Heimilisritið - 01.12.1948, Blaðsíða 22

Heimilisritið - 01.12.1948, Blaðsíða 22
Eiginmanni Lauru verður ljóst, að hún hefur flúið frá honum og reynir á allan hátt að hefta för þeirra. Eiginkona Alecs gerir einnig árangurslausar tilraunir til að ná sambandi við þau. Ótal erfiðleikar verða í vegi ... unz Laura að lokum snýr heim sem hinn iðrandi syndari. Frakkland? Þegar þeim Lauru og Alec lækni skilst, að síðasta stefnu- mót þeirra er í raun og veru end- irinn á kynnum þeirra, taka þau hótelherbergi á leigu, til þess að eiga ekkert óreynt. Á eftir kvelst Laura svo mjög af samvizkubiti að hún hendir sér í sjóinn. Henni er bjargað, en upp úr þessu fær hún lungnabólgu og er ekki hug- að líf. Læknirinn, ástvinur henn- ar, vill reyna að bjarga lífi henn- ar, en eiginmaðurinn rekur hann ævareiður burt frá sjúkrabeðin- um. Þar sem Alec fær ekki að hjálpa ástvinu sinni finnst hon- um lífið ekki lengur neins virði. Sjálfsmorð hans misheppnast ekki. Þýzkaland? Þegar Laura kemur heim, eftir fyrsta stefnumót hennar og Alec, er sonur hennar þar stórslasað- ur (ekki aðeins lítið eitt særður, eins og í ensku útgáfunni). Drengurinn deyr í örmum móð- ur sinnar, en hún bannsyngur hina syndugu ást sína til Alecs. Hún krýpur við líkbörur barns- ins og lofar að verða betri mann- eskja. Rússland? Ástin til Lauru grípur Alec slíkum tökum, að hann vanræk- ir störf sín í þágu samfélagsins. Framferði hans vekur eftirtekt. Hann verður að svara til sakar fyrir dómnefnd, sem skipuð er læknum, mönnum úr miðstjórn kommúnistaflokksins og fulltrú- um frá starfsmönnum bæjar- sjúkrahússins. Hann neitar að verja sig og kveður ásakanirnar sannar. Hann grátbænir dómar- ana um að sýna sér enga mis- kunn. Fyrir afbrot hans sé hin þyngsta refsing ekki nógu þung. Þeir stinga upp á að' hann flytji til annarrar borgar. „Nei" segir hann. „Ég vil fara til efri Balut- sjistan og starfa meðal íbúanna þar í hinu hræðilega loftslagi. Á þann hátt get ég algerlega af- máð úr huga mér myndina af bjartri konu, sem fekk mig til að gleyma skyldum mínum við mannfélagið". Ánægður og hreykinn lítur hann upp til myndarinnar af Stalín og yfirgefur réttarsalinn. 20 heimilisritið
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Heimilisritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisritið
https://timarit.is/publication/976

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.