Stormur


Stormur - 01.12.1936, Blaðsíða 1

Stormur - 01.12.1936, Blaðsíða 1
STORMUR XII. árg. Keykjavík, 1. desember 1936. 3á. tbl. PERSÓNUR: Rannsóknardómari drottins. Tvö himnesk réttarvitni. Sigfús Sigurhjartarson, fyrv. útvarpsform. etc. Tveir sjómenn. Leikurinn gerist í þeim dómsal liimna ríkis ,þar sem óráð- vandir blaða- og bitlingasnápar eru yfirheyrðir og vitni leidd Um það, er mál þeirra varðar. Stór, ferhyrndur salur. Dómgrindur þvert yfir hann, nokkuð íi'aman.við miðiju. Pyrir framan þær 3 stólar, einn kjaftastóll °g - tveir hægindastólar sitt hvoru megin við hann. Lítið borð fyrir framan þá. Á því stendur svartadauðaflaska með vatni í °8 éitt þykt vatnsglas, mjög slitið og skörðótt á brúnunum. Innan við dómgrindurnar er stórt ferhyrnt borð með græn- ^m dixk. Á því eru skriffæri og geysistór bunki af Alþýðublað- inu. Fyrir innan borðið er stóll með háu baki og útskornum "ríkum, sitt hvoru megin við hann, eru lægri stólaiy útflúrs- lausir. I bríkarstólnum situr maður, festulegur og alvörumikill, e&ki ósvipaður Birni lögmanni Þórðarsyni ,en þó jafnvel öllu Sáfulegri. I lága salnum, sitt til hvorrar handar við hann sitja tveir menn, stillilegir og alvarlegir. Dyrnar að salnum opnast og inn kemur Sigfús Sigurhjart- arson fyrverandi formaður útvarpsráðs íslands, meðritstjóri -^iþýðublaðsins, eitt sinn stórtemplar og frambjóðandi í Gull- bringu- og Kjósarsýslu. — Hann er niðurlútur, snoðkliptur og flibbalaus. Sitt til hvorrar handar við hann ganga tveir verkamenn. ¦^eir bera höfuðið hátt, vel til fara, hárið mikið en fer vel. Þegar þeir koma inn í salinn, bendir maðurinn í bríkar- stólnum Sigfúsi að setjast á kollótta stólinn fyrir framan dóm- Srindurnar, en verkamönnunum í legustólana, sitt til hvorrar ^liðar við hann. Sigfús sest á kjaftastólinn. Hann er óstyrkur í knjáliðun- ^- Hann hallar sér aftur á bak og er næstum því dottinn aftur *t stólnum, en annar verkamaðurinn reisir hann við í fallinu, brosir dálítið hæðnislega og segir: „Þú ert ekki í útvarpsráðinu ^úna, Púsi minn". Sigfús grípur svartadauðaflöskuna með vatninu í. Honum erður litið á miðann og síðan á þá sem inni eru. Allir horfa our fyrir sig þungt hugsandi og virðast ekki taka eftir neinu. ann grípur flöskuna leifturskjótt og setur hana á munninn og okar. Annar sessunautur hans lítur upp og segir: »I>ér er óhætt að drekka þetta, Fúsi minn.. Það er ekki ^að en vatn með dálitlu a£ natron í". mm i mnmm þömm Sigfús slengir flöskunni á borðið. Hann er sneypulegur og vonbrigði í augnnum. Nú tekur maðurinn í bríkarslólnum til máls. Röddin er- djúp og alvörumikil. Eg er undirdómari drottins almáttugs í þeirri deild himna- ríkis, sem óráðvandir blaðamenn_ og bijlingasnápar eru leiddir í, til þess að skýrsla verði þar af þeim tekin og vitni yfirheyrð og bráðabirgða ráðstafanir gerðar um delinkventana. — HvaS heitið þér, snoðklipti maður?" Dómarinn lítur hvast á Sigfús, sem glúpnar undan augna- ráði hans. ,-,Bg heiti Sigfús Sigurlijartarson-". „Er það rétt, verkamenn?" spyr dómarinn og lítur á menn- ina, sitt til hvorrar handar við Sigfús. „Jú, þetta segir hann satt", svara þeir báðir einum rómi. „Hvað stunduðuð þér á jörðunni?" „Eg lærði fyrst til prests, því að mig langaði til að flytja fagnaðarerindi frelsara míns fyrir meðbræðrum mínum". Sigfús réttist upp í sætinu og horfir í fyrsta skifti fram- an í dómarann. „Og urðuð þér svo prestur?" spyr dómarinn. „Nei". „Hvers vegna ekki?" „Af því að eg hélt, að eg gæti unnið meira til útbreiðslu guðsríkis með því að gefa mig að öðru starfi". „Og hvaða starf var það?" „Þau voru mörg ,herra minn. Eg reyndi að útrýma bölvun vínsins og eg reyndi að gera útvarpið að menningarstarfsemi á ættjörðu minni". „Og fleiri?" „Já, svo var eg í ýmsum nefndum og hélt fræðandi fyrir- lestra fyrir fáfróðum mönnum". „Hafið þérnokkuð verið riðinn við þetta blað hérna?". Dómarinn tekur eitt blað af Alþýðublaðinu, opnar það og bend- ir á stóra fyrirsögn: Togarar Kveldúlfs og Alliance liggja bundnir viíf Hafnar- bakkann. -r- Forstjórar þessara fyrirtœhja vilja auka á atvinnu- leysið og koma fólki á vonarvöl. Sigfús lítur á fyrirsögnina, þegir, höfuðið hnígur niður. „Hafið þér nokkuð verið riðinn við þetta blað?", spyr dóm- arinn aftur með áherslu. Sigfús þegir. „Vitið þér, hvort þessi maður hefir skrifað í þetta blað?'c spyr dómarinn og víkur sér að sjómönnunum. „Jú, hann hefir skrifað mikið í það". „Pékk hann borgun fyrir það?"

x

Stormur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Stormur
https://timarit.is/publication/1027

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.