Læknablaðið

Árgangur

Læknablaðið - 01.05.1934, Blaðsíða 12

Læknablaðið - 01.05.1934, Blaðsíða 12
58 LÆKNABLAÐIÐ Sumum þykir betri hetero-hæmotherapi og mjólkurinjectionir, en árangur er einnig oft mjög lítill af því. Auk proteina hafa einnig verið notuð kristölluÖ sambönd til þess að de- sensibilisera, og í sumum tilfellum gefist vel (isotonisk NaCl-upplausn, Natriumkarbonat eða Na-hyposulfit). Sjúkdómar þeir, sem helst hefir verið reynd desensibilisation og anti- anafylaxi við, eru helstir ýmsar tegundir af astma, rhinitis vasomotoric, sinuitar, húðsjúkdómar (eczem, urticaria, Quinckes ödem), pruritus alls- konar, ofnæmi gegn ýmsum matartegundum eða lyfjum. Shock-lækningar á infektionssjúkdómum. Shock-meðferð hefir oft gefist vel við ýmiskonar pyogen infektionir, flegmone, anthrax, angina flegmonosa, salpingitis o. fl. Er það ýmist, að bólgur þessar resorberast fljótar eða suppurera fljótar, þannig að sjúkdóm- urinn a. m. k. tekur skemri tíma en hann ella mundi gera. Við bubo ingvin- alis, sem ekki hefir opnast, arthritis og epididymitis, monoarticulær rheumat- ismus acutus eða subacutus gefst shock-terapi oft mjög vel. Fyrsta verk- un er venjulega, að fljótlega dregur úr verkjunum. Engin veruleg verkun fæst við urethrit. gon., prostatitis, vesiculitis eða chron. gonorrh. arthropathi. Við septicæmi af ýmiskonar uppruna er shock-therapi oft það besta og eina, sem er að gera, einkum þó í gömlum, chroniskum tilfellum. Margir hafa notað hana við influenzu, pneumoni og bronchopneumoni og látið mik- ið af. I þyngstu tilfellum af febris rheumatica acuta hefir Nolf séð ágætis árangur af salicyl og shock-therapi samtímis. Við ýmsa taugasjúkdóma er shock-therapi mikið notuð, fyrst og fremst dem. paralytica og aðrar myndir af lues i taugakerfinu; við sclerosis dissem- inata virðist hún oft nokkuð gagna, sumar tegundir af polyneuritis og oft við encephalitis epid. chronica. Við fjölda annara taugasjúkdóma og geð- sjúkdóma hefir ýmiskonar shock-therapi og verið reynd, en um ábyggilega verkun verður ekki talið að hafi verið að ræða. Kontraindikationir gegn shock-therapi. Aðframkomnum sjúklingum þýðir ekki að ætla shock-therapi. Fyrsta skil- yrðið er að sjúklingar hafi einhverja krafta eftir, til þess að þola shockið, sem gctur orðið óútreiknanlega meira en maður ætlast til. Hjá gömlum og kakektiskum sjúklingum með myocarditis eða endocarditis á að forðast shock. Absolut kontraindikation er hypo-tensio arterialis. Astma- og urti- cariasjúklingum skal forðast að gefa intravenöst shock-efni. Þeir eru oft afar næmir gegn þeim. Getur verið skynsamlegt að gefa þeim smáskamt af adrenalini eða ephedrini rétt á undan shockinu. Ef lifshœttnlcg tilfelli virffast œtla að koma viS shock-thcrapi skal gefa adrenalin eða ephedrin þegar í stað. Þess vegna skal og aldrei gefa shock- efni nema að maður hafi adrcimlin cffa cphcdrin alvcg viff hcndina.

x

Læknablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Læknablaðið
https://timarit.is/publication/986

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.