Stígandi - 01.01.1944, Blaðsíða 7

Stígandi - 01.01.1944, Blaðsíða 7
STIGANDI LEITAÐ AÐ LEIÐUM 5 lítið að vinna saman að því, sem þeir auðveldlega geta komið sér saman um. Sennilega munu nú níu af hverjum tíu lesendum þessa greinar- stúfs hnusa við og spyrja: Er manntetrið andlegur krypplingur? Flokkarnir bindist samtökum um að vinna drengilega að þeim málum, sem þeir geta orðið sammála um, en sæki hin og verji með drengilegum vopnum? Hvers vegna verður þú svo forviða, lesandi góður? Af því, að i meðvitund meginhluta þjóðarinnar er drengskapur og pólitik ósamrýmanleg hugtök. Sú skoðun ryður sér meir og meir til rúms, að það sé mann- skemmandi að fást við pólitík. Takið eftir því: það sé mann- skemmandi að fást við stjórnmál og félagsmál, þessi mál, sem — ef allt væri með felldu — eru höfuðlyftistengur mannlegs þroska. Sú skoðun virðist ríkjandi meðal þeirra, sem við stjórnmál fást hér á landi nú, að meginhluti háttvirtra kjósenda sé heimskingjar og andlega volaðir aumingjar, en illfúsir í þokkabót. Til þess að ná valdaaðstöðu verði þeir að reka atkvæðaveiðar; þessum veiðum verði að haga svo, að sem beztur árangur náist, sem flestir bíti á: þ. e. þeir miða áróður sinn og málarekstur við heimskuna og ill- girnina, beita blekkingunum og aurkastinu. Þessi pólitík er mannskemmandi, það er rétt, og af henni hlýtur rökrétt tvennt að leiða: Hún forheimskar almenning, og hún forheimskar þá, er ganga erinda hennar. Það er skammt í land, stjórnmálamenn góðir, að álykta: Heimskingjarnir kjósa heimskingja á þing. Því heyrist nú líka víða fleygt manna á milli, að háttvirt Alþingi ís- lendinga, þar sem beztu og vitrustu menn þjóðarinnar ættu að skipa sæti, sé orðin samkunda æfintýramanna og ábyrgðarlausra loddara og kjaftaskúma. Enginn, sem nokkuð þekkir til alþingismannanna íslenzku og vill hlutdrægnislaust litast um bekki í þingsölunum, mun neita því, að þar sé margt mætra manna. Og þó er fyrrnefnd skoðun á nokkrum rökum reist. Rökrœðum um þjóðmál er oft og einatt snúið í deilur og skammir um persónur*) og í þrátafl milli flokka. Flokkarnir, sem upphaflega voru hugsaðir sem sóknarlið kjósend- anna til að vinna að framgangi mála, eru orðnir að valdi, sem leit- ast við að tjóðra þingmenn og kjósendur á klafa sinn og beitir eins *) Jón getur ekki haft á réttu að standa, því að langafi hans lenti í fjárdráps- máli. Pétur getur ekki fylgt einhverju máli af alhug, þar eð föðurbróðir hans hefir orðið gjaldþrota kannske fyrir tuttugu árum. — Að ekki séu nú talin svo rökvís orð sem mútuþegi, eiðrofi, lygari o. þ. 1., sem andstœðingi er vikið.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84

x

Stígandi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Stígandi
https://timarit.is/publication/1085

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.