blaðið - 21.07.2007, Blaðsíða 15

blaöió
LAUGARDAGUR 21. JÚLÍ 2007
FRETTIR
15
n himni
Eykur framlög
um helming
■ Ingibjörg Sólrún heimsótti flóttamannabúðir í Betlehem
■ ísland mun einnig greiða húsaleigu fyrir Maher-miðstöðina
Eftir Pórð Snæ Júlíusson
thordur@bladid.net
Jerúsalem Ingibjörg Sólrún Gísla-
dóttir utanríkisráðherra tilkynnti í
gær að ísland myndi auka framlög
sín til flóttamannahjálpar Sam-
einuðu þjóðanna (UNWRA) um
helming. Þessi tilkynning kom í kjöl-
far heimsóknar utanríkisráðherr-
ans og föruneyti hennar til hinnar
helgu borgar Betlehem á Vestur-
bakkanum í gær. Þar byrjaði hóp-
urinn á að heimsækja Maher-mið-
stöðina fyrir krabbameinssjúk börn.
Miðstöðin er rekin á frjálsum fram-
lögum og allir starfsmenn hennar
eru sjálfboðaliðar. Hún veitir um
íoo börnum, sem eru í meðferð
vegna krabbameins hverju sinni
á Al-Hussein-spítalanum hinum
megin við götuna frá henni, athvarf
á milli aðgerða og lyfjameðferða, en
flest börnin þjást af hvítblæði.
Yahia Abu Sharif, stofnandi mið-
stöðvarinnar, tók á móti hópnum
og útskýrði starfsemi stöðvar-
innar. „Við hjálpum börnum að fást
við það áfall að vera greind með
krabbamein. Ólíkt öðrum börnum
í heiminum sem verða fyrir slíkri
greiningu standa börn sem búa hér
einnig frammi fyrir því áfalli að
búa á hernumdu svæði. Sjúkdóm-
urinn getur nefnilega fallið aftar-
lega í forgangsröðinni hjá fólki sem
glímir við það mikla atvinnuleysi,
fátækt og næringarskort sem fylgir
hernáminu.“
Hann stóð síðan upp og tilkynnti
íslensku ráðamönnunum að mið-
stöðin hefði ekki getað greitt húsa-
leigu frá því í febrúar vegna peninga-
leysis. Hún væri rekin á frjálsum
framlögum og sjálfboðavinnu og
hefði því engar tekjur. Hann bar
Faðmlag Ingibjörg Sólrún faðmar
Amneh Agha, sem starfar i Maher-
miðstöðinni. Biaöið/Þórður
því upp þá bón við utanríkisráð-
herrann hvort Islendingar gætu
mögulega greitt leiguna fyrir mið-
stöðina. Ingibjörg Sólrún varð við
þeirri ósk og tilkynnti Sharif að Is-
land myndi greiða fyrir húsaleigu
miðstöðvarinnar næstu tvö til þrjú
árin, en hún er um 400 dollarar á
mánuði. Enn fremur verður skoðað
hvort að Island geti gert meira til að
hjálpa stofnuninni þegar fram líða
stundir.
Islenski hópurinn hélt því næst
inn í Aida-flóttamannabúðirnar í
Betlehem. Búðirnar hafa verið til
frá árinu 1948 og í þeim búa um
tólf þúsund manns á svæði sem
er um 6,6 hektarar að stærð. Alls
búa um 35 þúsund manns í þeim
fimm flóttamannabúðum sem eru
til staðar á suðurhluta Vesturbakk-
ans. Fólkið sem þar býr er kallað
flóttamenn, þrátt fyrir að það búi
með sinni þjóð, vegna þess að það
hefur verið stökkt á landflótta frá
heimkynnum sínum í deilum ísra-
ela og Palestínumanna og oftar en
ekki þá hafa heimili þeirra hafnað
innan skilgreindra landamæra Isra-
els eftir mikil átök milli hópanna.
Fólkið er ekki skilgreint sem palest-
ínskir þegnar og á þvi ekki rétt á að
ríkið veiti þeim þá grunnþjónustu
sem flestum þykir sjálfsögð í nú-
tímaheimi. Því eru flóttamannabúð-
irnar reknar af flóttamannahjálp
Sameinuðu þjóðanna í Palestínu
(UNWRA).
I búðunum heimsótti Ingibjörg
Sólrún stúlknaskóla og félagsmið-
stöð sem rekin eru af UNWRA auk
þess sem hún fór á heimili fjölskyldu
sem hefur búið i búðunum allt frá
upphafi þeirra. Hún heimsótti svo
fæðingarkirkju Krists síðdegis áður
en hún fundaði fyrir luktum dyrum
með forsvarsmönnum UNWRA.
Að loknum þeim fundum var, líkt
og áður sagði, greint frá því að Is-
lendingar myndu tvöfalda framlög
sín til stofnunarinnar.
Ingibjörg Sólrún Gísladóttir
Palestína er
hernumið land
Ingibjörg Sólrún Gísla-
dóttir utanríkisráðherra
sagði það blasa við sér
eftir heimsóknina í Aida-
flóttamannabúðirnar að
Palestína væri hernumið
land. „Það er alls staðar
sýnilegt að það er hér her-
námsveldi, sem eru ísra-
elsmenn, og hernumin
þjóð, sem eru Palestínu-
menn. Ferðafrelsi fólks
er mjög takmarkað og að
koma inn í svona flótta-
mannabúðir er auðvitað
alveg sérstök upplifun, ef
svo má segja."
