Stormur


Stormur - 23.06.1936, Blaðsíða 3

Stormur - 23.06.1936, Blaðsíða 3
STORMUR Jnundsson Ijóstrað hér upp Ijótu hneykslismáli, einu litlu broti af því sem gerst hefir bak við tjöldin í hinni dæma- fáu stjórnartíð Framsóknarflokksins í tíð Jónasar Jóns- sonar, þegar ríkissjóðurinn var takmarkalaust reittur og plokkaður af óvönduðustu mönnunum og gálausustu, sem farið hafa með stjórn á Islandi. V, Svavar Guðmundsson útibússtjóri endar þessa einstæðu grein sína á þessa leið, og þar talar hann áreiðanlega sannleikanum samkvæmt: ,,Sú hlið þessa máls, sem veit að Jónasi Jóns- syni er alvarlegri. Það verður hverjum sæmilegum dreng og samvinnumanni áhyggjuefni að slíkur maður skuli vera hæstráðandi í stofnun eins og Sambandi ísl. samvinnufélaga. Hvert leiðir blaða- menska þessa manns samvinnufélögin, hvern enda hefir rógur hans og stórlygar. Er það sæmandi stjórn Sambandsins að verja árlega stórfé úr sam- eiginlegum sjóði samvinnumannanna í landinu, í vanþökk mikils hluta þeirra, sem féð eiga, til að kosta blaðaútgáfu, sem er fyrir neðan alt vel- sæmi?" Jónas Jónsson hefir frá upphafi sinnar blaðamensku, eða í milli 20 og 30 ár logið meiru en nokkur annar blaðamaður og verið að öllu leyti óvandaðri og ógeðslegri í skrifum sínum en nokkur annar íslenskur blaðamaður. 1 öll þessi ár hefir hann þó hvorki átt blað eða verið aðal- ritstjóri að blaði. Það eru því mennirnir, sem lagt hafa íram féð og stjórnað þeim blöðum, sem Jónas Jónsson hefir skrifað í, sem gert hafa honum róginn og lygarnar mögulegar, og í raun og veru bera siðferðilega ábyrgðina á honum og öllum hans róg og lygaskrifum. Alla ritstjórnartíð sína lét Tryggvi Þórhallsson þenn- an mann fá rúm fyrir hvaða óhróður og óþverra sem var í Tímanum, og það virðist ekki hafa verið fyr en eftir samvinnuslit og vináttuslit þessara tveggja manna, sem Tryggvi sá, að lygi mannsins var óþrjótandi. 1 stuttri grein, sem Jónas Jónsson skrifaði eftir þessi samvinnuslit, og einhverri þeirra allra meinlausustu og sannorðustu stjórnmálagrein, sem Jónas Jónsson hefir skrifað, taldi Tryggvi Þórhallsson, 71 lygi. En þessi grein snerist að Tryggva sjálfum og því sá hann lygarnar sem hann hafði áður verið blindur fyrir, eða sá í gegnum fingur með. Nú hefir öðrum samverkamanni Jónasar Jónssonar, Svav- ari Guðmundssyni, farið eins og Tryggva heitnum Þór- hallssyni. Hann sá fyrst lygar Jónasar Jónssonar og róg, þegar hann snerist gegn honum sjálfum. Svo blindaður var þessi maður að aðeins nokkrum dögum áður en slitin urðu milli hans og Jónasar lagði hann fram 5000 kr. „til þess að gera Jónasi það mögulegt að kosta útgáfu, sem er fyrir neðan alt velsæmi", eins og Svavar orðað það í niðurlagi greinar sinnar. Sársaukalaust hefir það ekki getað verið fyrir Svavar Guðmundsson að skýra frá því, sem hann hefir gert í þessari grein, og vafalaust hefir Jónas Jónsson skákað í því skjólinu, að sér væri óhætt að svívirða Svavar og Ijúga upp á hann eins miklu og hann lysti, því að hann mundi aldrei hafa kjark til þess að ljósta upp hvernig því fé var í raun og veru varið, sem Svavar fekk frá síldareinkasölunni og innflutningsnefndinni. — En í þessu skjátlaðist Jónasi. — Eins og Svavar loks fékk kjarkinn eða skynsemina til þess að rífa sig lausan undan