Sveitarstjórnarmál


Sveitarstjórnarmál - 01.02.1982, Blaðsíða 60

Sveitarstjórnarmál - 01.02.1982, Blaðsíða 60
54 105/1970 um vernd barna og ungmenna er heldur ekki að finna neinar leiðbeiningar um þetta efni, þrátt fyrir boð þar að lútandi í barnaverndarlögum. Eðlilegt má telja, að með fyrimælum sínum um nákvæma fundarbók hafi löggjafinn átt við, að fundargerð væri tæmandi heimild um allt, sem gerzt hefur í hverju máli. Ég tel því, að í fundargerð eigi eftirtalin atriði að koma fram: — staður og stund fundar, hverjir nefndarmenn eru mættir og hvort aðrir en nefndarmenn sitji fund- inn, — orsók afskipta og tildrög málsmeðferðar, — hvort mál hafi áður verið til meðferðar og þá, hvaða afgreiðslu það hlaut, — gögn þau, sem nefnd hefur undir höndum og lögð eru fram, — hvort málsaðilum hafi verið tilkynnt um rétt sinn til andmæla, — helztu atriði úr málflutningi aðila, komi þeir á fund, — helztu atriði úr málflutningi nefndarmanna, — ágreiningur, ef einhver er. Ef ekki næst sam- komulag um niðurstöðu, skal greina frá afstöðu meirihluta og minnihluta og rökstuðnings, — rökstuðningur lokaákvarðana og vitnun til gagna og lagaákvæða, sem til grundvallar liggja, — afdrifa máls, þannig að fram komi í fundargerð, að máli sé lokið af hálfu nefndar. Þá væri og eðlileg starfsregla að miða ætíð við sama aðilann, er mál eru kynnt. Heppileg viðmiðun væri nafn barns, enda eru það málefni þess, sem til meðferðar eru. Með því að lög og reglugerð um vernd barna og ungmenna hafa ekki að geyma leiðbeiningar um skráningu fundargerða, virðist eðlilegt, að barna- verndarráð gefi barnaverndarnefndum leiðbein- ingar um þetta atriði. 4.2 Málsmeðferð. A. Seta héraðsdómara. Einungis reyndi einu sinni á þetta atriði á athug- unartímabilinu, og var það í félagsmálaráði Kópa- vogs. Mætti héraðsdómari á fund, þegar loka- ákvörðun var tekin. Telja má fullvist, að félags- málaráð hafi fyrir þann fund þegar ákveðið, hverja afgreiðslu málið skyldi hljóta. Setu héraðsdómarans virðist því einungis hafa verið ætlað að uppfylla skilyrði laganna, en ekki til að tryggja vandaðri og nákvæmari meðferð máls frá öndverðu. Af þessu virðist mega álykta, að skilyrði barnaverndarlaga um setu héraðsdómara sé túlkað sem formsatriði, er til kastanna kemur. Sýnist því skynsamlegt að breyta ákvæðum barnaverndarlaga á þá lund, að í hverri barnaverndarnefnd skuli sitja a. m. k. einn lögfræð- ingur. Yrði þannig tryggt, að nefnd nyti leiðbeininga löglærðs manns. Má í þessu sambandi minna á, að samkvæmt bamaverndarlögum skal formaður barnaverndarráðs vera lögfræðingur. B. Andmœlareglan. 1 ljós hefur komið, að íslenzk barnaverndaryfir- völd túlka andmælareglu barnaverndarlaganna mjög þröngt. Þá er reyndin sú, að foreldrar eða aðrir forráðamenn barna notfæra sér i undantekningar- tilvikum þennan rétt sinn, og ógerningur er að segja til um, hvort þeim hafi yfirleitt verið kunnugt um hann. Sýnist mér því nauðsynlegt að setja fastmót- aðar reglur um, hvenær og hvernig málsaðilum skuli tilkynnt um andmælaréttinn. Myndu slíkar reglur horfa mjög í átt til aukins réttaröryggis. C. Aukinn meirihluti. Athugunin sýndi, að mjög fátítt er, að fram komi í fundargerð, hvort nefndarmenn eru ósammála um ráðstafanir. í athugun, sem Gerd Benneche gerði á fundar- gerðum 29 norskra barnaverndarnefnda árið 1963, kom hið sanna í ljós. '>Orsakir þessa telur Benneche margvíslegar. Hún bendir á, að hugsanlega vilji nefndirnar þannig sýna styrk sinn í málum, sem erfið eru úrlausnar. Þá kunni vanþekking á lögum og málavöxtum að fæla nefndarmenn frá því að skila sératkvæði, sem þeir treysta sér ekki til að rökstyðja nægilega. Einnig komi til greina, að nefndarmenn hafi í huga álit nefndar út á við og vilji ekki bóka, að þeir séu ósammála meirihlutanum. Loks telur hún ekki fráleitt, að nefndirnar hafi aðlagað sig starfs- háttum pólitískt samsettra nefnda, þar sem minni- hlutinn beygir sig fyrir vilja meirihlutans, þegar ekki er um pólitísk ágreiningsmál að ræða. I) Rettsikkerheten i barnevernet, Oslo 1967. SVEITARSTJÓRNARMÁL
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72

x

Sveitarstjórnarmál

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Sveitarstjórnarmál
https://timarit.is/publication/1063

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.