Heimilisritið - 01.12.1948, Blaðsíða 6

Heimilisritið - 01.12.1948, Blaðsíða 6
þetta kostað ærna peninga, sem hún var alltaf að reyna að' borga. En vinnan var lítil núna. Kaup- ið hrökk varla fyrir fæði og hús- næði handa henni og Grétu litlu. I fyrradag höf ðu lögtaksmenn- irnir komið og ætlað að taka eina hlutinn, sem hún átti eftir Sigurð, skrifborðið hans. Hún hafði ekki getað hugsað sér að láta það og því hafði hún gripið til peninganna, sem hún hafði verið að reyna að safna, til að geta glatt Grétu litlu ofurlítið um jólin. Það var ekki að tala um frest lengur hjá þeim, svo nú átti hún ekkert nema rétt fyrir brauð'i og mjólk handa þeim yfir jólin. Nú kom búðarmaðurinn aftur út í gluggann og lét brúðuna á sama stað. „Ó, mamma, æth ég megi ekki sjá hana?" „Ég veit ekki, Gréta mín". Það sakaði ekki þótt hún gengi inn og fengi að sjá brúðuna, ef blessað barnið hefði gaman af því. Hún fór inn í búðina. Þarna kom maður á móti henni. Hann var lítill og upp strokinn með dökkleitt hár, svört lítil augu og smeðjulegt bros lék um varir hans. Þetta var verzlunareigand- inn. „Hvað þóknast frúnni?" „Eg ætlað'i að fá að líta á brúðuna, sem er í glugganum". „Sjálfsagt, sjálfsagt". Hann flýtti sér að glugganum, sótti brúðuna og beygði sig nið- ur að Grétu litlu. „Sjáðu, vina". Hann hallaði brúðunni. „Hún getur lagt aftur augun og sagt mamma". Augu Grétu litlu ljómuðu eins og stjörnur. Hún faðmaði og strauk brúðuna. Það komu tár í augu Jóhönnu, móður hennar. Hún Ieit á kaupmanninn og sagði: „Ég — ég — get víst ekki fengið hana lá — lánaða fram yfir jól?" Kaupmaðurinn leit snöggt upp. „Lán, — ha. Ekki að tala um". Hann hrifsaði brúðuna af Grétu. Jóhanna sneri við og ætlaði út. Kaupmanninum varð litið á fætur hennar, íturvaxin brjóst og fallega lagað'an mun. Græðg- islegur glampi kom í augu hans og hann kallaði á Jóhönnu. „Heyrið þér, frú mín góð, þér voruð að tala um lán, var það eitthvað meira, sem þér ætluð- uð að fá?" Ofurlítil von vaknaði hjá Jó- hönnu. „Ég var að hugsa um lítið jólatré, ef þið hafið þau". „Já, jú, — þau höfum við, ekkert fleira? Til dæmis góðgæti handa litlu stúlkunni?" HEIMILISRITIÐ
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Heimilisritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisritið
https://timarit.is/publication/976

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.