ánauðar- oki Hriflu-Jónasar og frá áframhaldandi hlutdeild í öll- um hans mörgu og miklu afbrotum, svo fékk hann og loks skynsemina og kjarkinn til þess að hrinda af sér lygum hans og rógi, þótt hann fortíðarinnar vegna og sambands síns við þenna mann, gæti ekki þvegið sér svo, að ásjóna hans yrði alhvít í augum þjóðarinnar. - Til þess var heldur engin von, því að það getur enginn maður, sem Jónas Jónsson hefir haft undir handarkrika sínum og vígt með munnyrjum sínum. — Þeir bera þess merki til dauðadags, eins og þeir báru örin, sem lifðu af bóluna miklu. Frá tali konunga. Sveinn Dana-konungr ok Óláfr Svía-konungr ok Ei- ríkr jarl váru þar þá með allan her sinn. Þá var fagrt veðr ok bjart sólskin; gengu þeir nú á hólminn allir höfð- ingjar og sveitir með þeim ok sá, 'er skipin sigldu út á hafit mjök mörg saman, ok nú sjá þeir, hvar siglir eitt mikit skip ok glæsiligt; þá mæltu báðir konungarnir: »Þetta er mikit skip ok ákaf a f agrt, þetta mun vera Ormr inn langi". — Eiríkr jarl svarar ok segir, at „ekki er þetta Ormr inn langi", — ok svá var sem hann sagði; þetta skip átti Eindriði at Gimsum. Litlu síðarn sá þeir, hvar annat skip sigldi miklu meira en it fyrra. Þá mælti Sveinn konungr: „hræddr er Óláfr Tryggvason-nú, eigi þorir hann at sigla með höfuðin á skipi sínu". Þá segir Eiríkr jarl: „ekki er þetta konungsskip; kenni ek þetta skip ok seglit, því at stafað er seglit; þetta er Erlingr Skjálgsson; látum sigla þá, betra er oss skarð og missa í flota Óláfs konungs, en þetta skip þar svá búit. En stundu síðar sá þeir ok kendu skip Sigvalda jarls, ok viku þau bannig at hólmanum; þá sá þeir hvar 111. skip, og var eitt mikið skip. Mælti þá Sveinn konungr, biðr þá ganga til skipa sinna, segir, at þá ferr Ormr inn langi. Eiríkr Jarl segir: „Mörg hafa þeir önnur skip ok glæsilig, en Orminn langa, bíðum enn". Þá mæltu mjök margir menn: "e.igi vill Eiríkr jarl nú berjask ok hefna föður síns; Þetta er skömm mikil, svá at spyrjask mun um öll lönd, ef vér liggjum hér með jammiklu liði, en Óláfr konungr ^igli á hafit út hér hjá oss sjálfum". En er þeir höfðu þetta talað um hríð, þá sá þeir, hvar sigldi 1111. skip, ok eitt af þeim var dreki allmikill ok mjök gullbúinn þá stóð upp Sveinn konungr ok mælti: „hátt mun Ormrinn bera mik í kveld; honum skal ek stýra. Þá mæltu margir, at Ormrinn var furðumikit skip ok frítt, rausn mikil, at láta gera slíkt skip. Þá mælti Eiríkr jarl, svá at nokkrir menn heyrðu: „Þótt Óláfr konungr hefði ekki meira skip en þetta, þá myndi Sveinn konungr þat aldri fá af honum með einn saman Dana-her. Dreif þá fólkit til skipanna ok ráku af tjöldin. En er höfðingjar ræddu þetta milli sín, sem nú er sagt, þá sá þeir, hvar sigldu 11. skip allmikil, ok it 1111. síðast, ok var þat Ormr inn langi. En þau in stóru skip, er áðr höfðu siglt ok þeir hugðu, at Ormrinn væri, þat var hit fyrra Franum, en it síðara Ormrinn skammi. En þá er þeir sá Orminn langa, kendu allir, mælti þá engi í móti, at þar myndi sigla Óláfr Tryggva- son, gengu þá til skipanna ok skipuðu til atlögunnar .... (Heimskringla). Kaupið STORM

x

Stormur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Stormur
https://timarit.is/publication/1027

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.