Heimilisritið - 01.12.1948, Qupperneq 16

Heimilisritið - 01.12.1948, Qupperneq 16
— hver er hún? Þekki hana yf- irleitt ekki". Einmitt í sama bili heyrði hann í Jelves þjóni sínum, sem var að deila við einhvern fyrir framan. Gordon langaði alls ekki til að verð'a fyrir truflunum. Hann kveikti sér í sígarettu með ákveðnum svip, gekk hröðum skrefum yfir gólfið og opnaði dyrnar. Hann sá Jelves í ákafri deilu við unga og fallega stúlku. Ást við fyrstu sýn var eitt af því, sem Gordon hafði gert gys að í ,Xithim slöngum". Nú fann hann að hefndin hafði hitt hann. Stúlkan var eins óg hún væri sköpuð eftir hans smekk. „En kæra ungfrú, Gordon Barnsbury tekur aldrei á móti gestum á morgnana". Hvorki hann né unga stúlkan tóku eftir Gordon. Hún skaut fram lítilli, en ein- beittnislegri höku. „Og ég end- urtek, að mér er alveg sama, hvað Gordon Barnsbury er van- ur að gera. Eg ætla að tala við hann, og einmitt núna". „Fyrirgefið1", sagði Gordon, „ég vissi ekki að hér væri gest- ur". Andlit Jelves tók á sig virð- ingarfyllstan og afsakandi svip. „Þessi stúlka .." byrjaði hann. „Það er allt í lagi, Jelves", sagði Gordon. Þegar Jelves hafðj dregið gig í hlé, sneri unga stúlkan sér að Gordon og sagði með greinilegri fyrirlitningu: „Þér eruð senni- lega Gordon Barnsbury?" „Rétt til getið", sagði hann glaðlega. „Þá þarf ég áreið'anlega ekki að útskýra, hvers vegna ég er komin. Nafn mitt er Sylvía James". Andartak var eins og allt sner- ist í hring fyrir augum hans. Eyrir fáeinum mínútum hafði honum fundizt hann nauðbeygð- ur til að kæra þessa ósvífnu manneskju. En fyrir framan þessa litlu stúlku gufaði reiði hans upp. „Sylvía James?" sagði hann spyrjandi. „Eruð þér kannske einn þess- ara stoltu rithöfunda, sem lesa ekki það sem blöðin skrifa um þá?" spurði hún háðslega. „Ja — nei — það er að segja — ég hef ekki fengið nein blöð í morgun. Þeir hafa víst gleymt mér". Hann reyndi að tala í glettnistóni, en það var eins og fíll væri að dansa í ballett. „Má ég þá leyfa mér að spyrja, hvað þér eruð með í hendinni?" Sönnunin var fullkomin. Hann skellti upp úr. „Hvernig dirfist þér að hlæja!" hrópaði hún. „Er ekki nóg, að þér hafið eyðilagt mannorð mitt? Og gert mig hlægilega á leikhús- inu?" Grá augu hennar voru 14 HEIMILISRITII)
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68

x

Heimilisritið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Heimilisritið
https://timarit.is/publication/976

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.