blaðið - 08.06.2007, Blaðsíða 10

blaði
Útgáfufélag:
Ritstjórar:
Fréttastjórar:
Ritstjórnarfulltrúi:
Árogdagurehf.
Ólafur Þ. Stephensen
Trausti Hafliðason
Gunnhildur Arna Gunnarsdóttir
Þröstur Emilsson
Elín Albertsdóttir
Að banna til
að banna
Alþingismenn virðast alltof margir lifa í þeim misskilningi að þeim
beri að hafa vit fyrir þegnum landsins. Um leið telja þeir hluta af starfs-
skyldu sinni að setja nógu mikið af lögum, ekki lengur minnugir þess
að það er hvorki rétt né skynsamlegt að stjórna í of miklum mæli með
boðum og bönnum. Alltof oft setur Alþingi lög sem skynsamt fólk
sér engan tilgang með. Bann við auglýsingum á áfengi er dæmi um
þetta enda eru lögin þverbrotin. Alþingismenn eiga að staldra við og
íhuga hvort vit sé í lögunum. Það heyrist hins vegar nær eingöngu til
þeirra sem kalla á enn hertari reglur og æpa orðið „síbrotamenn' og
eiga þá við innflytjendur áfengis. Hugsanlega er kveðjan einnig ætluð
virtum ritstjórum og ábyrgðarmönnum dagblaða og tímarita sem sjá
enga ástæðu til annars en að birta þessar auglýsingar. Lögregluyfirvöld
grípa til aðgerða öðru hvoru, en með hangandi hendi eins og oft ger-
ist þegar hugur fylgir ekki máli. Þjóðin hristir höfuðið yfir þessari vit-
leysu allri og hvað annað ætti hún svosem að gera?
Hvaða skynsamlega ástæða er að baki þessu banni? Langstærsti hluti
þjóðarinnar kann að fara með áfengi. Sérfræðingar í víni eru á hverju
strái og veita neytendum ráð í fjölniiðlum um hvaða víntegund sé best
að drekka með hverri uppskrift. Það er til nokkuð sem heitir vínmenn-
ing - og hún er ekki vond. Áfengi er neysluvara sem neytendur hafa
frjálsan aðgang að hér á landi, að vísu í einokunarverslunum sem er
alveg dæmigert fyrir forpokaðan hugsunarhátt íslenskra stjórnvalda.
Menn eiga ekki að banna auglýsingar á neysluvöru.
Það er ekki svo ýkja langt síðan bjór var bannaður hér á landi og
var aðhlátursefni útlendinga sem gátu ekki annað en litið svo á að hér
byggi skrýtin en dálítið krúttleg þjóð sem væri allrækilega utanveltu
við alþjóðlega strauma. Bann við áfengisauglýsingum er einn angi af
þeirri sérkennilegu trú sem sífellt er haldið að Islendingum að þeim
sé ekki treystandi fyrir áfengi því þá verði þeir snarvitlausir, leggist í
aumingjaskap og meiði mann og annan í ölæði. Þess vegna mega þeir
ekki sjá mynd af áfengisflösku nema þá í hillum ÁTVR og í erlendum
glanstímaritum.
Kjánalegum og gagnslausum lögum á að breyta. Á Alþingi íslendinga
sitja alþingismenn sem hljóta að vita betur en svo að þeir telji ástæðu
til að viðhalda banni við áfengisauglýsingum. Það er kominn tími til
að láta af forpokun og afturhaldssemi. Mesti stuðningur við bann við
áfengisauglýsingum virðist í hópi Vinstri grænna sem minnir upplýst
fólk á hversu mikil blessun það er að sá flokkur er ekki í ríkisstjórn.
