Heimilisritið - 01.12.1948, Blaðsíða 45

Heimilisritið - 01.12.1948, Blaðsíða 45
hinum bakkanum. Ég var þarna einn og leiður, svo að ég horfði á þær, eingögnu til þess að drepa tímann, meðan ég — ég vil vekja athygli dómarans á því — með- an ég var að borða brauðsneið- arnar mínar". „Það sem þér berið fram dreg- ur á engan hátt úr sekt yðar, því jafnvel þótt þér hefðuð ver- ið að borða hádegisvefðinn þá skapar það á engan hátt afsak- andi kringumstæður. — Segið mér eitt — voru stúlkurnar í sundfötum?" „Ein þeirra — ekki hinar tvær. — En ef ég á að segja af- dráttarlausan sannleikann, þá sá ég einungis stúlkuna, sem var í sundbolnum. — Ef til vill gæti það dregið úr sekt minni? Yður að segja, herra dómari, þá var hún svo töfrandi, að ég #at alls ekki haft augun af henni". Alexander Wopkalin varð á- kafur og lagði áherzlu á orð sín með útskýrandi handatilburð- um. „Imyndið yður unga og ljós- hærða stúlku, á að gizka 24 ára gamla, alveg óvenju fagurlega skapaða og seiðmagnaða .... húðin alveg mjallahvít .... og svo var hún há og tágrönn, þótt hún hefði ekkert til að strengja sig með .... sundbolurinn svart- ur, og einmitt þess vegna varð hörundið svo dásamlega hvítt, það er að segja, hné hennar voru rauðbleik eins og róskrónublöð .... og svo héfði dómarinn átt að sjá dýrlegan vöxt hennar. ..." Dómarinn ræskti sig og sagði: „Allt þetta kemur málinu ekki vitund við". „Jú, einmitt, herra dómari. Þetta kemur málinu mikið við. .... Það hlýtur að vera nokkur afsökun, þegar ég fullyrði, að, það var bókstaflega ekki hægt að líta af henni. — Það eitt að sjá brjóst hennar.....Að vísu geta þeir sérfræðingar verið til, sem fyndust þau lítið eitt of þrýstin, en fyrir minn smekk voru þau það ekki. . .. Þau voru unaðsleg. — Að sköpun líktust þau tveimur appelsínum eða öllu heldur tveimur eplum". Dómarinn, sem hafði hlustað á með hálfluktum augum, hrukkaði nú ennið: „En það voru þarna líka aðrar stúlkur — og sundfatalausar?" „Tvær aðrar, ein lítil með brúnt hár og svo hin, mjög freist- andi í útliti, herra dómari. Hún hefur í mesta Iagi verið átján ára". „Jæ.fa", sagði dómarinn valds- mannlega, „átján ára. Af hverju dragið þér þá ályktun?" „Af vaxtarlagi hennar. Til dæmis voru brióstin — já, jóm- frúleg má nefna það, og svo mjaðmirnar, alls ekki þroskaíJ- ar, það get ég fullvissað yður um, HEIMILISRITIÐ 43
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Heimilisritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisritið
https://timarit.is/publication/976

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.