Unga Ísland - 01.12.1908, Blaðsíða 1

Leikar.
Veðleiknr. (Frh.)
Hvernig, livar og liversvegna viltu liafa
I»að? Elsti leikandinn íer út úr stolunni
meðan hinir koma sjer saman um að
nefna einhvern hlut sem hann á að geta
ráðið liver er, þegar allir hafa svarað hon-
um spurningunum: Hvernig viltu hafa
pað? hvar viltu hafa það? og hversvegna
viltu liafa það? Hann spyr að þessu
þegar hann kemur inn. Geti hann ekki
sagt hver hluturinn er á eftir, leggur hann
veð og sá nœsti fer út. Sömuleiðis leggur
sá veð er ekki getur svarað. Best er að
orðið sje tvírætt (o: sje nafn á fleiru en
cinu).
Dœmi: Orðið fjöðnv er valið, 5 menn
eru í leiknum.
Hvernig viltu hafa það ?
1. svar: mislitt.
2. svar: greinilegt.
3. svar: úr stáli.
4. svar: mjúkt.
Hvar viltu hafa það?
1. svar: í hattinum.
2. svar': á kindum.
3. svar: í lásum.
4. svar: í rúminu.
Hvers vegna viltu hafa það?
1. svar: af því að það klæðir vel.
2. svar: af því að það auðkennir.
3. svar: af því að það er nauðsynlegt.
4. svar: af því að gott er aðliggjaáþví
o. s. frv.
Vatn, loft, land. Elsti leikandinn geng-
ur fyrir hina hvern af öðrum og nefnir eitt
afþessum höfuðskepnum eða frumefnum
og einhvern bókstaf. Sá, sem talað er við,
verður undir eins að nefna dýr, sem lifir
í því frumefni og hefur sama upphafstaf.
Geti hann það ekki, feggur liann veð og
tekur við af hinum að ganga á milli, geti
sá sem spyr ekki leyst úr sjálfur, leggur
hann einnig veð.
Dœmi: Sjór, Ií — svar: karfi.
Loft, M. — svar: máríerla.
Land, L. — svar: langa (þetla er sjávar-
dýr og sá sem svaraði leggur veð).
Allir fuglar fljúgi. Leikendur sitja um-
hveríis horð og hafa vísifmgur beggja
lianda á borðinu. Elsli leikandinn byrjar
þá leikinn þannig að hann kallar upp:
»Allir fuglar fljúgi« og lyftir um leið báð-
um höndum fljótt upp og eiga allir að
gera eins, verði einhver of seinn setur
hann veð. Síðan leggja allir fingurna
aftur á borðið. Pá kallar fyrirliðinn aft-
ur og nefnir nú eitthvert fuglsnafn t. d.:
»Allir hrafnar fljúgi«, og eiga leikendur
að lyfta höndunum, sem fyr, nú eru nefnd-
ir ýmsir fuglar, en allt i einu breytir fyr-
irliðinn um og nefnir annað dýr, t. d.:
»Allir kettir fljúgi« og lyftir upp hönd-
unum sem áður, en þá má enginn hinna