Hún fundaði á lok-
uðum fundi með konum
sem búa í búðunum þar sem þær ræddu um aðstæður sínar.
Sá fundur hafði mikil áhrif á Ingibjörgu Sólrúnu. „Þær voru
að segja mér hvernig væri að ala upp börn hérna, og töluðu
sérstaklega um drengina sína. Flestar mæður hlakka til að sjá
drengina sína vaxa úr grasi en þær hlakka ekki til þess vegna
þess að þá er ógnin aldrei meiri. Hvað verður um þá? Hvað
gera þeir? Verða þeir fangelsaðir?"
Þegar Ingibjörg Sólrún var spurð um hvernig hún upplifði
múrinn sem aðskilur Israel og Palestínu í návígi sagðist hún
upplifa svæðið eins og fangelsi undir berum himni. „Þetta
kemur manni allt öðruvísi fyrir sjónir en á myndum og minnir
mig kannski fyrst og síðast á Berlínarmúrinn.“
Muhammed, tvítugur rappari
„Ég á ekkert líf,
ég á rými"
„Ég rappa um allt. Um þær til-
finningar sem ég hef og okkar
daglega líf. Á hverjum morgni
vakna ég og geng um göturnar.
Þá sé ég fuglana fljúga burt frá
mér. Ég þarf hins vegar að fara
í gegnum eftirlitsstöð ef ég ætla
að fara eitthvað,“ segir Muham-
med, tvítugur drengur sem býr
í Shufat-flóttamannabúðunum
í austurhluta Jerúsalem. Hann
rappar með hljómsveit sem
heitir G-town og nýtur mikilla
vinsælda i búðunum. „Hljómsveitin heitir G-town, eða Gettó-
town. Við nefndum hana eftir heimahögum okkar því við
búum í gettói. Palestínsku gettói. Flóttamannabúðir eru ekk-
ert annað en gettó. Fólk utan við þær veit ekkert hvað við búum
við og hvað gengur á hér. Það er það sem ég rappa um. Um líf
mitt, um vandamálin í samfélaginu minu og í landinu mínu.
Við syngjum um frið og við syngjum líka um stríð. En okkur
líkar ekki við stríð og okkur líkar ekki við að drepa fólk.“
Þegar hann er spurður hvort hann sé reiður yfir aðstæðum
sínum segist hann eðlilega ekki vera kátur. „Ég er auðvitað ekk-
ert hamingjusamur með þetta. Ég ólst upp hérna og upplifði
því ekki líf. Ég upplifði rými. Það er það sem ég bý við. Ég á
ekkert líf, ég á rými. Og nú er verið að byggja múr í kringum
búðirnar líka. Ég hata þennan múr. Ég hata hann mest af öllu í
heiminum. En við viljum vera hér áfram. Þetta er heimili okkur
og við viljum ekki að okkur verði sparkað frá þeim líkt og kom
fyrir forfeður okkar. En ég er samt sem áður ansi hræddur um
að það gerist á endanum."
Yahia Abu Sharif, stofnandi Maher
Miðstöðin heitir
eftir látnum syni
„Ég stofnaði miðstöðina til
minningar um son minn Ma-
her, sem dó ungur úr krabba-
meini. Miðstöðin heitir eftir
honum. Hún opnaði í lok árs
2003 og byrjaði sem grasrótar-
samtök. Við áttum enga pen-
inga, vorum ekki með neina
starfsmenn eða neitt slíkt,‘
segir Yahia Abu Sharif, stofn-
andi Maher-miðstöðvarinnar.
Hann var himinlifandi með
þann stuðning sem íslending-
arnir sýndu miðstöðinni en þetta er ekki í fyrsta sinn sem
henni berst fjárstyrkur frá fslandi. I byrjun árs 2006 afhenti
Svala Norðdahl, varaformaður SFR, miðstöðinni styrk upp á
700 þúsund krónur sem safnað hafði verið meðal stéttarfélaga
á Islandi. Peningarnir voru notaðir til kaupa á tölvubúnaði til
að auðvelda börnunum erfiða lyfjameðferð og samskipti við
sína nánustu.
Sharif segir ástandið á svæðinu gera starfsemi miðstöðvar-
innar mun erfiðari en ella. „Þeir fjárhagslegu og félagslegu erf-
iðleikar sem fólk þarf líka að glíma við gerir þetta allt saman
mun erfiðara. Við völdum að hafa athvarfið í Betlehem vegna
þess að þar er annar þeirra tveggja spítala á Vesturbakkanum
sem sinnir krabbameinssjúkum börnum. Þeir þjóna 1,5 millj-
ónum íbúa Vesturbakkans. Síðan þá hefur miðstöðin orðið
öruggt skjól fyrir börnin sem glíma við þessi veikindi og fjöl-
skyldur þeirra. Við bjóðum líka upp á að fara til fjölskyldn-
anna þar sem þær búa ef erfitt er fyrir þær að ferðast um vegna
eftirlits- og landamærastöðva lsraela.“