Prentarinn - 20.04.1993, Blaðsíða 28

Heiðursfélagi okkar, Jón Ágústs-
son, andaðist á Borgarspítalanum 1.
mars eftir erfið veikindi.
Jón hóf nám í Prentstofu JHG hinn
1. júní 1938. Atvikin höguðu því svo
að hann var í fjórða fyrirtækinu, Al-
þýðuprentsmiðjunni, þegar hann lauk
náminu 1. desember 1942. Hjá alþýð-
uprentsmiðjunni starfaði hann áfram
að námi loknu, allt þar til í apríl 1954
er hann réðst sem vélsetjari í Prent-
smiðjuna Odda og vann þar í nærfellt
tvo áratugi. Það var síðan í febrúar
1974 að Jón var ráðinn sem starfsmað-
ur Lífeyrissjóðs Bókagerðarmanna og
vann þar í 15 ár eða til vors 1989. Það
var samtökum okkar nrikill fengur að
hafa slíkan félaga innan okkar raða.
Hversu vel Jón var metinn sýna m. a.
þau fjölmörgu störf, er hann var val-
inn til á vettvangi Hins íslenzka prent-
arafélags og Félags bókagerðar-
manna. Hann sal í fasteignanefnd
Hins íslenzka prentarafélags 1944-64,
formaður nefndarinnar frá 1958-64. I
skemmtinefnd 1949-51. í orlofsheimil-
isnefnd frá upphafi árs 1955, formaður
nefndarinnar frá 1958-64 og aftur frá
1970. Fyrsti meðstjórnandi Hins ís-
lenzka prentarafélags 1956-64. Vara-
formaður 1965-66, formaður Hins ís-
lenzka prentarafélags 1966-71 og aftur
1974-75. í trúnaðarmannaráði frá
1969-1980. í bókasafnsnefnd frá 1971.
Heiðursfélagi HÍP 4. apríl 1972. Var
einn af stofnendum prentnemafélags-
ins í Reykjavík 1941 og varaformaður í
fyrstu stjórn þess. Heiðursfélagi
Prentnemafélagsins 14. desember
1965. Sem betur fór gaf Jón kost á sér
til setu í trúnaðarráði Félags bóka-
gerðarmanna frá stofnun þess og sat
þar allt til ársins 1985. Það er engum
blöðum um það að fletta að það var
Félagi bókagerðarmanna sérstakt lán
að hafa mann með þvílíka reynslu og
þekkingu í mikilvægum störfum fyrir
félagið. Frá því fyrst var farið að ræða
möguleika á sameiningu hinna þriggja
félaga bókagerðarmanna, Bókbind-
arafélags íslands, Grafíska sveinafé-
lagsins og Hins íslenzka prentarafé-
lags, varð Jón strax sérstakur hvata-
maður þess að svo mætti verða og
lagði sig mjög fram um að fá farsæla
lausn í því máli. Það var öllum ljóst, er
um sameiningarmálin fjölluðu, að
mjög viðkvæmt yrði að gefa eftir nafn
Hins íslenzka prentarafélags, elsta
stéttarfélags landsins, en segja má að
það hafi ekkert velkst fyrir Jóni. Hann
gerði sér auðvitað grein fyrir því, að
þótt nafn okkar samtaka breyttist
hefði það eitt og sér ekkert að segja
varðandi samfellda sögu prentiðnað-
arfólks og að sjálfsögðu myndum við
telja okkar sögu frá formlegum
stofndegi elsta félagsins. Hjá honum
réð sem fyrr það álit að sameinuð
verðum við sterkari og náum frekari
árangri í baráttu okkar fyrir bættum
hag verkafólks.
Eftir að Jón lét af störfum fyrir Líf-
eyrissjóðinn mætti hann sem fyrr á
alla félagsfundi í Félagi bókagerðar-
manna. Þar lagði hann ævinlega öllum
málum lið sem hann taldi félagsheild-
inni fyrir bestu. Síðasti fundur sem
Jón sat með okkur var félagsfundur
14. október sl. þar sem aðalmálið var:
Á Félag bókagerðarmanna að sækja
um aðild að ASÍ eða á það að standa
utan þess? Þar hélt þessi glöggi hug-
sjónamaður góða brýningarræðu og
sagði m.a.: „Ég kom á þennan fund til
að hlýða á rök fyrir því að óska ekki
aðildar að ASÍ sem og rök fyrir því að
óska aðildar að ASÍ. í þau tvö skipti
28
PRENTARINN 2.13.'93