blaðið - 17.07.2007, Blaðsíða 14

22
ÞRIÐJUDAGUR 17. JÚLÍ 2007
biaöió
KOLLAOGKÚLTÚRINN
kolbrun@bladid.net

Maðurinn er það sem hann
gerir úr sér.
Jean-Paul Sartre
Frá Ítalíu
til ísafjarðar
Pamela de Senzi flautuleikari
og Rúnar Þórisson gítarleikari
- leika á tónleikum í Hömrum á
ísafirði næstkomandi fimmtu-
dagskvöld kl. 20.00 en tónleik-
arnir eru liður í tónleikaröð
sumartónleika Tónlistarfélags
ísafjarðar. Efniskráin er fjöl-
breytt þar sem leikin verða
meðal annars verk eftir Erne-
sto Coredero, Eugéne Bozza,
^ Astor Piazzolla og ísfirska
tónskáldið Jónas Tómasson.
Pamela og Rúnar hafa verið
virkir tónlistarflytjendur og
leikið saman í nær tvö ár með
áherslu á tónlist frá Suður-Evr-
ópu og Suður-Ameríku. Þau
eru nýkomin úr tónleikaför til
Ítalíu og fengu mjög lofsverða
gagnrýni í ítölskum blöðum.
AFMÆLI í DAG
James Cagney leikari, 1899
— Erle Stanley Gardner, 1889
LÍFRÆNIR SAFAR
Fæst í heilsubúðum og helstu
matvörumörkuðum landsins
Dreifing: Yggdrasill, S 544 4270, Suðurhrauni 12b, Garðabæ
" Heldur liöunum
liðugum!
heilsa
-haföu þaö gott
Vetrarverkefni nemenda
í skóla í Pennsylvaniu
var að gera eftirlíkingu
af sleða frá árinu 895.
Sögusafninu í Perlunni
hefur nú verið afhentur
sleðinn og hann er þar til
sýningar.
Eftir Kolbrúnu Bergþórsdóttur
kolbrun@bladid.net
„Þetta er afar falleg og höfðingleg
gjöf sem er gaman að fá,“ segir Ernst
J. Backman, forstöðumaður Sögu-
safnsins í Perlunni, sem fyrir helgi
tók við eftirlíkingu af sleða sem graf-
inn var upp í Gaukstaðarskipinu í
Noregi 1880 en skipið er talið vera
frá 895. Nemendur og kennarar í
Minersville Area High School í Penn-
sylvaniu smíðuðu skipið. Ernst seg-
ist ekki vita nákvæmlega af hverju
ákveðið var að færa Sögusafninu
sleðann að gjöf en einhverjir sem
komu að verkefninu hefðu greini-
lega heyrt af safninu á íslandi og
talið sleðann eiga þar heima. Tveir
kennarar skólans komu hingað til
lands til að afhenda sleðann og skoð-
uðu í leiðinni Sögusafnið og hrifust
mjög og sögðu safnið vera bæði fal-
legt oglifandi.
Melkorka slær í gegn
Sögusafnið í Perlunni hefur
verið starfandi í fimm ár en þar
er að finna sautján leikmyndir af
þekktum atburðum úr Islandssög-
unni, frá landnámi til siðaskipta.
Þar má nefna landnám Ingólfs Arn-
arsonar, Snorra Sturluson við rit-
störf og aftöku Jóns Arasonar. Ernst
segist hafa tekið eftir því að gestir
séu sérlega áhugasamir um að
skoða Melkorku Mýrkjartansdóttur
þar sem hún er með syni sínum Ól-
afi Pá í fallegri uppstillingu.
„Hugmyndin að safninu kviknaði
þegar við hjónin vorum á ferðalagi
í Kaupmannahöfn fyrir rúmum tíu
árum og fórum þar á vaxmynda-
safnið. Ég hugsaði með mér að það
væri gaman að setja upp sögupersón-
urnar okkar í svipuðu safni,“ segir
Ernst J. Backman. „Svo var hug-
myndinni hrint í framkvæmd og við
vorum sex sem unnum dag og nótt í
rúm tvö ár við brúðugerð og annan
undirbúning. Persónurnar eru
ekki gerðar úr vaxi heldur sílíkon-
gúmmíi. Fjölskyldumeðlimir og
vinir voru notaðir sem fyrirmyndir
að persónum, þar á meðal félagar
mínir úr Karlakór Reykjavíkur."
Ingólfur á fund fjárlaganefndar
Eiginkona Ernst, Ágústa Hreins-
dóttir, var fyrirmynd að Hallveigu
Fróðadóttur og Ernst sjálfur var
fyrirmynd að Ingólfi Arnarsyni.
,Þegar verið er að búa til persónur
fyrir safnið er afsteypa tekin
af andliti módelsins þannig að
gúmmíefni er sett framan í fólk og
það andar í gegnum nefið. Þegar
tekin var afsteypa af andliti mínu
festist ég svo rækilega í efninu að
kona mín þurfti að klippa mig
Sleðinn frá nemendum í Pennsylvaniu
út. Lengi á eftir var ég með bletta-
skalla,“ segir Ernst.
Þegar kom að því að útvega fjár-
magn til að geta komið sýningunni
á framfæri gerði Ernst sér lítið fyrir
og hafði Ingólf Arnarson með sér á
fund fjárlaganefndar Alþingis. „Ég
var meira að segja að hugsa um
að láta Ingólf sjálfan tala fyrir er-
indinu en hætti við það. Ingólfur
fór hins vegar með mér, í fullum
klæðum, og sló svo í gegn hjá fjár-
laganefnd að safnið fékk umsvifa-
laust styrk. Síðan þá hefur mér þótt
ákaflega vænt um Ingólf.“
MENNINGARMOLINN
Dauði
djasssöngkonu
Á þessum degi árið 1959 dó söng-
konan Billie Holiday. Hún er talin
ein mesta djasssöngkona sögunnar.
Hún ólst upp í mikilli fátækt í
Baltimore og tólf ára gömul vann
hún fyrir sér sem söngkona og
vændiskona. Árið 1933 heyrði hljóm-
plötuútgáfustjóri hana syngja og
sannfærði hana um að rödd hennar
ætti erindi á plötur. Á árunum
t935-i942 söng hún inn á rúmlega
hundrað hljómplötur. Á þessum
árum varð hún stjarna. Frægðin
færði henni þó enga hamingju. Ást-
arlíf hennar var alla tíð í molum
og hún átti í stormasömum ástar-
ævintýrum með karlmönnum sem
voru eiturlyfjaneytendur. Áfengis-
drykkja hennar og eiturlyfjaneysla
tóku sinn toll og hegðun hennar
varð æ einkennilegri. Loks var
hún flutt á sjúkrahús vegna hjarta-
og lifrarsjúkdóms og þar lést hún
44 ára gömul.