Aðventfréttir - 01.02.1992, Blaðsíða 5

Aðventfréttir - 01.02.1992, Blaðsíða 5
Og ef þú hefur reynt hvað Guð vill gera í lífi þínu þá ættu þessar framtíðarhorfur að fyllaþigákafaogeldmóði- að vitaþað að framundan eru stórkostlegri viðburðir en þú hefur nokkurn tíma áður reynt. Guð kallar okkur til þess að lifa í eftirvæntingunni, ekki eins og "bölsýnis - bjartsýnismaðurinn." (Sum ykkar vitið hvernig bölsýnis-bjartsýnismaðurinn hugsar. Hann trúir því að áformin muni takast en þegar þau loks takast þá er það orðið um seinan!) Nei, Guð kallar okkur til þess að vera bjartsýnisfólk. Að komast lífs af. Sem söfnuður og sem einstaklingar stöndum við frammi fyrir lamandi vandamálum. Þegar við lítum á hin margslungnu vandamál finnst okkur e .t. v. eins og við séum að horfa yfir hrjóstruga eyðimörk, veglausa auðn. En sá Guð sem við þjónum hefur reynslu í eyðimerkurgöngu. Taktu eftir (í 20. versi) að eyðimörkin mun halda áfram að veratil. Eyðimörkinhefurávalltveriðtil staðar. En Guð veitir manna í eyðimörkinni. Hannsértilþessaðþaðer ljós í eyðimörkinni. Hann gerir okkur kleift að halda áttum í eyðimörkinni. Svo þær nýjungar sem Guð hefur fyrir stafni og hann hefur lofað þér og mér gefa okkur von og fögnuð og hrifhingu vegna þess að frá og með deginum í dag verður allt öðruvísi. Morgundagurinn verður ekki takmarkaður af væntingum mínum. Miklu heldur, morgundagurinn ræðst af sköpunarhæfhi Guðs sem á sér engin takmörk. ForsjónGuðstryggirokkurað hinir bestuog stórkostlegustudagar þessa safnaðar eru í framtíðinni. Ný erfið viðfangsefhi munu svo sannarlega koma í ljós. Ný vandamál til úrlausnar munu liggja fyrir. En einnig nýr vöxtur, nýjar uppgötvanir, nýir sigrar, nýirviðburðirsemveitagleði. Viðhöfum fullvissu um þessa hluti því að loforð Guðs er byggt á krafti hans í lí fi okkar og kraftur hans gefur okkur möguleika á að framkvæma það sem okkur hefur ávallt mistekist að gera í eigin krafti. í krafti Guðs er okkur kleift að verða allt það sem okkur var upprunarlega ætlað að verða. Með krafti Guðs er okkur kleift að ná tökum á því sem ávallt hefur valdið okkur erfiðleikum. Ég hugsa um hann stundum. Þegar ég freistast til þess að gleyma þá hugsa ég um hann. Hann var smásnáði. Móðir hans dó þegar hann var einungis komabarn. Og faðir hans, sem var að reyna að vera bæði mamma og pabbi hafði áformað að farameð hann í dagsferð. Litli drengurinn hafði aldrei farið í svona ferðalagáður, svoþað varmikiltilhlökkun og gleði á heimilinu. Áform voru lögð, gott nesti útbúið, og svo var kominn tími til þess að fara í rúmið svo hægt væri að vakna snemma næsta morgun. En eins og þið getið ímyndað ykkur gat litli snáðinn ekki sofnað. Hann velti sér fram og til baka í rúminu, tilhlökkunin var svo mikil, og hann var alltaf að hugsa um morgundaginn. Að lokum stökk hann fram úr rúminu og hljóp inn í svefnherbergi til pabba síns sem var í þann veginn að sofha. Ogþegarsnáðinn hristi pabba sinn opnaði hann augun. "Hvað ert þú að gera á fótum ennþá?", spurðipabbi. "Éggetekkisofið",svaraði drengurinn. "Hvers vegnaekki?"spurði pabbi. "Pabbi, ég hlakka svo mikið til á morgun!" Pabbinn svaraði: "Ég skil að þú hlakkar mikið til en ef þú ferð ekki í rúmið fljótt og sofhar þá verður dagurinn á morgun ekki nærri því eins skemmtilegur. Þessvegnaskaltþúdrífa þig inn í rúmið þitt og sofha alveg eins fljótt og þú getur." Svo það varð úr að snáðinn labbaði hægt eftir ganginum að herbergi sínu og fór í rúmið. Og áður en langt um leið sofnaði pabbi. En litli drengurinn gat ekki sofið og litlu seinna vaknaði pabbinn við það að litlar hendur ýttu við honum á ný. Enáðurenreiðilegorðgátumyndast á vörum hans sáhann í augum sonar sins afleiðingar vöntunar á móður sem var löngu farin og einmannaleika barns sem hafði verið skilið eftir eitt of lengi. Og hann fann granna handleggi vefjast um háls sér og heyrði orðin: "Pabbi, mig langaði bara til þess að þakka þér fyrir það sem verður á morgun!" Eftil villmuntþúviljahaldaþví fram að þú sért ekki lengur barn og að 1 í fið sé þér meira en bíltúr. Þó að þetta sé að öllum 1 íki ndum satt þá er það einnig rétt að strax nú í dag býður Guð þér að lifa eftirvæntingarfullu lí fi í trú á loforð hans: "Sjá, ég hefi eitthvað nýtt fyrir stafni." BARNAHVÍLDARDAGSSKÓLINN í REYKJAVÍK Endurbætur á aðstöðunni Miklar endurbætur hafa farið fram á herbergjum barnahvíldardagsskólans í Reykjavík. Þetta hefur allt verið unnið í sjálfboðavinnu og fé safhað til framkvæmdanna með ýmsu móti. Óhætt er að segja að bylting hafi orðið í þessum herbergjum og útkoman til mikillar fyrirmyndar. Börn í eldri deild hvildardagsskólans ásamt kennara sínum, Aöventfréttir 2,1992 Börn iyngri deild barnahvildardagsskólans ásamt foreldrum og kennurum.

x

Aðventfréttir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Aðventfréttir
https://timarit.is/publication/973

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.