Kolbrún Bergþórsdóttir
&
Gott tll
endurvinnslu
Auglýsingastjóri: Steinn Kári Ragnarsson Ritstjórn & auglýsingan Hádegismóum 2,110 Reykjavík
Aðalsími: 510 3700 Símbréf á fréttadeild: 510 3701 Símbréf á auglýsingadeild: 510 3711
Netföng: bladid@bladid.net, frettir@bladid.net, auglysingar@bladid.net
Prentun: Prentsmiðja Morgunblaðsins
Snúningsdiskur
Háþrýstidælur
Þegar gerðar eru hámarkskröfur
K 7.85 M Plus
■ Vinnuþrýstingur:
20-150 bör
■ Vatnsmagn:
550 Itr/klst
■ Stillanlegur úði
■ Sápuskammtari
■ Túrbóstútur + 50%
■ 12 m slönguhjól
K 7.80 M Plus
Vinnuþrýstingur
20-150 bör
Stillanlegur úði
Sápuskammtari
■ Vatnsmagn: 550 Itr/klst
■ Túrbóstútur + 50%
■ Lengd slöngu: 9 m
K 5.80 M Plus
K 6.80 M Plus
Vinnuþrýstingur:
20-125 bör
Vatnsmagn:
450 Itr/klst
Lengd slöngu: 7,5 m
Stillanlegur úði
Túrbóstútur + 50%
Sápuskammtari
Vinnuþrýstingur: 20-135 bör
Vatnsmagn: 530 Itr/klst
Túrbóstútur + 50%
Lengd slöngu: 9 m
Sápuskammtari
Stillanlegur úði
Ymsir aukahlutir
SKEIFAN 3E-F • SÍMI 581-2333 • FAX 568-0215 • WWW.RAFVEFI.IS
10
FÖSTUDAGUR 8. JÚNÍ 2007
blaöiö
wm VSJBR
-ANGaR Ifizhrz-—
M
PÍHtUIR Mffi/ RUGlfAf// 1
mAmtm t/lcn Mim/&! I
fvwf/WT
A HOMUl&m,
KAVPffil
f/í W/yiS7L'
P0TT> ptT
T)
HÍMNARÍKI5
Ættí ,
EKKi AÐJíJÓM
VPP Á BORG,*RztLEGfl
fítVÖtNWr
Byggðastefna til framtíðar
Atvinnuástand í sjávarbyggðum
hefur verið talsvert til umræðu und-
anfarnar vikur eftir að útgerðarfyr-
irtækið Kambur á Flateyri sagði
upp öllu starfsfólki sínu. Nú horfir
til betri vegar á ný á Flateyri en
nýir aðilar hafa boðað áframhald-
andi rekstur þar í bæ. Þetta minnir
okkur hins vegar á að líf hinna
smærri byggða í landinu hangir oft
og tíðum á þunnum þræði og þá
kemur upp sígild spurning: Viljum
við halda uppi byggð í landinu?
Þetta er stórpólitísk spurning
og ýmsa mælikvarða er hægt að
leggja til grundvallar þegar henni
skal svarað. Út frá þröngum hag-
fræðilegum mælikvörðum væri
líklega hægt að segja að hagkvæm-
ast af öllu væri að allir Islendingar
byggju á þremur til fimm þéttbýlis-
stöðum í kringum landið og land-
búnaður væri allur bundinn við tíu
bóndabýli með risafjósum, stíum
og fjárhúsum. En inn í þessa breytu
vantar ansi margt; félagslega, vist-
fræðilega og meira að segja breiðari
efnahagslega þætti.
Við Islendingar höfum hingað til
lagt áherslu á að landið allt eigi að
vera eitt búsetu- og atvinnusvæði.
Til þess að svo megi verða þarf fólk
að eiga val um búsetu og til þess að
svo sé þarf grunnþjónusta að vera
virk á þeim stöðum sem eiga sér
sögu og þar sem ákveðinn fjöldi
fólks býr.
Þess vegna er mjög mikilvægt að
við íslendingar náum sátt um það
hvort við viljum halda landinu í
byggð og hvort við erum reiðubúin
til að leggja okkar af mörkum til
þess að greiða fyrir ákveðna grunn-
þjónustu um land allt. Þar má til að
mynda nefna greiðar samgöngur,
góða leik- og grunnskóla, fram-
haldsskóla sem næst heimabyggð,
öfluga heilsugæslu og örugg fjar-
skipti þannig að allir landsmenn
geti nýtt sér nýjustu tækni, s.s. há-
hraðatengingar og GSM-samband.
Við í þingflokki Vinstrihreyf-
ingarinnar-græns framboðs heim-
sóttum Vestfirði á dögunum og
kynntum okkur ástand mála. Miklu
skiptir að ýmsum hugmyndum
Vestfjarðaskýrslunnar svokölluðu
verði hrint í framkvæmd, t.d. að
Katrín Jakobsdóttir
fjölga þeim störfum sem eru ekki
bundin staðsetningu. Ýmis sóknar-
færi leynast á þessu svæði. Miklu
skiptir að efla háskólanám á svæð-
inu en þar er nú starfandi háskóla-
setur sem hefur þegar ýmsu áorkað
á þeim tíma sem það hefur starfað.
