Unga Ísland - 01.11.1941, Blaðsíða 15

Unga Ísland - 01.11.1941, Blaðsíða 15
samneyti við hcrmennina, bjóða þeim inn á heimili sín, babla v'ið þá ensku og fyllast metnaði af því cinu, að geta sagt ,,yes". Iíér skal ekki framhjá því gengið, að til kynna hermannanna og íslendinga, geta legið mjög eðlilegar ersakir. En hinu má þó ekki gleyma, að á íslenzum heimilum á að tala ís- lenzku og ekkert nema íslenzku. Það er sérstaklega áríðandi einmitt nú. — Vilji hermennirnir eiga vinskap og kynni við íslenzk heimili, verða þeir að læra að tala mál íslenzkra heimila. Það er ekki nema sanngjörn krafa, að það málið af þeim, sem nú eru töl- uð til jafns í landinu, skuli vera rétt- hærra, sem er móðurmál þjóðarinnar, er landið byggir. Það er gott að hafa lært ensku og geta talað hana í Englandi, en hér heima eiga Islendingar að tala móð- urmál sitt. Hér er ekki tími til að fara um þetta öllu fleiri orðum. Hér er ekki rúm til að nefna neitt af þeim dæmum, er sanna að í þessu efni bregðast nú æði niargir íslendingar skyldu sinni. En, PVí miður, eru þau dæmi mörg. Ég s,íal þó að lokum geta þess, að tilefni Pessarar stuttu greinar er það, að nú Ujidanfarið hef ég séð mörg ykkar, sem mér er kunnugt um, að kaupið og lesið Unga Island, í fylgd með erlend- um hermönnum. Ég hef heyrt ykkur vera að reyna að babla mál, sem þið ^unnið ekkert í og ég hef horft á stolt vkkar yfir því, að einnig þið væruð íarin að umgangast útlendinga og ta'a, að ykkar áliti, þeirra mál. Ég hef hvað eftir annað rekizt á ykkur þar, sem þið hafið verið á hvim- leiðu vakki í kringum herbúðirnar og Pað jafnvel á þeim tíma, er skyldan bauð ykkur að vera annars staðar, Og UN^A ísland ennfremur hef ég svo heyrt þau ykk- ar, sem ég daglega umgengst, í ykkar hópi blanda inn í mál ykkar margs konav erlendum orðum, er þið viljið sýna kunnáttu ykkar. Eru það tilmæli mín til ykkar, að þið hugsið um hvort það, sem að framan er sagt er ykkur nokkur prýði. Umgangist erlenda her- menn sem allra minnst, en sýnið þeim þó fulla kurteisi í hvívetna. Munið, að hermennirnir eiga enga sök á því, þó að á ógæfuhlið hallist fyrir okkur sjálfum. Ef til vill finnst ykkur það ósann- gjarnt, að krefjast þess af ykk- ur, sem hinir þroskuðu menn vanrækja margir hverjir. En þó ætla ég að fara fram á ennþá meira. Látið fullorðna íólkið verða þess áskynja, að sú sé skoðun ykkar, að því beri að taka und- ir, er þið ségið: „íslendingar viljum við allir vera". S. J. * Trésmíðaneminn: (við meistarann) : Ég hef marið mig á einum fingrinum með hamrinum. rlvernig er hægt að komast hjá því? Meistarinn: Reyndu að halda hamr- inum með báðum höndum. * „Hversvegna hefirðu þennan hnút á vasaklútnum?" ,,Það er bara til þess, að minn.a mig á, að minna konuna mína á að spyrja mig, hvort ég hefði munað eftir dá- litlu, sem hún bað mig að muna fyrir sig. • Maðurinn: Það er nú eins og vant er. Þú getur aldrei verið sammála mér í neinu. Konan: Þetta er nú bara alls ekki satt, 139

x

Unga Ísland

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Unga Ísland
https://timarit.is/publication/894

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.