blaðið - 21.04.2007, Blaðsíða 36

36 LAUGARDAGUR 21. APRÍL 2007
blaöiö
„Eg vilfá ríkisstjórn sem segir pjóðinni
sntt um stöðu máln. Ríkistjórn sem
leggur fyrir þjóðinn skilgreind mnrkmið
um nð gnngn í Evrópusnmbnndið, gefur
henni réttnr og hnldgóðnr upplýsingnr
um Iwerjir eru kostir þess og gnllnr og
gefur henni tímn tiJ nð áttn sig á því,
hvnð muni breytnst við inngöngu.'

þegar fram líða stundir. Ég tek eftir
því að Þorsteinn Pálsson, fyrrver-
andi formaður Sjálfstæðisflokksins,
hefur fattað þetta. Framvarðarsveit
Sjálfstæðismanna í atvinnulífinu
sömuleiðis. Það er bara spurning um
tíma, hvenær Sjálfstæðiflokkurinn
skiptir um kúrs og segir endanlega
skilið við arfleifð Davíðs Oddssonar.
Við skulum gefa þeim þann tíma,
sem þeir þurfa til þess.
Finnst þér fjölmiðlar ekki þrýsta á
að stjórnmálamenn veiti svör?
„Nei, þeir gera það ekki. Af hverju
eru fjölmiðlar á Islandi svona yfir-
borðskenndir? Hvaðan kemur þeim
sú þjónustulund að virka alltaf sem
framlenging á talfærum stjórnmála-
manna? Af hverju vinna þeir ekki
heimavinnuna sína? Af hverju af-
hjúpa þeir ekki stöðu mála í stað þess
að vera í eilífum skoðanakannana-
leik og andarteppuviðtölum um ekki
neitt? Það er reyndar auðvelt að vera
hrokagikkur og spyrja: Af hverju
eruð þið ekki að rannsaka þetta, af
hverju hjálpið þið ekki kjósendum
að eygja það sem máli skiptir í þessu
moldviðri? Eiga ekki fjölmiðlar alltaf
að vera í stjórnarandstöðu? Eiga þeir
ekki að vera eins og skáldið, sem er á
móti þeim sem valdið hafa? Er hægt
að afsaka allt með peningaleysi og
mannahallæri? Eða er skýringanna
kannski frekar að leita í þjónustu-
lund við hagsmuni eigendanna?
Við þekkjum andrúmsloft hinnar
þöglu skoðanakúgunar víðar en í
Rússlandi."
Slímseta sömu klíkunnar
Það hefur verið mikil umræða um
umhverfismál. Hversu brýn eru þau
mál?
Minningarkort
Minningar- og styrktarsjóðs
hj artaskj úklinga
^a,
HjartaHeill
sírai 552 5744
Gíró- og kreditkortþjónusta
„Það hefur orðið hugarfarsbreyting
hjá stórum hópi fólks hvað varðar
umhverfi okkar. Þetta styðst við rök.
Þarna þurfum við að hugsa hlutina
upp á nýtt. Aðalatriðið er þetta: Við
eigum takmarkað orkuforðabúr. Við
höfum alltaf talað um það sem hreina
og endurnýjanlega orku. Það er of-
mælt að hún sé endurnýjanleg. Hún
er takmörkuð. Ef öll þau álbræðsl-
uðáform sem uppi eru yrðu fram-
kvæmd á næstu tveimur áratugum þá
stæðum við upp með það að hafa eytt
öllum þessum orkuforða í mengandi
álver, fyrir slikk.
Við erum á tímamótum í heim-
inum að því leyti að hið hagsögulega
tímabil jarðefnaeldsneytis, kola, olíu
og gass, er að líða undir lok. Þetta
þýðir að orkuforðabúr okkar úr
vatnsföllum og jarðvarma verður æ
verðmætara. Rétturinn til að nýta
þessa orku á eftir að verða æ dýrari.
