Unga Ísland - 01.03.1944, Blaðsíða 31

Unga Ísland - 01.03.1944, Blaðsíða 31
gleymt honum í öllu þessu amstri. Hann Svo brölti hann af stað. Vindáttín var í tók hann upp úr vasa sínum, en það var fangið eins óg um kvöldið ... Hann þramm- svo dimmt að hann gat ekki séð hann, aði áfram hægt og rólega, við og við komu hann bara þuklaði á honum og fór svo að ákafar gusur ofan úr skörðunum oglömdu. skera með honum í snjóinn.......Hann hann í bræði sinni, líkt og þær vildu segja: bylti sér sitt á hvað til þess að halda á — Hví vogar þú þér, vesæll stráklingur, sér hita, en verst var að hann syfjaði svo að standa upp í hárinu á okkur . .. Við skul- mikið! ...:.. En sofna mátti hann ekki, um að okkur rieilum og lifandi láta þig fá sá maður cr sofnar í fönn'á varla aftur- eftirminnilega ráðningu. kvæmt til lífsins. Svo hafði hann heyrt. ' Færðin hafði versnað að mun við snjó- ......En þrátt fyrir það varð honum á að inn og Geiri litli þreyttist fljótt, hann varð móka öðru hvoru, en þegar hann var að votur á fótunum en áfram hélt hann samt. festa svefn, hrökk hann alltaf upp....... Það hlaut líka að vera farið að styttast. Þannig liðu mínúturnar áfram og urðu að Skyndilega heyrði hann hver hróp og klukkustundum. Geira fannst eitthvað Hann stanzaði og hjartað barðist ákaft í svipað og hann væri búinn að liggja þarha brjósti hans, var þetta misheyrn, nei, það í fleiri ár, svo langur var tíminn....... heyrðist aftur og nú var það nær en áður .. Hann hrökk upp af mókinu við það að Hann reyndi að hrópa en honum fannst snjóflygsa féll í andlit honum.......Hann orð sín verða. að óskiljanlegu hvísli en hlaut að hafa sofnað. Líkaminn var stirður samt hlutu þau að hafa heyrzt, því að og kaldur og hungrið var byrjað að segja vörmu spori sá hann móta fyrir manni til sín. Hann lá dálitla stund með opin aug- skammt fram undan. un og glápti upp í snjóinn fyrir ofan sig, — Pabbi, kallaði hann. augun voru farin að venjast myrkrinu. Það — Geiri litli, þú ert þá lifandi. Faðir hans heyrðist ekki lengur neinn hvinur í veðr- hljóp til hans síðasta spölinn og greip hann inu. Kannski var hann grafinn djúpt í snjó í faðm sinn um leið og hann hneig niður. og kæmist ekki upp. Við tilhugsunina reis Hann var gersamlega uppgefinn. Faðir hans harin upp á knén, lofthærra var nú ekki hafði lagt af stað undir eins og veðrið þetta herbergi hans ... Svo byrjaði hann hægði, án þess að gera sér þó nokkra von að krafsa í snjóinn með höndunum. Eftir um að finna hann lifandi... Hann lyfti svolitla stund stakk hann höfðinu út um honum á öxl sér og flýtti sér nú allt hvað ofurlitla glufu og dró djúpt að sér loftið er aftók heim á leið. Það var hálftíma gangur streymdi inn. Það var mikið lygnara og það eftir og þann veg hefði Geiri litli litli aldrei var hætt að snjóa. Það var töluvert mikill getað gengið til enda, hefði ekki föður hans skafbylur og koldimmt, en sást í loft. borið að í tæka tíð ... — — Ja, nú er að duga eða drepast, tautaði Það var þögul gleði í svip þeirra hjóna er Geiri og greip stafinn tveim höndum. Hon- þau sátu við rúm sonar síns á nýársdags- um var hrollkalt og það sem hann þarfnað- morgun ... Geiri litli var vaknaður og byrj- ist umfram allt var einhver hreifing. Hann aður að gæða sér á heitu súkkulaði og öðru leit upp í heiðríkjuna, til þess að vita hvort álíka góðgæti. Hann hafði sjálfur borið það hann sæi þó ekki einhverjar stjörnur, sem á bakinu alla leið neðan úr Eyrarþorpi. í hann þekkti. Ójú, þarna var þó alltaf sjö- lófa hans glóði vasahnífurinn góði, og þrátt stirnið og sei, sei, þarna leiddust fjósakon- fyrir allt volkið, var heilsan góð. Og það urnar ... Þá vissi hann þó' um áttina ,.. var nú fyrir öllu ... UNGA ISLAND i3

x

Unga Ísland

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Unga Ísland
https://timarit.is/publication/894

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.