Prentarinn - 20.04.1993, Blaðsíða 17

Vinnustaðafundur í
Prentverki Akraness.
sjálfsögðu enn í fullu gildi og ætti auð-
vitað að vera regla til þess að óhæfi-
legur dráttur verði ekki á að gengið sé
frá nýjum kjarasamningi.
Svo sem fólk man þá var staðið
með all sérkennilegum hætti að samn-
ingagerðinni hjá ASÍ í fyrra. Það var
víst þannig að ASI og VSI smíðuðu í
sameiningu miðlunartillögu og létu
ríkissáttasemjara svo leggja hana
formlega fram. Með þessum hætti
þurftu aðilar í raun og veru ekki að
taka neina afstöðu því slík tillaga fer
beint til atkvæðagreiðslu í hverju ein-
stöku félagi sem hlut á að máli. Stjórn
FBM fannst hins vegar eðlilegt að
standa að þessari samningagerð eins
og áður hefur jafnan verið gert þ.e. að
undirrita samning með venjubundnum
fyrirvara um samþykki félagsfundar.
Á félagsfundi hinn 6. maí á liðnu ári
var nýr kjarasamningur samþykktur.
Helstu atriðin sem í honum fólust
voru eftirfarandi: 1) Launahækkun um
1,7%; 2) Launabætur hækkaðar sem
og þau viðmiðunarmörk sem þær eru
miðaðar við; 3) Júlíuppbótin hækkuð
um kr. 1.500; 4) Desemberuppbótin
hækkuð um kr. 1.000; 5) Þá var breytt
og bætt fyrir okkur ákvæðum um
starfsaldur og starfslok og hljóða þau
ákvæði nú svo: „Mat á starfsaldri. Við
mat á starfsaldri til launa telst 21 árs
aldur jafngilda 1 árs starfi í starfsgrein,
en 24 ára aldur gefur rétt til launa
samkvæmt næsta starfsaldursþrepi þar
ofan við. Þannig ákvarðaður starfsald-
ur skal að fullu metinn við ákvörðun
hærri starfsaldursþrepa í launatöflu.
Starfslok. Sé starfsmanni sagt upp, eft-
ir a.m.k. 20 ára starf í sörnu starfsgrein
eða a.m.k. 10 ára samfellt starf hjá
sama fyrirtæki, er uppsagnafrestur 4
mánuðir ef starfsmaður er orðinn 55
ára, 5 mánuðir ef hann er orðinn 60
ára og 6 mánuðir þegar hann er orð-
inn 63 ára. Starfsmaður getur hins
vegar sagt upp starfi sínu með 3 mán-
aða fyrirvara. Framangreind ákvæði
gilda einnig ef starfsmaður nær til-
skyldum aldri á uppsagnarfresti.“
Þó að vissulega megi segja að þessi
niðurstaða sé býsna rýr þá var það mat
stjórnar, trúnaðarmannaráðs og félags-
fundar að staðfesta þennan samning.
Við gerð kjarasamninga 1990 og
1992 voru auðvitað meginmarkmiðin:
Að ná verðbólgunni niður á viðun-
andi stig; að ná fram lækkun vaxta -
bæði raunvaxta og nafnvaxta; að með
þessu skapaðist stöðugleiki og festa í
atvinnulífinu og í þjóðfélaginu al-
mennt. Markmiðið að ná niður verð-
bólgunni hefur náðst en því miður er
vaxtastig hér alltof hátt og í raun al-
gerlega óviðunandi að bankar og aðr-
ar fjármálastofnanir skuli fá að kom-
ast upp með slíkt. Það er algerlega
óviðunandi að hér megi alls ekki hafa
beinum stjórn á vaxtamálum með
stjórn valdsaðgerðum.
Sú krafa skal enn ítrekuð hér að
stjórnvöld sjái til þess að vextir lækki
hér verulega og beiti til þess þeim að-
gerðum sem duga til að árangur náist
og það án tafar.
Nú hafa kjarasamningar okkar
verið lausir frá 1. mars. Við undirbún-
ing að kröfugerð félagsins í stjórn og
trúnaðarmannaráði varð niðurstaðan
sú að taka undir kröfur annarra
verkalýðsfélaga en leggja ekki fram
neinar sérkröfur okkar að þessu sinni
frekar en önnur félög.
Það er ljóst að ríkisstjórnin sem og
einstakir ráðherrar hafa með fjöl-
mörgum aðgerðum sínum valdið því
að kaupmáttur okkar hefur rýrnað um
a.m.k. 5% á örfáum mánuðum. Hér
skulu aðeins nokkur atriði nefnd.
Persónuafsláttur var lækkaður, skatt-
hlutfallið var hækkað, vaxtabætur
lækkaðar, ýmsar vörur og þjónusta
hækkaði sérstaklega við 6% gengis-
fellinguna ímóvember, rafmagn, hús-
hitun, bensín o.fl. o.fl. hefur hækkað.
Allar þessar’ aðgerðir skerða lífskjör
verkafólks og rýra kaupmáttinn.
Við umræðuna í trúnaðarmanna-
ráðinu kom mjög skýrt fram að í þess-
um samningum yrði einkum við ríkis-
stjórnina að eiga. Fólki fannst að rík-
isstjórnin hefði með sínum aðgerðum
rift því samkomulagi sem náðist í síð-
ustu samningum. Þar af leiðandi væri
rétt að ná sem allra breiðastri sam-
stöðu innan verkalýðshreyfingarinnar
til að eiga sem besta möguleika á að
ná árangri gegn þeirri stefnu ríkis-
stjórnarinnar sem beint snýr að okkur.
Það varð svo niðurstaðan í trúnað-
armannaráðinu að taka algerlega und-
ir með öðrum verkalýðsfélögum og
leggja fram eftirfarandi tillögu að
kröfugerð fyrir félagsfund: „Kaup-
máttarstig að loknum næstu kjara-
samningum verði ekki lakara en eftir
síðasta samning. Því markmiði verði
náð með eftirfarandi hætti:
1. Launahækkunum
2. Breytingum á skattkerfinu, s.s.
lækkun virðisaukaskatts á matvöru,
hækkun persónuafsláttar, lækkun
skatthlutfalls.
Auk þessa verði lögð sérstök áhersla á
að ná fram:
1. Kaupmáttartryggingu. Að sett
verði fram ákveðin viðmið og fari
verðlagshækkanir umfram þau
skuli laun hækka.
2. Launabætur til fólks með undir
80.000 kr./mán. verði hækkaðar og
festar í samningum.
Einnig þarf að leggja áherslu á eftir-
farandi:
Atvinnumál - uppbyggingu atvinnu-
lífsins
Heilbrigðismál - draga úr álögum sem
þar hafa verið sett á að undanförnu.
Lyfjakostnað, lækna- og tannlækna-
kostnað.
Atvinnuleysistryggingar - endurskoða
lög um atvltr. út með 16 vikna biðtíma
eftir 260 daga.
PRENTARINN 2.13.'93
17