Með öðrum orðum, samningsstaða
okkar er öll önnur en hún var, þegar
við byrjuðum að leita að stórum
orkunotendum, til að koma orkunni
í verð. Það væri heimalningsheimska
og bæri vott um lítið viðskiptavit að
selja þetta allt fyrir slikk einhverjum
álbræðslum og breyta íslandi í ál-
bræðsluland sem væri nánast með öll
egg orkuauðæfanna í sömu körfu, rétt
eíns og við vorum með fiskinn áður.
Þetta er vitlaus pólitík og kolúrelt. Og
nota bene: Þetta er ekki sveitarstjórn-
armál - þetta er landsmál. Reyndar
mál málanna, þegar við horfum til
framtíðar í ljósi loftslagsbreytinga
af manna völdum, sem munu breyta
lífsskilyrðum mannsins á jörðinni á
næstu áratugum."
Þú vilt sem sagt sjá miklar breyt-
ingar í íslensku þjóðfélagi?
„Ég segi það hreint út: Ef við eigum
ekki annarra kosta völ - eftir tólf ár
- en að kjósa óbreytt ástand, þá virkar
lýðræðið ekki lengur í landinu. Ég
tók eftir því að forsætisráðherra sagði
eftir landsfund þeirra Sjálfstæðis-
manna að það væri ekki þeirra siður
að gefa kosningaloforð upp í ermina
sína. Þetta hljómar vel, en er því
miður ósatt. Ráðherrar beggja stjórn-
arflokka ríða nú um landið þvert
og endilangt og útdeila kosningalof-
orðum upp á tugi milljarða króna á
kostnað ríkissjóðs, það er kjósenda
sjálfra. Allir vita að valdið spillir.
Slímuseta sömu klíkunnar við völd í
þrjú eða fjögur kjörtímabil beinlínis
býður heim spillingunni. Spillingin
sem þrifist hefur í skjóli stjórnar-
flokkanna hefur mörg birtingarform.
Hún birtist í helmingaskiptum einka-
væðingarinnar. Hún birtist í þjónustu-
lund við þær fjármálaklíkur, sem
fjármagna flokkana. Hún birtist í því
að öðru hverju starfi á vegum hins
opinbera er ráðstafað pólitískt. Þetta
hefur bitnað sérstaklega á Framsókn-
arflokknum. Þjóðin hefur beinlínis
fyllst óbeit á því, hvernig forystumenn
hans og skjólstæðingar hafa makað
krókinn og auðgast sjálfir í skjóli pól-
itísks valds. Það er eins og þjóðin fyr-
irgefi sjálfstæðismönnum fremur en
Framsókn í þessum efnum. Kannski
er það vegna þess að Framsóknar-
flokkurinn var einu sinni umbóta-
flokkur, sem byggði á hugsjónum, en
er nú orðinn að pólitískum umskipt-
ingi. En ég spyr: Væri það hyggilegt af
kjósendum að framlengja völd þessa
tvíflokks við landstjórnina í sextán ár
til viðbótar við valdaeinokun þeirra
í höfuðborginni? Geri kjósendur það,
hafa þeir varla við aðra að sakast en
sjálfa sig, þyki þeim valdhrokinn og
spillingin vera farin að keyra úr hófi.
Dreifing kraftanna
Þú ert gagnrýninn á ríkisstjórnina
en þú hefur líka gagnrýnt Samfylking-
una harkalega. Ertu orðinn afhuga
Samfylkingunni?
„Ég er sami jafnaðarmaðurinn og ég
var. Ef nokkuð er þá er ég enn þá sann-
Léttur og
heilbrigður líkami
- kíktu inn á metasys.is
metasys.is
ir
færðari en nokkru sinni fyrr um rétt-
mæti og nauðsyn jafnaðarstefnunar.
Ég hef verið gagnrýninn á Samfylk-
inguna vegna þess að ég tel að hún
hefði getað gert miklu betur. Hún
hefði getað verið hvassari og einbeitt-
ari í gagnrýni á það stjórnarfar sem
við búum við. Hún hefði þurft að vera
virk í því að nýta betur hæfileikafólk
innan sinna raða. Með öðrum orðum
þá tel ég að hún hafi glutrað niður
ýmsum sóknarfærum og um of rekið
pólitík á forsendum annarra. Ég held
að þessi gagnrýni mín hafi skilað ár-
angri. Menn tóku hana nokkuð til sín
og mjög margir viðurkenna réttmæti
hennar.