Þá eru ótalin sóknarfæri sem Vest-
firðir eiga í ferðamennsku en með
markvissu átaki í samgöngum á
svæðinu mætti markaðssetja Vest-
firði sem norræna perlu með lands-
lagi sem á sér fáa sína líka. Betri
flugsamgöngur á svæðið og jafnvel
möguleikar á millilandaflugi gætu
einnig skipt sköpum fyrir útflutn-
ing sjávarafurða.
En til þess að hægt sé að nýta
sóknarfærin í atvinnumálunum
þarf grunnþjónustan að vera í lagi.
Fjölskyldur þurfa að búa við góð
skilyrði.
Leikskólinn á að verða gjaldfrjáls
en sem stendur eru leikskólagj öld á
fjórða tug þúsunda á mánuði i ísa-
fjarðarbæ. Þá þarf að styrkja grunn-
skólana og tryggja möguleika á
framhaldsskólanámi fyrir þá sem
búa á Suðurfjörðunum en þar er
enginn framhaldsskóli í heima-
byggð. Að sama skapi skiptir máli
fyrir íbúa svæðisins að búa við
öruggar samgöngur og greiðan að-
gang að heilbrigðisþjónustu. Sama
má segja um fjarskiptin en þau eru
undirstaða fyrir öflugt atvinnulíf
og öruggt samfélag.
Það kostar að halda íslandi í
byggð en spurningin er líka hvað
það kostar að gera það ekki. Við
búum yfir miklum mannauði á Is-
landi, gnótt hugmynda og sterkum
frumkvæðisanda. Spurningin er
hvort við viljum fjárfesta í öllu
þessu fólki, hugmyndum og frum-
kvæði og hvort sú fjárfesting muni
ekki skila okkur auðugra samfélagi
á öllum sviðum, hvort sem horft er
til félagslegra, efnahagslegra eða
vistfræðilegra þátta. Til þess að svo
megi verða þurfum við hins vegar
að styrkja sveitarfélögin í að sinna
grunnþjónustunni og að ráðast í átak
í samgöngumálum. Spurningin er
því fyrst og fremst hvort við viljum
byggð og hvernig byggð við viljum.
Við Vinstri-græn svörum fyrri
spurningunni játandi og viljum sjá
öfluga og kraftmikla byggð og jöfn
tækifæri fyrir alla, óháð búsetu.
Höfundur er varaformaður Vinstri-grænna
Klippt & skorið
Davíð Oddsson gagnrýndi mjög fyrir
nokkrum árum þau laun sem banka-
stjórar greiddu sér hér á landi og
sagði þau algjörlega úrtakti við raunveruleik-
ann á (slandi. Hann lét
ekki sitja við orðin tóm
heldur tók út inneign
sína hjá Kaupþingi-
Búnaðarbanka, eins og
bankinn hét þá, til að
sýna vanþóknun sína.
Nú er Davíð sjálfur
bankastjóri og hefur I einu vetfangi hækkað
laun sín um 200.000 krónur. Það er hærri fjár-
hæð en margur fær f mánaðarlaun hér á landi.
Heildarlaun Davíðs nálgast tvær milljónir á
mánuði. Er eðlilegt að ríkisbankastjóri sé
með hærri laun en forsetinn?
Fréttir segja að Magnús Ragnarsson,
sjónvarpsstjóri á Skjá einum, hafi
stefnt 365 miðlum vegna ummæla
um hann í Fréttablaðinu, DV og fleiri miðlum.
Sagt er að Magnús
hafi fengið Sigríði
Rut Júlíusdóttur
lögmann til að fara
með málið fyrir sig.
Ekki er langt síðan
Sigríður Rut vann mál
gegn vikublaðinu Hér
og nú og 365 miðlum
fyrir Bubba nokkurn
Morthens. Bubbi fékk 700 þúsund krónur í
bætur. Sigríður Rut er oft kölluð stjörnulög-
maður svo Magnús ræðst ekki á garðinn þar
sem hann erlægstur.
Mikið fjaðrafok varð á dögunum
þegar Nóatúnsbúðirnar með
Kaupás á
bakvið sigákváðuað
henda út tímaritinu
(safold sem er í eigu
Birtíngs með Jón Ás-
geir Jóhannesson
á bak við sig sem
eiganda. Gaman er
að rifja upp að árið 2002 henti Baugur út
tímaritinu Séð og Heyrt úr Bónus og Hag-
kaup vegna umfjöllunar blaðsins um Thee
Viking, snekkju Jóns Ásgeirs í Miami, og
neitaði sem sagt að selja það. Svona ganga
nú kaupin á eyrinni...
elin@bladid.net