Unga Ísland - 01.03.1944, Blaðsíða 18

Unga Ísland - 01.03.1944, Blaðsíða 18
— Já, þú skalt nú athuga þetta, se.m ég hef veriðað segja þér. Þú ert ókunnug og það er eðlilegt, að þig langi til að vita um eitt og annað. Þú lítur út fyrir að vera skynsöm stúlka og ef þig langar í einhverja tilbreytingu, þá geturðu komið niður í öku- mannshúsið. Þar er engin sorg eða sút á ferðum, hvað sem þeim kann að líða heima í höllinni. María, konan mín, lítur björt- um augum. á lífið og krakkarnir eru engir (iofringjar. Þau voru nú komin að litlu og snotru húsi með stráþaki, sem stóð við veginn og náði upp að garðinum umhverfis aðalbygg- inguna. Jens lét -hestana nema staðar. — Hér bý ég, sagði hann talsvert hreyk- inn. Flekkóttur seppi, sem lá við dyrnar, fór að gelta og í sama bili heyrðist margradd* að óp úr garðinum bak við húsið. Andar- taki síðar gægðust margir hörgulir hrokk- inkollar út á milli blaðanna á limaghðing- unni. — Pabbi! Og allur hópurinn kom á harða- hlaupum. — Ert þú með nokkuð handa okkur. — — Sjáðu til, svona er það, sagði Jens ökumaður við Ingu og athugaði í laumi, hvcrnig henni mundi lítast á hópinn. — Hérna aftur í vagninum er karfa til mömmu. Það getur vel verið, að þið finnið kramarhús með sætindum milli bréfpok- anna. Tveir rösklegir drengir stigu upp á hjólið ég náðu í körfuna, og systir þeirra, sem var lítið eitt stærri en þeir, tók við henni. Við hliðið stóð stúlka á aldur við Ingu, sem hafði augu með litlum krakka, sem veltist í grasinu. — — Lena, hví stendurðu þarna eins og þvará. Láttu drenginn koma og heilsa pabba sínum. Inga heyrði strax, að Jens ökumaður talaði nú í nýjum og kaldari tón en hún hafði heyrt áður. Lena var ekki ljóshærð og bláeygð eins og hin börnin, heldur móleit yfirlitum, með stór, dökk og alvarleg augu og fremur fá- lát að sjá. Hún var með slétt, næstum svárt hár, fléttað í gildar fléttur sem hnigu ó-. reiðulega niður með hliðunum. Inga sá, að hún roðnaði um leið og hún beygði sig niður, tók drenginn í fangið og bar hann að vagninum. En Inga renndi grun í, hvers vegna hún hafði dregið sig í hlé. Hún var ein af þeim, sem sjaldnast sækjast eftir að láta bera of mikið á sér. Hún var vansköpuð, önnur öxlin dálítið hnýtt pg undin. Hún leit ekki upp þó hún kæmi að vagninum og lyfti litla stráknum upp til föður síns, og hún tók við honum aftur og fór inn í garðinn án þess að segja eitt orð. Hin börnin voru að vísu líka dálítið feimin við Ingu, en þau skotruðu þó til hennar augunum, hlógu og töluðu hverl í kapp við annað. '¦— Þau eru sæt, sagði Inga, þegar vagn- inn var aftur kominn af stað. — 011 ljós- hærð, ncma Lena. Hún ein er dökkhærð. — Við eigum hana ckki, flýtti ökumað- urinn sér að segja, eins og honum fyndist um að gera að segja það sem fyrst. — Þeg- ar systir konunnar minnar dó, urðum við að taka telpuna að okkur.-------Nei, hún María er engu dekkri en við hin. Þú verð- ur að koma bráðum og 'lofa henni að sjá þig. — Það er nú dugleg kona, skal ég segja þér. Ég vcrð hrcint og bcint að vara mig á, að hún skjóti mér ekki aftur fyrir sig. Vagninn beygði nú inn í trjágöng með gömlum og gríðarstórum kastaníutrjám til beggja hliða, og það lá við að Inga fengi hjartslátt. Bráðum átti hún að standa augliti til auglitis við frændann og frænk- 40 UNGA ISLAND

x

Unga Ísland

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Unga Ísland
https://timarit.is/publication/894

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.