blaðið - 25.08.2007, Blaðsíða 32

J
32
LAUGARDAGUR 25. ÁGÚST2007
blaöió
KlífIIT
metorða-
stigann
Arið 2004 flutti Ólöf Nordal,
sem þá starfaði hjá Lands-
virkjun, til Egilsstaða
ásamt manni sínum Tóm-
asi Sigurðssyni, forstjóra Fjarðaáls.
í lok síðasta árs fór hún í prófkjör,
hreppti öruggt sæti á framboðs-
lista og er orðin nýr þingmaður
Sjálfstæðisflokksins.
„Það er svo skrýtið að þegar ég flutti
frá Reykjavík til Egilsstaða þá fann
ég mjög sterkt fyrir þeirri tilfinn-
ingu að úti á landi munar um hvern
mann. Mér fannst að það væri svo
margt sem ég gæti gert. Þetta var af-
skaplega góð tilfinning og ég er ekki
viss um að ég hafi nokkurn tíma
fundið fyrir henni áður. Mér fannst
að ég þyrfti að skipta mér af lands-
rnálurn," segir Ólöf. „Ég hef alltaf
haft mikinn áhuga á þjóðmálum
og umhverfinu sem við lifum og
hrærumst í. Pólitískur áhugi hefur
því alltaf blundað í mér. Ég fæddist
ekki inn í stjórnmálaflokk en ákvað
ung að ganga í Sjálfstæðisflokkinn
vegna þess að grundvallaratriðin í
stefnu hans höfðuðu til mín; frelsi
einstaklingsins og einkaframtakið.
Mér finnst mikilvægt að fólk fái að
vera það sjálft. Við verðum að viður-
kenna að það eru ekki allir eins og
það er vond þróun þegar verið er að
ýta öllum í sama farveg og steypa
í sama mót. Fólk á að fá frið til að
sinna hugðarefnum sínum og gera
það sem það er best í án of mikilla
afskipta ríkisvaldsins.
Það er ákaflega
mikilvægt að
glata ekki ka-
rakter sínum og láta
ekki steypa sig í ákveðið
mót. Ég vil ekki að það
hendi mig og sá ekki að
það muni gerast. Að fara
í pólitík er mesta einka-
framtaksem ég hef staðið
fyrir á ævinni.
Á þeim tuttugu árum sem eru
liðin frá því ég var stúdent hefur
orðið ótrúleg breyting á íslensku
þjóðfélagi. Krakkarnir mínir fjórir,
þriggja til sextán ára, lifa í allt öðru
þjóðfélagi en ég gerði. Þegar ég var
barn og unglingur fannst mér svo
klisjukennt þegar fullorðna fólkið
^ sagði: „Þetta var allt öðruvísi í mínu
ungdæmi". Svo stendur maður
sjálfur frammi fyrir ótrúlegum
breytingum og er farinn að nota
þettasamaorðalagogmaðurheyrði
svo oft í æsku sinni.“
Hvernig uppeldifá þín börn?
„Við hjónin förum þar eftir upp-
eldisreglunni: You have to be cruel
to be kind. Við erum ströng. Við
höfum ekki margar reglur en þeim
Eftir Kolbrúnu Bergþórsdóttur
kolbrun@bladid.net
á að fylgja. Svo er sumt einfaldlega
bannað og börnin reyna ekki einu
sinni að biðja um það. I ákveðnum
hlutum rikir ekki lýðræði hér á
heimilinu. En svo er hér reyndar
líka mjög hátt þjónustustig því
börnin eru keyrð og sótt þegar þau
þurfa á að halda.“
Tenging við heild
Þú ert með cettarnafn, Nordal.
Finnst þér að þaðfylgi því skyldur
og ábyrgð að bera œttarnafn?
„Nordals-fjölskyldan er ekki stór.
Þegar maður er með ættarnafn teng-
ist maður heild af því maður er ekki
kenndur við einhverja eina mann-
eskju og það er nokkuð sérstakt. Á
tímabili íhugaði ég að hætta að nota
Nordals-nafnið og verða Jóhannes-
dóttir en svo fannst mér Jóhannes-
nafnið ekki vera nafnið mitt því
ég heiti Ólöf Nordal. Börnin mín
eru hins vegar ekki Nordal. Ég hef
aldrei verið annað en ánægð að til-
heyra Nordals-fjölskyldunni. Ég
þekki ekkert annað og hef engan
annan samanburð.“
Fannst þér þegar þú varst að
alast upp að fólk kœmi öðruvísi
fram við þigafþví að þú ert dóttir
Jóhannesar Nordals sem var
seðlabankastjóri?
„Fólk spurði mikið: Ertu skyld Jó-
hannesi Nordal? Og ég sagði sem var
að hann væri pabbi minn. Fyrir mér
var hann bara pabbi og vann í Seðla-
bankanum. Kannski hafa einhverjir
komið öðruvísi fram við mig vegna
þess að ég var dóttir hans, en ég tók
aldrei sérstaklega eftir því.
Við erum sex systkinin, fimm
stelpur og einn strákur, og það var
mikið kvennaveldi á heimilinu.
Okkur var kennt að bera virðingu
fyrir lífinu. Mikilvægi menntunar
var líka ríkur þáttur í uppeldinu og
það var búist við því að við færum
til náms. Það var gert ráð fyrir að
við hefðum metnað og þótti bara
sjálfsagt og eðlilegt. Ríkjandi þáttur
í minni persónugerð er forvitni
gagnvart lífinu, en ég veit ekki hvort
sú forvitni er meðfædd eða hvort
mér var kennd hún sem barni. Það
er ríkt í mér að vilja alltaf vita meira.
Ég er mikil félagsvera, finnst gaman
að vera með fólki, en hef líka þörf
fyrir að vera ein. Ég er manna lengst
í boðum og finnst alltaf óskaplega
gaman. Ég er hins vegar nokkuð