blaðið - 10.01.2007, Blaðsíða 8
8 MIÐVIKUDAGUR 10. JANÚAR 2007
blaðið
Cheerios er trefjaríkt
og sykurlítið og fer vel
í litla og stóra maga
Cheerios
Mikilvægasta máltíð dagsins
Fnykurinn frá New Jersey
Enn liggur ekki fyrir hvaö orsakaði megna gaslykt sem
lagði yfir neðri hluta Manhattan í New York á mánudaginn.
Yfirvöld telja þó nokkuð víst að orsökina sé að finna í New
Jersey. Tólf voru lagðir inn á bráðamóttöku vegna vægrar
gaseitrunar á mánudaginn en voru útskrifaðir skömmu síðar.
Kirkjunnar menn sækja
börnin Starfsfólk Neskirkju
býðst til að sækja börn og
hafa ofan af fyrir þeim eftir
að kennslu lýkur.
Nemendum Melaskóla boðið í Neskirkju:
Móðir hræðist
trúboð í skóla
■ Undarleg framkvæmd ■ Gróin hefö ■ Óviðeigandi af kirkjunni
Eftir Ingibjörgu B. Sveinsdóttur
ingibjorg@bladid.net
„Ég veit að það eru góðir kennarar
og skólastjórnendur í Melaskóla. En
ég sendi ekki barnið mitt, sem á að
byrja í skóla í haust, í skóla þar sem
plantað hefur verið trúboðsstöð.
Það standa menn frá kirkjunni við
skóladyrnar og sækja börnin og
skila þeim svo aftur.“ Þetta segir
móðir barns sem er ósátt vegna
kirkjustarfs Neskirkju fyrir börn
í Melaskóla. Móðirin baðst undan
því að koma fram undir nafni af
ótta við að það kæmi sér illa fyrir
barn sitt.
Á vefsíðu Neskirkju segir að
starfsfólk kirkjunnar sæki börn í
skólann samþykki foreldrar kirkju-
starf fyrir þau að loknum skóladegi.
Síðan skili starfsmenn börnunum
aftur eigi þau að fara í skóladag-
vist að loknu kirkjustarfinu sem er
börnunum að kostnaðarlausu.
Móðirin óttast að þiggi hún ekki
kirkjustarf fyrir barnið sitt eigi
það á hættu að verða litið horn-
auga á einn eða annan hátt. „Ég er
ekki að úthúða kristni eða guðstrú.
Það er framkvæmdin sjálf sem mér
þykir undarleg. Það þarf að skoða
hvort ekki sé líka hægt að valda
skaða með þessu. Þar að auki er trú-
aruppfræðsla hverrar fjölskyldu
fyrir sig náttúrlega í höndum
forráðamanna.“
Ragna Ólafsdóttir, skólastjóri
Melaskóla, segir Neskirkju fá að
kynna starfsemi sína í skólanum
eins og aðrar stofnanir eða félög
í hverfinu, eins og til dæmis skát-
arnir og íþróttafélög. „Við leyfum
þeim öllum að dreifa hér litlum
auglýsingamiðum á haustin þegar
allt svona starf er að fara í gang.
Það koma ýmis samtök í öðrum
hverfum að máli við okkur en við
höfum ekki leyft þeim að kynna
starfsemi sína hér.“
Ragna segir ekki alla foreldra
þiggja kirkjustarf fyrir börn sín.
„Þetta starf er þegið fyrir hluta
barnanna hér í skólanum." Að-
spurð hvort önnur trúfélög en
Þjóðkirkjan fengju að dreifa kynn-
ingarmiðum væru þau í hverfinu
segir hún: „Ég held að það væri
erfitt fyrir okkur að bregðast öðru-
vísi við því en sjálfsagt þyrftum við
samt aðeins að velta vöngum af því
að þá væri þetta eitthvað nýtt fyrir
okkur. Hitt er náttúrlega orðin
gróin hefð.“
Sigurði Hólm Gunnarssyni,
varaformanni Siðmenntar, þykir
óviðeigandi af kirkjunni að senda
auglýsingar um starfsemi sína í
skólana. „Kirkjan hefur alveg bol-
magn til að senda sjálf svona miða
til foreldra. Það er óviðeigandi ef
kennarar, sem börn líta upp til,
dreifa slíkum auglýsingum. Starf-
semi íþróttafélaga og skáta er hlut-
lausari. Kirkjustarfið snýst um trú-
arafstöðu og trúariðkun.“
Hlutl foreldr-
annaþiggur
starfsemina
Ragna Ólafsdóttir
skólastjóri
Farangur týndist í utanlandsferð:
Skíðaferð án skíðanna
Eftir Trausta Salvar Kristjánsson
________traustis@bladid.net
Allur farangur nokkurra fjölskyldna
sem voru á leið í skíðaferð til Ítalíu
týndist og skilaði sér ekki fyrr en
2 til 5 dagar voru liðnir af ferðinni.
Einn skíðagarpanna, Kristján G.
Sveinsson, sagði þetta vera leiðinda-
atvik en þó væri ekki við neinn að
sakast:
„Starfsmenn Hótels Mílanó voru
mjög liðlegir og hjálpuðu okkur
mikið. Við leigðum bara það sem
okkur vantaði og misstum aðeins
úr einn dag á skíðunum, meðan
aðrir misstu úr tvo til þrjá.“ Að
sögn Kristjáns þurfti hann að leggja
út um 90.000 krónur fyrir sína fjöl-
skyldu sem hann reiknar með að
verði að fullu endurgreitt frá korta-
fyrirtæki sínu: „Kostnaðurinn er
nú ekki það versta í þessu. Það var
frekar það að á aðfangadag máttum
við sitja til borðs í ferðafötunum,
ekki beint okkar fínasta pússi, og
jólapakkarnir okkar voru víðs fjarri.
Svo veit ég dæmi þess að sumar fjöl-
skyldur fengu sinn farangur ekki
fyrr en á fimmta degi, þegar ferðin
var hálfnuð.“ Að sögn Kristjáns var
-4c/ . -£*~
engin fararstjóri í ferðinni sem var
keypt af Úrvali Útsýn, enda ferðin
ekki seld sem slík.
„Það var auðvitað mesta vesenið
að standa í þessu öllu sjálfur, en
þetta blessaðist allt að lokum sem
betur fer.“