyrir leikendur, ogþeirsem ckki lejrsa þær
viðunanlega verða að leggja fram veð
(einliver smáhlut, hníf, hring, tölu eða
annað þvílíkt) og er þeim safnað í sam-
eiginlegan sjóð. fegar nægilegt liefir safn-
ast í sjóðinn, er tekið að leysa út veðin,
það verður með þvi móti að einliverleik-
andinn er tekinn fyrir veðhafa, geymir
hann í einhverju íláti öll veðin saman,
tekur í liönd sjcr eitthvert vcðið og spyr
þann elsla í leiknum: »Hvað á sá að
gera, sem þetta veð á?« og dæmir hann
eigandann til þess að leysa veðið út með
einhverri þraut. Geti veðeigandi ekki
leyst þrautina verður veðið lagt aftur í
safnið. Sá sem leyst hefir út veð á nú
að dæma þann sem á næsta vcð, en sjá
verður um að dómarinn viti aldrei hver
veðið á (hann á það máske sjálfur) og
•ekki má veðliafi skifta um veð eftir að
dómur er uþþkveðinn. Eigi veðliafi veð
sem uþþ kemur verður hann að fá ann-
an leikanda i sinn stað meðan hann dæm-
ir næsta dóm.
Nú skal sagt frá nokkrum veðleika-
þrautum og dómum.
Hvorki já eða nei. Leikendur setjast í
hring í stofunni, nema hinn elsli, liann
gengur um á miðju gólfi, snýr sjcr við og
við til eins og annars og sþyr hann ein-
hverri sþurningu sem hægt er að svara
með já eða nei, en liinn aðsþurði verður
að svara lienni þegar með einu orði, sem
hvorki má vera já eða nei. Ef sþyrj-
andi sþyr sþurningar sem ekki verður
svarað með já eða nei leggur hann veð.
Standi á svari, eða sje það já eða nei eða
fleiri en eitt orð eða sje það fráleitlega
vitlaust verður svarandi að leggja veð og
fer út á gólíið til þess að sþyrja, en hinn
sest í sætið.
Dœmi: A. (er sþyrjandi, segir) við B.:
Erlu nú tilbúinn að svara mjer?
B. Víst.
A. við C. Áttu nokkur systkin?
C. Brjú.
A. við D. Þykir þjergaman að leiknum?
D. Mjög svo (skakkt, 2 orð verður að
leggja veð og skifta við A.).
D. við E. Ilvað gerðirðu ef að jeg
sþyrði þig?
E. Svaraði (hjer hefur D. sþurt rangt,
það er sþurning sem ekki verður svarað
með já eða nei og leggur hann þá veð).
D. við A. Liður þjer vel?
A. Sæmilega.
D. (Snýr sjer snöggt við og segir við B.)
Pví ertu að íta i mig?
B. (veit að hann er Saklaus og gremst
þessi aðdróttun, gáir ekki að, að sþurn-
ingin heyrir til leiknum og segir): Pað
er ekki satt. (B. verður að leggja veð og
kemur nú fram á gólfið í staðinn lýrir D.)
o. s. frv.
Já eða nei. Elsti leikandinn gengur út
úr stofunni meðan hinir koma sjer saman
um að tilnefna einhvern hlut,sem hann á að
finna. Nú kemur liann inn og sþyr liina
hvern um sig að einhverri sþurningú sem
svarað verður með já eða nei og fær
þannig u'þplýsingar um hlutinn. Sþyrji
hann skakkt verður hann að leggja veð.
Sje skakkt svarað (eða seinlega) verður
sá sem svarar að leggja veð. Pegarsþyrj-
andi þykist hafa fengið nægar Uþþlýsing-