Heimilisritið - 01.12.1948, Blaðsíða 59

Heimilisritið - 01.12.1948, Blaðsíða 59
Jana: fáeinar spurningar um fjölskyldu hennar, hvað faðir hennar væri, hvers vegna þau urðu að flýja, hvar þau hefðu verið síðan. Ekkert af svörun- um gáfu heiini tilefni til athuga- semda eða svipbrigð'a; það fór hrollur um Jönu. Svo talaði ungfrú Blaithe um Kitzbiihel, þar sem hún hafði dvalið nokkra vetur, um skíða- íþrótt og um París, eins og hún hafði verið áður fyrr. Þegar klukkan sló tvö, reis hún upp. „Við skulum tala betur sam- an í fyrramálið", sagði hún geispandi. „Eg borða morgun- verð í rúminu. Appelsínusafa, te og glóðarbrauð. Eg hringi þegar ég vakna". Áður en Jana fór, tíndi hún upp glerbrotin. Ungfrú Blaithe beygði sig eftir tímaritinu. Augii þeirra mættust, og eitt andartak var þetta atvik, er hvorug hafði nefnt á nafn, úr sögunni. Jana var komin fram fyrir, þegar ungfrú Blaithe kallaði á hana. „Þér hafið ékkert með yð- ur", sagði hún. „Hérná takið við þessum náttkjólum, Jana". Að hún skyldi hugsa um það! Og hún hafði ekki kallað hana Maríu. „En bróðir minn kom með far- angurinn minn", sagði Jana. „Takið við þessu". Ungfrú Blaithe tróð mjúkum silkiflík- unum í fangið á henni. „Þakka yður fyrir". Jönu langaði til að segja meira, en allt í einu fann hún engin ensk orð til að lýsa því, sem hrærðist í brjósti hennar, á móðurmáli hennar, ef svo mætti segja — þakklátssemi, og blygðunartil- finningu. En þegar hún var háttuð og búin að slökkva, vöknuðu efa- semdir hennar á ný. Hvað gat ungfrú Blaithe viljað tala um við hana í fyrramálið'? Ef til vill var friðnum ekki treystandi. Á bréfmiðanum hafði hún verið kallaður djöfull, og að því er Enderberry hafði sagt. ... En löngu áður en Jana lokaði augunum, voru atburðir þessa undarlega dags orðnir einskis- verðir. Hún hugsaði, eins og ætíð áður en hún sofnrði, ein- ungis um föður sinn. Fjórði kafli NÆSTA morgun vaknaði Jana fyrir allar aldir af ótta við að sofa yfir sig. Það var svartamyrkur, en hún þorði ekki að sofna aftur. Hún lá í rúminu og beið birtunnar. Hún hugsaði heim og sá lötu Grétu, sem ekki vildi vakna, en varð nú að tilreiða morgunverð- inn; Karl dauð'þreyttur af að lesa hálfa nóttina, Jósef tíu ára HEIMILISEITIÐ 57
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Heimilisritið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisritið
https://timarit.is/publication/976

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.