Svarið við spurningu þinni er nei.
Mín hugsjón er sú sama og áður: Að
reyna að safna saman undir einu
hvort réttlætanlegt væri að grípa til
slíkra örþrifaráða. Ég tekþað fram að
ég ber virðingu fyrir hugsjónamann-
inum Ómari Ragnarssyni, sem þessi
þjóð þekkir af góðu einu. En ég komst
að lokum að þeirri niðurstöðu að
dreifing kraftanna gæti haft þveröfug
áhrif. Ahættan væri sú að nýtt fram-
boð sækti fylgi sitt frá þeim, sem síst
skyldi, fremur frá Vinstri grænum
og Samfylkingu en frá stjórnarflokk-
unum. Ef þannig færi, væri verr af
stað farið en heima setið.“
Hver er óskaríkisstjórnin þín?
„Ég svara því ekki hvaða ríkisstjórn
verður mynduð, en ég veit hvers
konar ríkisstjórn ég vil fá. Ég vil fá rík-
isstjórn sem segir þjóðinni satt um
stöðu mála. Ríkisstjórn sem leggur
fyrir þjóðina skilgreind markmið um
„Ég tek þaðfram að ég ber virðingu fyrir hugsjónamann-
inum Ómari Ragnarssyni, sem þessi þjóð þekkir afgóðu
einu. En ég komst að lokum að þeirri niðurstöðu að
dreifing kraftanna gæti haft þveröfug áhrif Áhættan
væri sú að nýttframboð sæktifylgi sittfrá þeim, sem síst
skyldi, fremurfrá Vinstri grænum og Samfylkingu en
frá stjórnarflokkunum."
merki því fólki sem aðhyllist gildi jafn-
aðarstefnunnar. Þess vegna mætti á ég
landsfund Samfylkingarinnar og það
gladdi mitt kratahjarta ósegjanlega að
hlusta á hugsjónamann eins og Monu
Sahlin, hinn nýja leiðtoga sænskra
krata, sem fór með fagnaðarerindið
af slíkri einlægni að allir skildu hvað
það er að vera jafnaðarmaður og hvers
vegna það er þýðingarmikið."
Ihugaðir þú að ganga til liðs við ís-
landshreyfinguna og fara í framboð
fyrir þannflokk?
„Ég hef legið undir mikilli ásókn
frá ýmsum um að gefa kost á mér til
framboðs ogþar á meðal fyrir íslands-
hreyfinguna. Það sem ég íhugaði var
eftirfarandi: Ef hið sameiginlega
markmið er að fella þessa ríkisstjórn,
sem ég tel þjóðarnauðsyn, og end-
urteknar skoðanakannanir sýna að
Vinstri grænum og Samfylkingu
tækist það ekki, þá þyrfti að koma til
þriðja aflið sem gæti ráðið úrslitum.
Undirþessum formerkjum ihugaði ég,
að ganga í Evrópusambandið, gefur
henni réttar oghaldgóðar upplýsingar
um hverjir eru kostir þess og gallar og
gefur henni tíma til að átta sig á því,
hvað muni breytast við inngöngu.
Ég vil fá ríkisstjórn sem endur-
skoðar frá grunni forsendur okursam-
félagsins og hið rikisrekna landbúnað-
arkerfi. Þetta er best gert i tengslum
við inngöngu í Evrópusambandið.
Ég vil ríkisstjórn sem stendur fast á
grundvallarsjónarmiðum jafnaðar-
manna hvað varðar velferðarríkið.
Þar hefur orðið svo mikil skekkja að '
fólk er í sumum tilvikum orðið fórn-
arlömb kefisins, sem átti að þjóna
því. Það þarf að gera grundvallarum-
bætur á okkar þjóðfélagi. Þær eru
svo róttækar og umfangsmiklar að
það mun taka tvö kjörtímabil í fram-
kvæmd. Hverjum treysta kjósendur
til slikra stórræða? Þetta er að lokum
spurning um traust.“
kolbrun@bladid.net